Nir Dawid

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nir Dawid
ניר דוד
Widok na kibuc Nir Dawid
Widok na kibuc Nir Dawid
Państwo  Izrael
Dystrykt Dystrykt Północny
Poddystrykt Poddystrykt Jizreel
Samorząd Regionu Samorząd Regionu Doliny Źródeł
Wysokość -108 m n.p.m.
Populacja (2010)
• liczba ludności

586
Kod pocztowy 10803
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
Nir Dawid
Nir Dawid
Ziemia 32°30′13″N 35°27′26″E/32,503611 35,457222
Strona internetowa
Portal Portal Izrael

Nir Dawid (hebr. ניר דוד; ang. Nir David; pol. Łąka Dawida) – kibuc położony w Samorządzie Regionu Doliny Źródeł, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Kibuc jest położony na wysokości 108 metrów p.p.m. w intensywnie użytkowanej rolniczo Dolinie Bet Sze'an, u podnóża masywu górskiego Gilboa w Dolnej Galilei. Okoliczny teren jest płaski, opada jednak w kierunku wschodnim w depresję rzeki Jordan. Na północ od kibucu przepływa niewielka rzeka Charod, a na południe strumień Kibutsim. Przez środek osady przepływa strumień Amal, który tworzy uroczą wadi objętą ochroną przez Park Narodowy Gan HaSzlosza[1]. W okolicy są liczne stawy hodowlane oraz tereny rolnicze. Na południowy zachód od kibucu teren stromo wznosi się na zboczach góry Gefet (318 metrów n.p.m.), wchodzącej w skład masywu górskiego Gilboa. W jego otoczeniu znajduje się miasto Bet Sze’an, oraz kibuce Mesilot, Maale Gilboa, Bet Alfa, Bet Ha-Szita i Sede Nachum.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

Nir Dawid jest położony w Samorządzie Regionu Doliny Źródeł, w Poddystrykcie Jizreel, w Dystrykcie Północnym Izraela.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

W kibucu w większości mieszkają Żydzi, jednak nie wszyscy identyfikują się z judaizmem. Tutejsza populacja jest świecka[2][3]:

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwotnie w okolicy tej znajdowały się arabskie wioski Tall al-Szawk i al-Sakhina. Obie zostały wysiedlone i zniszczone w dniu 12 maja 1948 roku podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny[4][5]. Dużo wcześniej tutejsze grunty wykupiły od arabskich mieszkańców żydowskie organizacje syjonistyczne.

Kibuc Nir Dawid w 1945
Rzeka Amal przepływająca przez kibuc Nir Dawid

Grupa założycielska kibucu powstała w 1933 roku. Składała się ona z żydowskich imigrantów Polski będących członkami młodzieżowej organizacji Ha-Szomer Ha-Cair. Od 1934 roku uczyli się oni rolnictwa i zdobywali doświadczenie w Dolinie Bet Sze’an. W owym czasie mieszkali w kibucu Beit Alfa. Gdy w kwietniu 1936 roku wybuchło arabskie powstanie w Palestynie, Arabowie podpalili okoliczne żydowskie pola uprawne. Zmusiło to żydowskich osadników do szukania sposobów skutecznej obrony. Szlomo Grazowski przedstawił wówczas koncepcję budowy nowej obronnej osady rolniczej. W ciągu jednego dnia wybudowano cztery baraki mieszkalne, wieżę strażniczą i podwójne ściany palisady wypełnione w środku żwirem, z zewnętrzną linią obronną utworzoną z zasieków z drutów kolczastych. W ten sposób niemożliwym było wrzucenie do środka granatu ręcznego. W ten sposób, w dniu 10 grudnia 1936 roku założono kibuc nazwany Tel Amal (hebr. תל עמל). Była to pierwsza osada obronna nowego typu, później budowana w innych miejscach w całym kraju. W 1940 roku zmieniono nazwę kibucu na obecną, na cześć Dawida Wolfsohna, drugiego prezydenta Światowej Organizacji Syjonistycznej[6]. W latach 90. XX wieku kibuc znalazł się w trudnościach finansowych, które wymusiły przeprowadzenie w 2003 procesu prywatyzacji. Zachowano kolektywną organizację instytucji kultury, edukacji i ochrony zdrowia. Istnieją plany rozbudowy kibucu o nowe osiedle mieszkaniowe[7].

Kultura i sport[edytuj | edytuj kod]

W kibucu znajduje się ośrodek kultury z biblioteką, oraz muzeum upamiętniające historię budowy ufortyfikowanych osiedli żydowskich[8]. Jest tutaj kryty basen pływacki z podgrzewaną wodą, oraz sala sportowa z siłownią i centrum fitness[9].

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

Kibuc utrzymuje przedszkole. Starsze dzieci są dowożone do szkoły podstawowej do kibucu Mesilot i szkoły średniej w kibucu Neve Eitan[10].

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

W ostatnich latach kibuc rozwinął usługi turystyczne. Istnieje możliwość zakwaterowania w domkach do wynajęcia[11]. Obok jest restauracja i trzy kawiarnie. Tutejszymi największymi atrakcjami są:

  • pół-naturalny park wodny "Gan Gan HaSzlosza" stworzony na rzece Amal, której czysta woda pochodzi z trzech naturalnych źródeł. Przez cały rok woda utrzymuje stałą temperaturę 28°C[12].
  • ogród zoologiczny "Gan-Guroo" zajmuje powierzchnię 16 hektarów, na których prezentowana jest fauna i flora z Australii: torbacze, kangurowate i koala. Są tutaj organizowane różnorodne zajęcia dydaktyczne dla dzieci i warsztaty plenerowe[13].
  • rancho oferujące między innymi naukę jazdy na koniach dla dzieci i dorosłych. Czasami odbywają się tutaj zawody jeździeckie z konkursem skoków przez przeszkody.
  • nowoczesny kompleks sportowy "Holtzer Sport Center" z basenem kąpielowym i wielofunkcyjną salą gimnastyczną[14].

Kibuc jest przez wielu nazywany "najpiękniejszym kibucem Izraela"[15].

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Gospodarka kibucu opiera się na intensywnym rolnictwie i sadownictwie. Uprawia się tutaj głównie cytrusy oraz hoduje indyki. Kibuc jest znany ze stawów hodowlanych. Tutejszy zakład Nirotek produkuje samoprzylepne naklejki oraz papier samokopiujący i inne materiały do kserokopiarek[16]. W kibucu działa też zakład Nir David Metal Works produkujący maszyny i narzędzia ogrodnicze[17].

Infrastruktura[edytuj | edytuj kod]

W kibucu jest przychodnia zdrowia z gabinetem stomatologicznym, sklep wielobranżowy, pralnia, stacja benzynowa, oraz warsztat mechaniczny i elektryczny.

Transport[edytuj | edytuj kod]

Z kibucu wyjeżdża się na północ na drogę nr 669, którą jadąc na zachód dojeżdża się do skrzyżowania z drogą nr 6667 prowadzącą do kibucu Mesilot i miasta Bet Sze’an, lub jadąc dalej drogą nr 669 dojeżdża się do kibucu Reszafim. Natomiast jadąc drogą nr 669 w kierunku wschodnim dojeżdża się do skrzyżowania z drogą nr 6666 prowadzącą w góry Gilboa do drogi nr 667 i kibucu Maale Gilboa. Jadąc dalej na północny zachód drogą nr 669 dojeżdża się do kibucu Bet Alfa.

Przypisy

  1. Gan Hashlosha National Park (hebr.). W: Israel Nature and Parks Authority [on-line]. [dostęp 2012-05-14].
  2. Dane statystyczne z lat 1948-1995 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2012-05-14].
  3. Dane statystyczne z lat 2001-2009 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2012-05-14].
  4. Welcome To Tall al-Shawk (ang.). W: Palestine Remembered [on-line]. [dostęp 2012-05-14].
  5. Welcome To al-Sakhina (ang.). W: Palestine Remembered [on-line]. [dostęp 2012-05-14].
  6. Nir David (hebr.). W: Bet Alon [on-line]. [dostęp 2012-05-14].
  7. Rozszerzenie wspólnoty (hebr.). W: Kibbutz Nir David [on-line]. [dostęp 2012-05-14].
  8. Museum "Wall and Tower" - kibbutz Nir David (ang.). W: Israel Museums Guide [on-line]. [dostęp 2012-05-14].
  9. Nir David (hebr.). W: Galil Net [on-line]. [dostęp 2012-05-14].
  10. Nir David (hebr.). W: Rom Galil [on-line]. [dostęp 2012-05-14].
  11. Zakwaterowanie (hebr.). W: Nir David Tourism [on-line]. [dostęp 2012-05-14].
  12. Wycieczki (hebr.). W: Nir David Tourism [on-line]. [dostęp 2012-05-14].
  13. Gan-Guroo (hebr.). W: Nir David Tourism [on-line]. [dostęp 2012-05-14].
  14. Holtzer Sport Center (hebr.). W: Nir David Tourism [on-line]. [dostęp 2012-05-14].
  15. Nir David Tourism (hebr.). W: Kibbutz Nir David [on-line]. [dostęp 2012-05-14].
  16. Nirotek (ang.). W: Nirotek [on-line]. [dostęp 2012-05-14].
  17. Nir David Metal Works (ang.). W: Nir David Metal Works [on-line]. [dostęp 2012-05-14].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]