Retinoidy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Retinoidyorganiczne związki chemiczne, kwasowe pochodne witaminy A. Pobudzają wzrost i wpływają na różnicowanie się komórek nabłonkowych oraz zwiększają syntezę glikoprotein błonowych. Retinoidy pobudzają wzrost komórek w warstwie kolczystej nabłonka, zmniejszają spójność komórek w tkance, powodują rumień i złuszczanie nabłonków.

Ze względu na budowę i właściwości wyróżniamy 3 generacje retinoidów:

Stosowane do udrożnienia gruczołów łojowych, zwiększania dopływu tlenu do wnętrza skóry. Powodują zanik gruczołów łojowych i rozjaśnienie skóry. Retinoidy działają przeciwtrądzikowo, ponieważ hamują rozwój Staphylococcus epidermidis, Pityrosporum ovale i Propionibacterium acnes.

Funkcje wszystkich retinoidów i ich znaczenie biologiczne polega na[1]:

  • modulacji rozrostu i różnicowania,
  • zapobieganiu rogowacenia,
  • wprowadzaniu zmian w spoistości komórkowej,
  • działaniu przeciwtrądzikowym i przeciwłojotokowym,
  • działaniu immunologicznym i przeciwzapalnym,
  • zapobieganiu nowotworom i ich leczeniu,
  • wywoływaniu apoptozy,
  • wpływie na skład macierzy zewnątrzkomórkowej.

Przypisy

  1. Ryszard Żaba. Bezpieczeństwo stosowania retinoidów. „Post Dermatol Alergol”. XXIII (4), s. 161–174, 2006. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.