Rincewind

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rincewind
Postać z serii książek Świat Dysku
ilustracja
Pierwsze wystąpienie Kolor magii
Wystąpienia Kolor magii,
Blask fantastyczny,
Mort,
Czarodzicielstwo,
Faust Eryk,
Ciekawe czasy,
Ostatni kontynent,
Nauka Świata Dysku,
Ostatni bohater,
Nauka Świata Dysku II: Glob
Niewidoczni Akademicy
Inne informacje
Zajęcie mag

Rincewind – fikcyjny antybohater książek z cyklu Świat Dysku Terry'ego Pratchetta. Tchórzliwy i nieudolny mag, który nie ukończył Niewidocznego Uniwersytetu, choć formalnie pełni w nim funkcję nieopłacanego profesora Okrutnej i Niezwykłej Geografii[1].

Dzieje[edytuj | edytuj kod]

Rincewind debiutuje w Kolorze magii. Poznaje tam (dzięki talentowi do języków) pierwszego turystę na Świecie Dysku, pochodzącego z odległego od Ankh-Morpork Kontynentu Przeciwwagi Dwukwiata. Szybko okazuje się, że duże ilości złota, które Dwukwiat przewozi w swoim Bagażu – magicznej skrzyni – stają się źródłem kłopotów zarówno dla Rincewinda, jak i turysty. Po licznych perypetiach, w których poznaje m.in. Cohena Barbarzyńcę, kończy walcząc z opętanym przez Istoty Z Piekielnych Wymiarów magiem, którego, dzięki pomocy Dwukwiata, udaje się mu pokonać (Blask fantastyczny). Po tym zdarzeniu Dwukwiat udaje się do domu, zostawiając swój Bagaż Rincewindowi.

Rincewind na chwilę pojawia się w Morcie.

W Czarodzicielstwie zaczyna pracę na Niewidocznym Uniwersytecie jako asystent Bibliotekarza. Spokój zostaje zakłócony przez pewnego młodego Czarodziciela, przybycia którego rezultatem jest magiczna wojna. Wreszcie Rincewindowi, z pomocą przyjaciół: (Coneny – córki Cohena Barbarzyńcy, szeryfa Klatchu, Nijela Niszczyciela – nieudanego barbarzyńcy, oraz Bagażu) udaje się zażegnać konflikt, jednakże Rincewind zostaje przeniesiony do Piekielnych Wymiarów – obszaru pomiędzy rzeczywistościami.

Z Piekielnych Wymiarów ratuje go Eryk (Faust Eryk) – nastoletni demonolog, który bierze go za demona mającego spełnić trzy życzenia. Po wielu kolejnych przygodach i podróżach w czasie (trafiają m.in. na pola antycznej Bitwy o Tsort), obaj lądują w Piekle – za życia. Udaje im się przeżyć i wydostać z Piekła.

Po tej ucieczce Rincewind ląduje samotnie na bezludnej wyspie. Stamtąd zostaje magicznie przetransportowany na Niewidoczny Uniwersytet tylko po to, by zostać z kolei wysłanym na Kontynent Przeciwwagi (Ciekawe czasy), gdzie zostaje rozpoznany jako opisywany w zakazanej książce (pt. "Co robiłem na wakacjach") Wielki Magg, człowiek, który ma pomóc Czerwonej Armii (organizacji antycesarskiej złożonej głównie z dzieci) obalić rząd. Szybko okazuje się, iż "Co robiłem na wakacjach" zostało napisane przez Dwukwiata. Spotyka także Cohena Barbarzyńcę, który ma dość podobny plan – chce obalić cesarza i przejąć władzę. Rincewind pomaga mu w tym z odkrytą przypadkowo terakotową armią, po czym zostaje przeniesiony wskutek pomyłki na Iksiksiksiks – tajemniczy, jeszcze nieskończony kontynent – przez magów pragnących sprowadzić go z powrotem.

Następnie Rincewind (Ostatni kontynent) zostaje uwikłany w budowę kontynentu przez kangura Skoczka. Po (kolejnych) wielu przygodach, poznaniu wielu nowych ludzi i krasnoluda Mada, a także członków lokalnego Magicznego Uniwersytetu, udaje mu się wywołać deszcz na Czteriksach i wreszcie wrócić do Ankh-Morpork. Później zostaje profesorem nadzwyczajnym okrutnej i niezwykłej geografii (Nauka Świata Dysku).

Rincewind jest także jednym z głównych bohaterów powieści Ostatni bohater w której wspólnie z Marchewą Żelaznywładssonem ze Straży Miejskiej i Leonardem da Quirm ratuje świat przed próbującym zniszczyć bogów Cohenem.

Rincewind w grach komputerowych[edytuj | edytuj kod]

Rincewind to również bohater dwóch pierwszych części gry komputerowej umiejscowionej w realiach Świata Dysku – Discworld i Discworld 2 – Death: Missing Presumed. W obu z nich głosu użyczył mu Eric Idle – znany brytyjski aktor, członek grupy Monty Pythona. Gry te luźno nawiązują do tematyki Świata Dysku, łącząc wiele odrębnych wątków; Rincewind przeżywa w nich nawet te przygody, które w cyklu książkowym były przypisane innym bohaterom.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Karolina Haka-Makowiecka, Marta Makowiecka, Małgorzata Węgrzecka: Leksykon fantastyki. Postacie, miejsca, rekwizyty, zjawiska. Warszawa: MUZA SA, 2009, s. 328. ISBN 978-83-7495-672-7.