Laurent Blanc

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Laurent Blanc
Ilustracja
Imię i nazwisko Laurent Robert Blanc
Data i miejsce
urodzenia
19 listopada 1965
Alès, Francja
Pozycja Obrońca
Wzrost 192 cm
Kariera piłkarska
Lata Klub M (G)
1983–1991
1991–1992
1992–1993
1993–1995
1995–1996
1996–1997
1997–1999
1999–2001
2001–2003
Montpellier HSC
SSC Napoli
Nîmes Olympique
AS Saint-Étienne
AJ Auxerre
FC Barcelona
Olympique Marsylia
Inter Mediolan
Manchester United
251 (77)
31 (6)
29 (1)
70 (18)
24 (2)
33 (1)
79 (17)
76 (6)
72 (4)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
1989–2000  Francja 97 (16)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2007–2010
2010–2012
2013–2016
Girondins Bordeaux
 Francja
Paris Saint-Germain

Laurent Blanc (ur. 19 listopada 1965 w Alès) – francuski trener i były piłkarz, występujący na pozycji obrońcy, mistrz świata 1998 i mistrz Europy 2000, zdobywca drugiego złotego gola w historii finałów Mistrzostw Świata, były selekcjoner reprezentacji Francji oraz były trener Paris Saint-Germain.

Swoją karierę klubową Laurent Blanc rozpoczynał w 1983 roku w zespole Montpellier HSC, w którym występował do 1991 roku. Wraz z klubem z Montpellier zdobył mistrzostwo francuskiej Ligue 2 w 1987 roku i Puchar Francji w 1990 roku. W 1991 odszedł do Serie A, do klubu SSC Napoli, gdzie występował m.in. u boku Diego Maradony. Tam jednak nie zagrał dłużej niż jeden sezon i w 1992 był zawodnikiem Nîmes Olympique. W 1993 przeniósł się z Nîmes do AS Saint-Étienne, jednak klub Les Verts nie odnosił już takich sukcesów jak dawniej i w 1995 roku Blanc, jeden z najlepszych graczy w klubie, został zatrudniony przez potentata Ligue 1 AJ Auxerre, z którym w 1996 roku zdobył zarówno mistrzostwo Ligue 1, jak i Puchar Francji. W sezonie 1996/1997 został zawodnikiem słynnego FC Barcelona, z którym zdobył Superpuchar Hiszpanii. Jeszcze przed finałami Mistrzostw Świata przeniósł się do Olympique Marsylia, z którą dotarł w 1999 roku do finału Pucharu UEFA. Ostatnimi klubami Blanca były Inter Mediolan (od 1999) oraz Manchester United (od 2001), z którym zdobył mistrzostwo Anglii w 2003 i zakończył karierę.

Z reprezentacją Francji Laurent Blanc występował już na Mistrzostwach Europy 1992 i 1996, jednak największe sukcesy odnosił wraz z drużyną Aimé Jacqueta na Mistrzostwach Świata 1998, kiedy to po finale z Brazylią Francuzi zdobyli tytuł, choć sam z powodu czerwonej kartki w meczu z Chorwacją nie zagrał w finale. Blanc strzelił również pierwszego w historii finałów Mistrzostw Świata złotego gola, w meczu 1/8 finału przeciwko Paragwajowi, wygranym 1:0. Pod wodzą Rogera Lemerre'a na Mistrzostwach Europy 2000 drużyna z Blanciem w składzie także zdobyła tytuł. Po turnieju Laurent Blanc zakończył karierę reprezentacyjną, a jego dorobek wynosi 97 meczów i 16 strzelonych bramek.

6 czerwca 2007 został trenerem Girondins Bordeaux, z którym w sezonie 2008/2009 zdobył mistrzostwo Francji. 2 lipca 2010 objął stanowisko selekcjonera francuskiej drużyny narodowej[1]. Na Euro 2012 doprowadził Francję do ćwierćfinału, gdzie jego drużyna przegrała z broniącą tytułu mistrza Europy reprezentacją Hiszpanii 0:2. 30 czerwca 2012 roku podał się do dymisji. Później przez rok pozostawał bez pracy. 25 czerwca 2013 został trenerem mistrza kraju Paris Saint-Germain, zastępując Carlo Ancelottiego, który został trenerem Realu Madryt. W ciągu trzech lat pracy w paryskim klubie odniósł wiele sukcesów na arenie krajowej zdobywając m.in 3 razy z rzędu mistrzostwo Francji, ale nie odnosząc sukcesów na arenie międzynarodowej przez co 22 czerwca 2016 roku PSG podjęło decyzję o jego zwolnieniu i zastąpieniu go hiszpańskim trenerem Unaiem Emerym.[2]

Ciekawostki[edytuj]

  • Blanc znany był z pewnego przesądu, który polegał na tym, że przed meczem całował łysą głowę bramkarza Fabiena Bartheza, co miało zapewnić drużynie powodzenie.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]