CANT Z.506

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
CANT Z.506
(dane CANT Z.506B)
Cant Z.506 na sycylijskiej plaży, 1943 r.
Cant Z.506 na sycylijskiej plaży, 1943 r.
Dane podstawowe
Państwo  Włochy
Producent Cantieri Riuniti dell'Adriatico (CRDA) w Monfalcone koło Triestu
Typ wodnosamolot pasażerski, bombowy i rozpoznawczy
Konstrukcja dolnopłat, wodnosamolot pływakowy o konstrukcji drewnianej
Załoga 5 (2 pilotów, nawigator-bombardier, 2 strzelców pokładowych)
Historia
Data oblotu 19 sierpnia 1935
Lata produkcji 19351943
Wycofanie ze służby 1959
Dane techniczne
Napęd 3 silniki gwiazdowe Alfa-Romeo 128 RC.20
Moc 850 KM (625 kW) (każdy)
Wymiary
Rozpiętość 26,50 m
Długość 19,24 m
Wysokość 7,45 m
Powierzchnia nośna 87,00 m²
Masa
Własna 8 120 kg
Startowa 12 120 kg
Osiągi
Prędkość maks. 370 km/h
Prędkość przelotowa 325 km/h
Prędkość wznoszenia 4,8 m/s
Pułap 8 000 m
Zasięg 1500 – 2000 km (normalny)
2 950 km (maksymalny)
Dane operacyjne
Uzbrojenie
3 karabiny maszynowe Breda-SAFAT kal. 12,7 mm (1 stały pilota, 1 w grzbietowej wieży obrotowej typu Breda M-1, 1 na ruchomej podstawie strzelający do tyłu pod kadłub)
900 kg bomb lub 1 torpeda lotnicza o wadze 850 kg
Użytkownicy
Włochy, Niemcy, Polska

CANT Z.506włoski wodnosamolot pasażerski, bombowy i rozpoznawczy. Zaprojektowany i zbudowany w wydziale lotniczym stoczni Cantieri Riuniti dell'Adriatico (CRDA) w Monfalcone koło Triestu.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Podnoszenie samolotu CANT Z.506

W 1935 roku w wydziale lotniczym stoczni CRDA inż. Filippo Zappata opracował nowy wodnosamolot, początkowo w wersji szybkiego samolotu pasażerskiego, który oznaczono jako CANT Z.506A. Samolot ten został oblatany w dniu 19 sierpnia 1935 roku. Ponieważ spełniał on założone osiągi, podjęto ich produkcję.

W 1936 roku dowództwo włoskiej marynarki wojennej zwróciło się o zbudowanie wersji wojskowej wodnosamolotu CANT Z.506, podjęto wtedy pracę nad taką konstrukcją, którą oznaczono jako CANT Z.506B. Oblot tego samolotu nastąpił w lipcu 1936 roku i po wykonaniu niezbędnych badań rozpoczęto ich produkcję.

W późniejszym okresie opracowano jeszcze wersje Z.506Bs i Z.506S

Wersje samolotu CANT Z.506:

  • Z.506A – wersja pasażerska, wyprodukowano 38 egzemplarzy
  • Z.506B Airone (pol. Czapla) – wersja wojskowa, samolot bombowy i torpedowy, wyprodukowano 324 egzemplarze
  • Z.506Bs – wersja wojskowa, samolot rozpoznawczy, do osłony konwojów i ratowniczy, wyprodukowano 23 egzemplarze
  • Z.506S – wersja specjalna dla ratownictwa morskiego, wyprodukowano 5 egzemplarzy

Użycie w lotnictwie[edytuj | edytuj kod]

Samoloty CANT Z.506B zostały użyte przez lotnictwo włoskie w 1938 roku biorąc udział w walkach w czasie hiszpańskiej wojny domowej po stronie frankistów.

Po wybuchu II wojny światowej samoloty brały udział w walkach na Morzu Śródziemnym. Po zakończeniu wojny ocalałe egzemplarze był używane w lotnictwie włoskim do 1959 roku

Użycie w lotnictwie polskim[edytuj | edytuj kod]

W listopadzie 1937 roku przebywająca we Włoszech delegacja Kierownictwa Marynarki Wojennej podjęła rozmowy w wytwórni CRDA na temat zakupu samolotu dla Morskiego Dywizjonu Lotniczego. Strona włoska przyjęła warunki i wyraziła zgodę na wprowadzenia części wyposażenia produkcji polskiej.

W dniu 30 lipca 1938 roku podpisano umowę na dostarczenie do Polski 6 samolotów CANT Z.506B, przy czym dostawy miały się odbywać w trzech terminach po 2 samoloty od 26 czerwca 1939 roku do 26 lipca 1939 roku.

Do Polski dotarł tylko jeden z tych samolotów, który przyleciał w dniu 27 sierpnia 1939 roku z Włoch do Pucka, przez Jugosławię, Węgry i Słowację. Samolot był uzbrojony, lecz zgodnie z przepisami międzynarodowymi podczas przelotu nad państwami obcymi nie miał na pokładzie amunicji.

W dniu 1 września 1939 roku po zbombardowaniu bazy Morskiego Dywizjonu Lotniczego w Pucku, postanowiono ewakuować samolot w głąb kraju. Wystartował on w dniu 2 września 1939 roku, udając się początkowo do Modlina, lecz zmuszony był wodować na Wiśle koło Kozienic. Następnie w dniu 6 września został przebazowany na jezioro Siemień koło Parczewa, gdzie w dniu 11 września 1939 roku został zniszczony w czasie nalotu samolotów niemieckich.

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Samolot CANT Z.506B był trójsilnikowym dolnopłatem wolnonośnym, wodnosamolotem pływakowym o konstrukcji drewnianej. Skrzydła półskorupowe pokryte grubą sklejką. Kadłub skorupowy o pokryciu z listewek oklejonych płótnem. Kabina załogi zakryta. Usterzenie drewniane pokryte częściowo sklejką, częściowo płótnem. Podwozie pływakowe z pływakami wykonanymi z duraluminium, wsparte zestrzałami o skrzydła i kadłub. Napęd: trzy silniki gwiazdowe. Śmigła trójłopatowe metalowe o zmiennym w locie skoku.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bogusław Wołoszański: Encyklopedia II wojny światowej. Amber, 1997, s. 142-143. ISBN 83-7169-309-5.
  • II wojna światowa encyklopedia uzbrojenia. Warszawa: Muza S.A., 2000, s. 373. ISBN 83-7200-646-6.
  • Andrzej Morgała: Samoloty w polskim lotnictwie morskim. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1985, s. 75-80, 160-161. ISBN 83-206-4078-8.