Reinbern

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Reinbern (łac. Reinbernus)
Reinbern (łac. Reinbernus)
Data śmierci 1013(?)
Wyznanie chrześcijaństwo
Kościół rzymskokatolicki
Nominacja biskupia 1000
Sakra biskupia brak danych

Reinbern (zm. 1013(?)[1]) – pierwszy i jedyny biskup kołobrzeski, sprawujący swój urząd od 1000 roku. Osoba Reinberna znana jest jedynie dzięki informacjom w kronice biskupa merseburskiego Thietmara.

Pochodził z okręgu Hassegau w Turyngii. Gdy w 1000 roku na zjeździe gnieźnieńskim utworzono diecezję kołobrzeską, został jej pierwszym biskupem. Na Pomorzu prowadził akcję chrystianizacyjną. Zdecydowanie walczył z kultem pogańskim (m.in. dokonał oczyszczenia Bałtyku ze złych duchów, wrzucając do morza cztery kamienie, wcześniej namaszczone świętymi olejami i skropione wodą święconą).

W 1004 roku jego kapelan przebywał wraz z Bolesławem I Chrobrym w Czechach; z tego powodu przypuszcza się, że i sam Reinbern w tym czasie przebywał u boku polskiego księcia.

Przed 1013 roku został wysłany na Ruś w charakterze kapelana nieznanej z imienia córki Bolesława Chrobrego, która między 1005 a 1012 rokiem poślubiła Światopełka, syna księcia kijowskiego Włodzimierza. W związku z tą relacją przyjmuje się, że wkrótce przed tym wydarzeniem doszło do reakcji pogańskiej na Pomorzu, która zlikwidowała polskie władztwo na tym terytorium i zaczątki organizacji kościelnej. Upadek diecezji kołobrzeskiej datuje się na około 1007 rok[1].

Na Rusi biskup wraz ze Światopełkiem i jego żoną został uwięziony po tym, jak młody książę zbuntował się przeciw ojcu. W więzieniu przebywał już do śmierci, której data nie jest znana.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b A. Wędzki, Reinbern, s. 486.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Źródła[edytuj | edytuj kod]

  • Thietmar, Kronika Thietmara, wyd. i przeł. Marian Jedlicki, Poznań 1953, s. 208, 328, 570, 572.

Opracowania[edytuj | edytuj kod]