Reggiane Re.2002

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Reggiane Re.2002
Model samolotu Re.2002
Model samolotu Re.2002
Dane podstawowe
Państwo  Włochy
Producent Reggiane
Typ samolot myśliwski
Konstrukcja dolnopłat o konstrukcji metalowej
Załoga 1
Historia
Data oblotu październik 1940
Lata produkcji 1942-1944
Dane techniczne
Napęd silnik gwiazdowy Piaggio P.XIX RC 45 Turbin
Moc 1175 KM (877 kW)
Wymiary
Rozpiętość 11 m
Długość 8,16 m
Wysokość 3,15 m
Powierzchnia nośna 20,4 m²
Masa
Własna 2400 kg
Startowa 3240 kg
Osiągi
Prędkość maks. 430 km/h na 0 m
530 km/h na 5400 m
Prędkość wznoszenia 2 min 46 sek na 2000 m
5 min 52 sek na 4000 m
8 min 48 sek na 6000 m
Pułap 10 500 m
Zasięg 1100 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
2 wkm kal. 12,7 mm
2 km kal. 7,7 mm
650 kg bomb

Reggiane Re.2002 Ariete II (pol. taran) – włoski samolot myśliwsko-bombowy z okresu II wojny światowej, będący rozwinięciem serii zapoczątkowanej samolotem Reggiane Re.2000. Samolot ten jest uznawany za najlepszy włoski samolot myśliwsko-bombowy.

Historia[edytuj]

Reggiane Re.2002 powstał przez przebudowę Reggiane Re.2000 i dostosowanie go do nowych wymagań Regia Aeronautica. Projekt zmian opracowali Roberto Longhi i Antonio Alessio. Wykorzystano kadłub Reggiane Re.2000, z Reggiane Re.2001 wzięto skrzydła, a napęd miał stanowić 14 cylindrowy silnik gwiazdowy Piaggio P.XIX R.C.45 Turbine B o mocy 1175 KM na 4000 m w układzie podwójnej gwiazdy. Silnik napędzał trójłopatowe samoprzestawialne śmigło Piaggio P.2001M o średnicy 3,1 m. Decyzja o zmianie silnika była spowodowana trudnościami w dostawach silnika rzędowego Daimler-Benz DB 601 oraz tym, że projektant Roberto Longhi preferował w swoich konstrukcjach napęd silnikiem gwiazdowym. Prototyp został oblatany w październiku 1940 roku[1]. W stosunku do Re.2000 i Re.2001 znacznie poprawiono konstrukcję płatowca. Przeprowadzono testy z różnymi postaciami osłony silnika (z powodu problemów z chłodzeniem silnika) i kabiny oraz kółka ogonowego. Prowadzono też testy z różnymi zestawami uzbrojenia, w tym testowano przenoszenie torpedy pod kadłubem oraz bomb. Próby fabryczne prototypu trwały do marca 1941 roku. Wówczas rozpoczęły się i trwały do końca 1941 roku testy wojskowe na lotnisku w Gudinia. W ich trakcie występowały cały czas problemy z silnikiem.

Początkowo Regia Aeronautica 10 września 1941[1] roku zamówiła 200 sztuk maszyny, ale z powodu kłopotów z silnikiem produkcję uruchomiono dopiero w czerwcu 1942 r[1]. Maszyny te w odróżnieniu od prototypu zostały wyposażone w tropikalny filtr powietrza oraz mocniejszą prądnicę. Samolot początkowo miał być używany jako samolot myśliwski, ale testy wojskowe ujawniły jego dobre osiągi i zalety podczas lotów na małej wysokości, dlatego postanowiono wykorzystać je jako maszyny myśliwsko-bombowe do wsparcia wojsk lądowych. W związku z powyższym zmieniono ich wyposażenie o możliwość podwieszania bomb, co jednak nieznacznie pogorszyło osiągi samolotu. Samolot wyposażono w wyrzutnik bomby do 250 kg pod kadłubem i wyrzutniki bomb do 160 kg pod skrzydłami[1]. Pierwsza seria maszyn, 100 sztuk, była gotowa w lipcu 1943 roku. Z drugiej serii 100 maszyn, do dnia zawarcia przez Włochy rozejmu z Aliantami 8 września 1943 roku wyprodukowano 49 egzemplarzy[2]. Przed zawieszeniem broni niemiecka Luftwaffe też zamówiła 300 egzemplarzy Re.2002. Po zawieszeniu broni z 8 września 1943 roku Luftwaffe przejęło około 60 egzemplarzy Re.2002, w tym około 40 z nowej serii, wyprodukowanej już po objęciu zakładu zarządem niemieckim.

W ramach prac rozwojowych na początku 1943 roku rozpoczęto prace i budowę prototypu wersji Re.2002bis. Prototyp miał być połączeniem płatowca i usterzenia seryjnego egzemplarza Re.2002 o numerze MM7327 ze skrzydłami Reggiane Re.2005. Jednak do 8 września 1943 roku budowy prototypu nie ukończono[1] a potem uległ on zniszczeniu.

Rozpoczęto też prace nad dostosowaniem Re.2002 do stacjonowania na lotniskowcach (m.in start z katapulty), ale z uwagi na rezygnację przez Włochy z ich budowy prace te też przerwano[1].

Po 8 września 1943 roku, pod nadzorem Niemców wyprodukowano jeszcze 76 egzemplarzy. Ponadto inicjatywy Luftwaffe w ramach rozwoju, powstał pomysł zamontowania na Re.2002 niemieckiego silnika gwiazdowego BMW-801[1], a ponadto zmianie miała ulec konstrukcja skrzydła. W ramach tego projektu wykonany został wykonany jeden płatowiec bez silnika, który został wysłany do Niemiec[3]. Samolot z tym silnikiem miał mieć integralne zbiorniki paliwa i płat od Re.2000. Niemcy planowali zamówić 500 takich maszyn, ale z uwagi na zbombardowanie 8 kwietnia 1944 fabryki Reggiane w Toledo prace przerwano[1].

Łącznie wyprodukowano 225 maszyn, ale tylko 181 oblatano, reszta uległa zniszczeniu w nalotach Aliantów[1].

Użycie[edytuj]

Samoloty Re.2002 były używane bojowo przez Regia Aeronautica podczas lądowania Aliantów na Sycylii, zaś po zawieszeniu broni zarówno przez Włoskie Lotnicze Siły Współwalczące współpracujące z Aliantami, jak i Luftwaffe w działaniach przeciwpartyzanckich we Francji[4].

Przypisy

  1. a b c d e f g h i S. Tetera "Reggiane Re.2002 Ariete" Lotnictwo nr 4 z 2008 r.
  2. Comando Supremo [dostęp 6 listopada 2009]
  3. Air War [dostęp 6 listopada 2009]
  4. Century of Flight [dostęp 6 listopada 2009]

Bibliografia[edytuj]

  1. Wiesław Bączkowski Włoskie samoloty wojskowe 1936 - 1945, Warszawa, Wydawnictwo Lampart, 1999, ​ISBN 83-86776-49-8
  2. Szymon Tetera "Reggiane Re.2002 Ariete" Lotnictwo nr 4 z 2008 r.

Linki zewnętrzne[edytuj]