Royal Marines

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Odznaka Royal Marines

Royal Marines – formacja brytyjskiej piechoty morskiej tworząca razem z Królewską Marynarką Wojenną (Royal Navy) morską część Brytyjskich Sił Zbrojnych.

Organizacja[edytuj | edytuj kod]

Struktura Royal Marines

Na czele Royal Marines stoi Komendant Generalny RM (Commandant General Royal Marines), który pełni również funkcję Dowódcy Sił Amfibijnych Wielkiej Brytanii (Commander Amphibious Forces). Od lutego 2010 roku jest nim generał major Buster Howes[1]. Podlega mu sztab RM i poszczególni dowódcy.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy oddział angielskiej piechoty morskiej powstał 28 września 1664 r. Był to liczący 1200 żołnierzy pułk wchodzący w skład Royal Navy. Brytyjskie pułki z tamtego okresu przyjmowały imiona swoich dowódców, dlatego też nazwano go "Duke of York and Albany's Maritime Regiment of Foot". Książę Yorku i Albany był jednocześnie Lordem Wysokim Admirałem, więc pułk był potocznie zwany "Admiral's Regiment".

W czasie wojny o sukcesję hiszpańską oddział 1900 Marines zdobył Gibraltar, a następnie wraz z holenderską piechotą morską odpierał zaciekłe kontrataki Hiszpanów (1704). Od tej pory w herbie Royal Marines znajduje się napis "Gibraltar" (na górze, pod królewskim lwem i koroną) nad symbolem kuli ziemskiej otoczonej wieńcem laurowym. Pod nim znajduje się kotwica. Na samym dole jest łaciński napis Per mare, per terram - na morzu, na ziemi. Do dziś bitwa gibraltarska jest powodem dumy Marines, a ciepłe związki z holenderską piechotą morską są nadal utrzymywane[2].

W okresie od XVII do XIX wieku Royal Marines brali aktywny udział w poszerzaniu i obronie granic brytyjskiego imperium. To oni jako pierwsi wylądowali w Zatoce Botanicznej (Australia). Brali udział w ostrzeliwaniu Algieru, w zniszczeniu tureckiej floty pod Navarino, wojnie o niepodległość Stanów Zjednoczonych, wojnach napoleońskich, opiumowych oraz krymskiej. Podczas I wojny światowej Marines służyli na okrętach, obsługiwali broń okrętową i brali udział w desantach np. pod Gallipoli (1915) oraz w Zeebrugge (1918).

RM lądują na Chedubie (Birma, 1945)

Podczas II wojny światowej w Royal Marines służyło 74 000 ludzi. Brali oni udział w wielu morskich i lądowych operacjach. W roku 1942 utworzono pierwszy oddział komandosów Royal Marines (A Commando), który wziął udział w rajdzie na Dieppe. W 1943 roku rozpoczęto tworzyć oddziały komandosów Royal Marines (Royal Marines Commando) na wzór formacji tego typu istniejących od 1940 roku w British Army (Commando). Sformowano 9 oddziałów, wielkości batalionu każdy, ponumerowanych od 40 do 48. Wraz z komandosami armii weszły one w skład czterech brygad Commando. Komandosi RM wzięli udział m.in. w inwazji na Sycylię, lądowaniu pod Salerno, Operacji Overlord, walkach w Birmie, bitwie o Walcheren i forsowaniu Renu.

Z szeregów RM tworzono też mniejsze wyspecjalizowane oddziały, takie jak Royal Marine Boom Patrol Detachment − oddział kajakarzy przeznaczony do skrytych operacji na tyłach wroga. Zasłynął on przeprowadzeniem śmiałego rajdu na Bordeaux (grudzień 1942). W okresie późniejszym jego kadry stały się zalążkiem jednostki znanej dziś jako Special Boat Service[3].

Komandosi RM w Afganistanie (2008)

Po wojnie liczebność Royal Marines została zredukowana do 13 000 ludzi. Trzon bojowy formacji po 1946 roku stanowi 3 Commando Brigade. Brygada walczyła między innymi na Malajach, Cyprze, w Korei, podczas kryzysu sueskiego i konfliktu adeńskiego, a także w wojnie o Falklandy (gdzie stanowiła główną część korpusu ekspedycyjnego) oraz w wojnie w Zatoce Perskiej. Marines wzięli udział w misjach pokojowych w dawnej Jugosławii, w Kongu, na Timorze, w Sierra Leone oraz nieśli pomoc w czasie klęsk żywiołowych.

W ostatnich latach Royal Marines obecni byli m.in. w Afganistanie i Iraku.

Umundurowanie i wyposażenie[edytuj | edytuj kod]

Rekruci RM noszą niebieskie berety. Dopiero po odbyciu przeszkolenia dla komandosów (tzw. Commando Course) zdobywają prawo noszenia zielonego beretu ze złotą (oficerowie) lub miedzianobrązową (podoficerowie i szeregowcy) odznaką.

Ponadto wyposażenie RM nie różni się niczym od reszty armii. Obowiązujące mundury to brytyjski DPM. Oznaczenia na ramionach munduru:

  • półokrągła naszywka ROYAL MARINES COMMANDO (Commando Subdued Shoulder Flash) u góry obu rękawów (kolorystyka oryginalna: czerwony napis na czarnym tle; wersja stonowana (najczęściej występująca): tło oliwkowe, czarny napis; wersja pustynna: tło 2-kolorowe brązowo-piaskowe, napis jasnobrązowy),
  • brytyjska flaga (mała) w oryginalnych kolorach na lewym rękawie,
  • Commando Dagger na prawym rękawie - prostokąt ze znakiem sztyletu skierowanego ostrzem ku górze; oryginalnie tło czarne, na nim czerwony sztylet, najczęściej noszona jest jej wersja w ciemnej kolorystyce (tło oliwkowe, czarny sztylet) oraz wersja pustynna naszywki,
  • inne naszywki symbolizujące ukończone kursy specjalistyczne (np. spadochronowy lub commando).

Także jeśli chodzi o umundurowanie RM ma pełną dowolność. Posługują się zarówno mundurami z serii Soldier 95 jak również Soldier 2000 i Soldier 2005.

Oporządzenie w armii brytyjskiej stanowi PLCE (Personal Load Carry Equipment), kamizelki taktyczne (Assault Vest) lub ładownice napierśne (Chest Rig).

Uzbrojenie[edytuj | edytuj kod]

Snajperzy RM z karabinami L115A1

Karabiny szturmowe[edytuj | edytuj kod]

Karabiny maszynowe[edytuj | edytuj kod]

Karabiny wyborowe[edytuj | edytuj kod]

Pistolety[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Commandant General RM (ang.). royalnavy.mod.uk. [dostęp 2010-12-07].
  2. Royal Netherlands Marine Corps (ang.). royalnavy.mod.uk. [dostęp 2010-12-07].
  3. Oddziały specjalne aliantów, Bellona, Warszawa 2010, s. 48

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • N.A.M. Rodger: The Command of the Ocean: A Naval History of Britain 1649-1815. New York: W.W. Norton & Co., 2004. ISBN 978-0-393-32847-9.
  • J.R. Hill (red.): The Oxford Illustrated History of the Royal Navy. Oxford/New York: Oxford University Press, 1995. ISBN 0-19-211675-4.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons