Nir Dawid

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nir Dawid
ניר דוד
Ilustracja
Widok na kibuc Nir Dawid
Państwo  Izrael
Dystrykt Dystrykt Północny
Poddystrykt Poddystrykt Jezreel
Samorząd Regionu Samorząd Regionu Emek ha-Majanot
Wysokość -108 m n.p.m.
Populacja (2010)
• liczba ludności

586
Kod pocztowy 10803
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
Nir Dawid
Nir Dawid
Ziemia32°30′13″N 35°27′26″E/32,503611 35,457222
Strona internetowa
Portal Portal Izrael

Nir Dawid (hebr. ניר דוד; ang. Nir David; pol. Łąka Dawida) – kibuc położony w Samorządzie Regionu Emek ha-Majanot, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Kibuc Nir Dawid jest położony na wysokości 108 metrów p.p.m. w intensywnie użytkowanej rolniczo Dolinie Bet Sze’an, u podnóża masywu górskiego Gilboa w Dolnej Galilei. Okoliczny teren jest płaski, opada jednak w kierunku wschodnim w depresję rzeki Jordan. Na północ od kibucu przepływa niewielka rzeka Charod, a na południe strumień Kibutsim. Przez środek osady przepływa strumień Amal, który tworzy uroczą wadi objętą ochroną przez Park Narodowy Gan ha-Szelosza[1]. W okolicy są liczne stawy hodowlane oraz tereny rolnicze. Na południowy zachód od kibucu teren stromo wznosi się na zboczach góry Gefet (318 metrów n.p.m.), wchodzącej w skład masywu górskiego Gilboa. W jego otoczeniu znajduje się miasto Bet Sze’an, oraz kibuce Mesillot, Ma’ale Gilboa, Bet Alfa, Bet ha-Szitta i Sede Nachum.

Nir Dawid jest położony w Samorządzie Regionu Emek ha-Majanot, w Poddystrykcie Jezreel, w Dystrykcie Północnym Izraela.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

W kibucu w większości mieszkają Żydzi, jednak nie wszyscy identyfikują się z judaizmem. Tutejsza populacja jest świecka[2][3]:

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwotnie w okolicy tej znajdowały się arabskie wioski Tall al-Szawk i As-Sachina. Obie zostały wysiedlone i zniszczone w dniu 12 maja 1948 roku podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny[4][5]. Dużo wcześniej tutejsze grunty wykupiły od arabskich mieszkańców żydowskie organizacje syjonistyczne.

Kibuc Nir Dawid w 1945
Rzeka Amal przepływająca przez kibuc Nir Dawid

Grupa założycielska kibucu powstała w 1933 roku. Składała się ona z żydowskich imigrantów Polski będących członkami młodzieżowej organizacji Ha-Szomer Ha-Cair. Od 1934 roku uczyli się oni rolnictwa i zdobywali doświadczenie w Dolinie Bet Sze’an. W owym czasie mieszkali w kibucu Beit Alfa. Gdy w kwietniu 1936 roku wybuchło arabskie powstanie w Palestynie, Arabowie podpalili okoliczne żydowskie pola uprawne. Zmusiło to żydowskich osadników do szukania sposobów skutecznej obrony. Szlomo Grazowski przedstawił wówczas koncepcję budowy nowej obronnej osady rolniczej. W ciągu jednego dnia wybudowano cztery baraki mieszkalne, wieżę strażniczą i podwójne ściany palisady wypełnione w środku żwirem, z zewnętrzną linią obronną utworzoną z zasieków z drutów kolczastych. W ten sposób niemożliwym było wrzucenie do środka granatu ręcznego. W ten sposób, w dniu 10 grudnia 1936 roku założono kibuc nazwany Tel Amal (hebr. תל עמל). Była to pierwsza osada obronna nowego typu, później budowana w innych miejscach w całym kraju. W 1940 roku zmieniono nazwę kibucu na obecną, na cześć Dawida Wolfsohna, drugiego prezydenta Światowej Organizacji Syjonistycznej[6]. W latach 90. XX wieku kibuc znalazł się w trudnościach finansowych, które wymusiły przeprowadzenie w 2003 procesu prywatyzacji. Zachowano kolektywną organizację instytucji kultury, edukacji i ochrony zdrowia. Istnieją plany rozbudowy kibucu o nowe osiedle mieszkaniowe[7].

Kultura i sport[edytuj | edytuj kod]

W kibucu znajduje się ośrodek kultury z biblioteką, oraz muzeum upamiętniające historię budowy ufortyfikowanych osiedli żydowskich[8]. Jest tutaj kryty basen pływacki z podgrzewaną wodą, oraz sala sportowa z siłownią i centrum fitness[9].

