Rewaja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rewaja
רוויה
Ilustracja
Widok na moszaw Rewaja
Państwo  Izrael
Dystrykt Dystrykt Północny
Poddystrykt Poddystrykt Jezreel
Samorząd Regionu Samorząd Regionu Emek ha-Majanot
Powierzchnia 2 km²
Wysokość -110 m n.p.m.
Populacja (2010)
• liczba ludności

343
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
Rewaja
Rewaja
Ziemia32°26′56″N 35°28′24″E/32,448889 35,473333
Portal Portal Izrael

Rewaja (hebr. רוויה; ang. Revaya; pol. Nasycony) – moszaw położony w Samorządzie Regionu Emek ha-Majanot, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu.

Położenie[edytuj]

Moszaw Rewaja jest położony na wysokości 110 metrów p.p.m. w intensywnie użytkowanej rolniczo Dolinie Bet Sze'an, będącej częścią Rowu Jordanu w Dolnej Galilei. Okoliczny teren jest stosunkowo płaski, opada jednak w kierunku wschodnim w depresję rzeki Jordan. Jedynymi niewielkimi wzgórzami są wzgórza pochodzenia ludzkiego, takie jak Tel Te'omim i Tel Nufar. Wokół osady znajdują się liczne źródła, których wody są odprowadzane do sztucznych stawów hodowlanych. W odległości 1,5 km na zachód wznoszą się strome zbocza masywu górskiego Gilboa z górą Avinadav (440 metrów n.p.m.), z której spływa strumień Avinadav. W odległości 3 km na południe i 5 km na zachód przebiega mur bezpieczeństwa oddzielający terytorium Izraela od Autonomii Palestyńskiej[1]. W jego otoczeniu znajdują się kibuce Meraw, Ma’ale Gilboa i Szeluchot, moszawy Rechow i Sede Terumot, oraz wioska terapeutyczna Malkiszua. Revaja wraz z sąsiednimi osadami Sede Terumot, Rechow i Tel Teomim tworzy wspólnie powiązaną wioskę rolniczą o nazwie Bikur Jiszuvej (hebr. ישובי ביכורה). Po stronie palestyńskiej jest wioska Bardala.

Rewaja jest położony w Samorządzie Regionu Emek ha-Majanot, w Poddystrykcie Jezreel, w Dystrykcie Północnym Izraela.

Demografia[edytuj]

Stałymi mieszkańcami kibucu są wyłącznie Żydzi[2][3]:

Historia[edytuj]

Pierwotnie w okolicy tej istniała arabska wioska al-Samirija. Została ona wysiedlona i zniszczona w dniu 27 maja 1948 roku podczas I wojny izraelsko-arabskiej[4]. Dużo wcześniej tutejsze grunty wykupiły od arabskich mieszkańców żydowskie organizacje syjonistyczne.

Moszaw został założony w 1952 roku przez żydowskich imigrantów z Iraku i Maroka. Początkowo nazywał się Farwana (hebr. פ "רונה) lub Farwana Alef, dopiero później po odłączeniu się moszawu Rechow, jego nazwę zmieniono na obecną. Przez długi czas osada miała poważne trudności gospodarcze, ponieważ osadnicy nie mieli żadnego doświadczenia z rolnictwem i hodowlą zwierząt. Trudności pogłębiał fakt, że osada znajduje się na samym skraju doliny i jest izolowana od pozostałych osiedli. W latach 90. XX wieku osiedlili się tutaj imigranci z Etiopii. Wybudowano wówczas nowe osiedle z 52 domami jednorodzinnymi[5].

Kultura i sport[edytuj]

W moszawie znajduje się ośrodek kultury z biblioteką, sala sportowa z siłownią, oraz boisko.

Edukacja i religia[edytuj]

Moszaw utrzymuje przedszkole. Starsze dzieci są dowożone do szkoły podstawowej Bikura w moszawie Rechow i szkoły średniej w kibucu Newe Etan[6]. Moszaw posiada własną synagogę.

Gospodarka i infrastruktura[edytuj]

Gospodarka moszawu opiera się na intensywnym rolnictwie i sadownictwie. W szklarniach uprawiane są przyprawy i warzywa[7]. W moszawie jest sklep wielobranżowy i warsztat mechaniczny.

Transport[edytuj]

Z moszawu wyjeżdża się dwoma lokalnymi drogami na wschód, którymi można dojechać do moszawów Rechow i Sede Terumot, wjeżdżając na drogę nr 90.

Przypisy

  1. The Separation Barrier Map (ang.). W: B´Tselem [on-line]. 2008. [dostęp 2012-05-17].
  2. Dane statystyczne z lat 1948-1995 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2012-05-17].
  3. Dane statystyczne z lat 2001-2009 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2012-05-17].
  4. Welcome To al-Samiriyya (ang.). W: Palestine Remembered [on-line]. [dostęp 2012-05-17].
  5. Revaja (hebr.). W: Rom Galil [on-line]. [dostęp 2012-05-17].
  6. Revaja (hebr.). W: Galil Net [on-line]. [dostęp 2012-05-17].
  7. Revaja (hebr.). W: Bet Alon [on-line]. [dostęp 2012-05-17].

Linki zewnętrzne[edytuj]