René Préval

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
René Préval
Rene Preval.jpg
Data i miejsce urodzenia 17 stycznia 1943
Port-au-Prince
Haiti Prezydent Haiti
Okres od 14 maja 2006
do 14 maja 2011
Poprzednik Boniface Alexandre
Następca Michel Martelly
Haiti Prezydent Haiti
Okres od 7 lutego 1996
do 7 lutego 2001
Poprzednik Jean-Bertrand Aristide
Następca Jean-Bertrand Aristide

René Garcia Préval (wym. [ʁəne pʁeval]; ur. 17 stycznia 1943 w Port-au-Prince) – haitański polityk, prezydent Haiti od 7 lutego 1996 do 7 lutego 2001 i ponownie od 14 maja 2006 do 14 maja 2011[1].

Życiorys[edytuj]

Syn agronoma Claude Prévala. Poszedł w ślady ojca i w 1963 roku wyjechał do Belgii gdzie studiował rolnictwo. Ukończył studia o tym kierunku na Akademii Rolniczej Gembloux. Naukę kontynuował na Uniwersytecie w Piziektóre ukończył na kierunku nauk geotermalnych. W 1970 roku w celach zarobkowych przeprowadził się do Nowego Jorku. Na Haiti powrócił pięć lat później i zajął tam stanowisko w Narodowym Instytucie Zasobów Mineralnych. W 1988 roku otworzył piekarnię w Port-au-Prince. Włączył się w charytatywną akcję dostarczania chleba biednym dzieciom. Na przełomie lat 80. i 90. włączył się w politykę zostając zwolennikiem Jeana-Bertranda Aristide'a i członkiem ruchu Lavalas. W okresie od 13 lutego do 11 października 1991 roku pełnił urząd premiera. Od władzy odsunięty został w wyniku wojskowego zamachu stanu z 30 września tego samego roku. Udał się na emigrację, z której powrócił w 1994 roku po likwidacji reżimu. W 1995 roku wystartował w wyborach prezydenckich. Dzięki poparciu ze strony Aristide odniósł w nich zwycięstwo. Urząd prezydenta objął 7 lutego 1996 roku[1]. W 1996 roku utworzył odrębną od Lavalas partię polityczną o nazwie Organizacja Polityczna Lavalas[2]. W 2001 roku wraz z zakończeniem kadencji zrzekł się urzędu[1]. W lutym 2006 roku ponownie wystartował w wyborach prezydenckich z ramienia koalicji Lespwa. Odniósł wyborcze zwycięstwo. Drugą kadencję na urzędzie prezydenta rozpoczął 14 maja tego samego roku. Jego mandat zakończył się w 2011 roku[1][2].

Przypisy