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

Kibuc utrzymuje przedszkole. Starsze dzieci są dowożone do szkoły podstawowej do kibucu Mesillot i szkoły średniej w kibucu Newe Etan[10].

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

W ostatnich latach kibuc rozwinął usługi turystyczne. Istnieje możliwość zakwaterowania w domkach do wynajęcia[11]. Obok jest restauracja i trzy kawiarnie. Tutejszymi największymi atrakcjami są:

  • pół-naturalny park wodny „Gan ha-Szelosza” stworzony na rzece Amal, której czysta woda pochodzi z trzech naturalnych źródeł. Przez cały rok woda utrzymuje stałą temperaturę 28°C[12].
  • ogród zoologiczny „Gan-Guroo” zajmuje powierzchnię 16 hektarów, na których prezentowana jest fauna i flora z Australii: torbacze, kangurowate i koala. Są tutaj organizowane różnorodne zajęcia dydaktyczne dla dzieci i warsztaty plenerowe[13].
  • rancho oferujące między innymi naukę jazdy na koniach dla dzieci i dorosłych. Czasami odbywają się tutaj zawody jeździeckie z konkursem skoków przez przeszkody.
  • nowoczesny kompleks sportowy „Holtzer Sport center" z basenem kąpielowym i wielofunkcyjną salą gimnastyczną[14].

Kibuc jest przez wielu nazywany „najpiękniejszym kibucem Izraela[15].

Gospodarka i infrastruktura[edytuj | edytuj kod]

Gospodarka kibucu opiera się na intensywnym rolnictwie i sadownictwie. Uprawia się tutaj głównie cytrusy oraz hoduje indyki. Kibuc jest znany ze stawów hodowlanych. Tutejszy zakład Nirotek produkuje samoprzylepne naklejki oraz papier samokopiujący i inne materiały do kserokopiarek[16]. W kibucu działa też zakład Nir David Metal Works produkujący maszyny i narzędzia ogrodnicze[17]. W kibucu jest przychodnia zdrowia z gabinetem stomatologicznym, sklep wielobranżowy, pralnia, stacja benzynowa, oraz warsztat mechaniczny i elektryczny.

Transport[edytuj | edytuj kod]

Z kibucu wyjeżdża się na północ na drogę nr 669, którą jadąc na zachód dojeżdża się do skrzyżowania z drogą nr 6667 prowadzącą do kibucu Mesillot i miasta Bet Sze’an, lub jadąc dalej drogą nr 669 dojeżdża się do kibucu Reszafim. Natomiast jadąc drogą nr 669 w kierunku wschodnim dojeżdża się do skrzyżowania z drogą nr 6666 prowadzącą na Wzgórza Gilboa do drogi nr 667 i kibucu Ma’ale Gilboa. Jadąc dalej na północny zachód drogą nr 669 dojeżdża się do kibucu Bet Alfa.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Gan Hashlosha National Park (hebr.). W: Israel Nature and Parks Authority [on-line]. [dostęp 2012-05-14].
  2. Dane statystyczne z lat 1948-1995 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2012-05-14].
  3. Dane statystyczne z lat 2001-2009 (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2012-05-14].
  4. Welcome To Tall al-Shawk (ang.). W: Palestine Remembered [on-line]. [dostęp 2012-05-14].
  5. Welcome To As-Sachina (ang.). W: Palestine Remembered [on-line]. [dostęp 2012-05-14].
  6. Nir David (hebr.). W: Bet Alon [on-line]. [dostęp 2012-05-14].
  7. Rozszerzenie wspólnoty (hebr.). W: Kibbutz Nir David [on-line]. [dostęp 2012-05-14].
  8. Museum „Wall and Tower” – kibbutz Nir David (ang.). W: Israel Museums Guide [on-line]. [dostęp 2012-05-14].
  9. Nir David (hebr.). W: Galil Net [on-line]. [dostęp 2012-05-14].
  10. Nir David (hebr.). W: Rom Galil [on-line]. [dostęp 2012-05-14].
  11. Zakwaterowanie (hebr.). W: Nir David Tourism [on-line]. [dostęp 2012-05-14].
  12. Wycieczki (hebr.). W: Nir David Tourism [on-line]. [dostęp 2012-05-14].
  13. Gan-Guroo (hebr.). W: Nir David Tourism [on-line]. [dostęp 2012-05-14].
  14. Holtzer Sport Center (hebr.). W: Nir David Tourism [on-line]. [dostęp 2012-05-14].
  15. Nir David Tourism (hebr.). W: Kibbutz Nir David [on-line]. [dostęp 2012-05-14].
  16. Nirotek (ang.). W: Nirotek [on-line]. [dostęp 2012-05-14].
  17. Nir David Metal Works (ang.). W: Nir David Metal Works [on-line]. [dostęp 2012-05-14].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]