Samuel Besler

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Samuel Besler (ur. 15 grudnia 1574, zm. 19 lipca 1625) – kantor i kompozytor.

Urodził się w Brzegu jako syn Franciszka Beslera, pierwszego rektora gimnazjum w tym mieście. Działał na Dolnym Śląsku. Od 1599 roku, kiedy ukończył studia muzyczne, był kantorem w seminarium we Wrocławiu, a od 1602 w kościele św. Bernarda. Trzy lata później uczył w gimnazjum św. Ducha, a od 1609 aż do śmierci (w tym mieście) w połączonych szkołach św. Ducha i kościoła św. Bernarda. Jako kantor miejski odegrał ważną rolę w życiu muzycznym Wrocławia ze względu na swoją działalność kompozytorską i organizacyjną.

Pisał głównie muzykę religijną. Zachowało się 16 druków jego utworów wydanych we Wrocławiu i jeden w Legnicy. Besler uważany jest za największego twórcę pasji przed H. Schützem.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zofia Chandra: Encyklopedia Muzyczna PWM. Część biograficzna, Kraków 1979