Roy Wood

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Roy Wood
ilustracja
Pseudonim „Wizzard”, „Super Active Wizzo”
Data i miejsce urodzenia 8 listopada 1946
Birmingham
Instrumenty gitara elektryczna, gitara akustyczna, gitara basowa, perkusja, wiolonczela, skrzypce, klarnet, saksofon, puzon, flet, banjo, fortepian, syntezator
Gatunki rock, glam rock, art rock, muzyka eksperymentalna
Zawód muzyk, wokalista
Powiązania The Move, Electric Light Orchestra, Renaissance, John Bonham
Strona internetowa

Roy Wood (pseud. Wizzard, ur. 8 listopada 1946) – brytyjski piosenkarz, multiinstrumentalista i kompozytor, kojarzony z jazz rockiem, rockiem eksperymentalnym i symfonicznym, sięgającym po sztafaż stylu retro z lat 50. Nazywany bywa „enigmatycznym czarodziejem rocka”[1].

Kariera muzyczna[edytuj | edytuj kod]

Wood był początkowo założycielem psychodelicznej grupy The Move, a następnie współzałożycielem progresywnej Electric Light Orchestra. Później zwrócił się w stronę kariery solowej, oscylując pomiędzy glam rockiem, popem, a szeroko pojętym nurtem art rocka. Dał się wówczas poznać jako „Wizzard” (pseudonim ten można przetłumaczyć jako Czarrodziej) oraz „Super Active Wizzo”, występujący w ekscentrycznym makijażu, grający muzykę eklektyczną, wielogatunkową, trudną do jednoznacznej klasyfikacji[2], balansującą pomiędzy patosem, groteską i autoironią. Jego dwie płyty utrzymane w tej tonacji, Wizzard Brew (1973) oraz Introducing Eddy and the Falcons (1974), zaproponowały osobliwą mieszankę klasycznego rock and rolla oraz rocka awangardowego, wszystko to w teatralnej, ekscentrycznej otoczce, pełnej absurdalnego humoru. Z kolei płyta Super Active Wizzo (1977) stanowiła próbę połączenia stylu jazz fusion z hard rockiem spod znaku Led Zeppelin oraz Deep Purple. Następne albumy wniosły do muzyki Wooda znacznie większą dawkę liryzmu, melancholii i osobistych akcentów. W latach 80. muzyk zaangażował się natomiast w projekt o nazwie The Helicopters, w ramach którego nagrał jedynie kilka krążków singlowych.

Dwa solowe albumy Roya Wooda, uznane za jego najwybitniejsze osiągnięcia muzyczne, Boulders (1973) oraz Mustard (1975), zostały stworzone przez niego jako jedyną osobę zaangażowaną w projekt. Artysta zaśpiewał w nich oraz zagrał na wszystkich usłyszanych instrumentach (m.in. perkusja, gitara basowa, gitara elektryczna, gitara akustyczna, fortepian, wiolonczela, instrumenty smyczkowe i dęte, saksofon, klarnet). Eksperyment ten powtórzony został 12 lat później, podczas pracy nad synth popową płytą Starting Up (1987).

Roy Wood okazyjnie grał m.in. z Markiem Bolanem, Jeffem Lynnem, Johnem Bonhamem z Led Zeppelin oraz Jimim Hendrixem. Prywatnie był wieloletnim partnerem Annie Haslam, wokalistki progresywnej grupy Renaissance.

Recepcja i ocena krytyków[edytuj | edytuj kod]

Niektórzy krytycy muzyczni oceniają działalność Roya Wooda jako jedno z najoryginalniejszych, a przy tym niedocenionych dokonań muzyki rockowej lat 70[1][2]. Według BBC Wood „wykreował jedno z najbardziej pamiętnych brzmień lat 70”, a także „odegrał kluczową rolę we współtworzeniu glam rocka, psychodelicznego rocka oraz progresywnego rocka”[3], w związku z czym odebrał honorowy doktorat Uniwersytet w Derby[3].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

The Move[edytuj | edytuj kod]

  • Move (1968)
  • Shazam (1970)
  • Looking On (1970)
  • Message from the Country (1971)

Electric Light Orchestra[edytuj | edytuj kod]

  • The Electric Light Orchestra (1971)
  • ELO 2 (1973)

Wizzard[edytuj | edytuj kod]

  • Wizzard Brew (1973)
  • Introducing Eddy and the Falcons (1974)
  • Super Active Wizzo (1977)
  • Main Street (2000)

Kariera solowa[edytuj | edytuj kod]

  • Boulders (1973)
  • Mustard (1975)
  • On The Road Again (1979)
  • Starting Up (1987)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]