Sed (program)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

sed (od ang. stream editor) – edytor strumieniowy, który występuje w zestawie komend systemów uniksowych, a służy do przetwarzania tekstu. Łączy w sobie prostotę oraz szeroki wachlarz możliwości. Znajduje też zastosowanie przy pisaniu programów konwertujących. Jest on językiem programowania zupełnym w sensie Turinga.

Historia powstania i powiązania[edytuj | edytuj kod]

Sed jest jednym z pierwszych poleceń systemów Unixowych, polegającym na przetwarzaniu strumieni tekstowych. Wyewoluował z polecenia grep, jego składnia oparta jest na programie ed, swoimi możliwościami zbliżony jest do AWK. Zarówno sed, jak i AWK, uznawane są za inspirację Perla. Istnieje rozszerzenie Super-sed zawierające wyrażenia regularne kompatybilne z Perlem (między innymi s/// jest jednym z poleceń Perla). Program sed jest standardowo dostępny w większości systemów operacyjnych. Został stworzony w 1973 roku przez Lee E. McMahona dla organizacji Bell Labs. Innym wariantem seda jest minised, wprowadzony przez Erica S. Raymonda, obecnie prowadzony przez René Rebe. Zawiera on kilka rozszerzeń BSD, jednak całokształt nie jest tak rozbudowany, jak standardowy sed. Jego zaletą jest szybkość oraz to, że zużywa mało pamięci.

Składnia[edytuj | edytuj kod]

Opcje, z którymi można uruchomić program:

  • -n - na wyjściu będą wypisywane jedynie linie, na których wykonano komendę 'p' lub 's' z parametrem 'p'.
  • -e - stosujemy, gdy przetwarzamy wiele poleceń lub skryptów.
  • -f - dzięki temu argumentowi, wczytujemy komendy z pliku.
  • -v - wyświetlenie informacji o programie.
  • -t - wyłączenie wyjścia z istotnych komend powłoki, które są wykonywane.
  • -q - likwiduje ostrzeżenia o rezultatach podstawienia.
  • -i - edycja w miejscu, zapisuje zmiany do oryginalnego pliku
  • -b - zapisanie kopii zapasowej oryginalnego pliku.

Użycie seda za pośrednictwem CLI (linii komend):

sed 's/wyraz1/wyraz2/' plik1

Wtedy w pliku 'plik1', w każdym wierszu pierwsze wystąpienie ciągu znaków 'wyraz1' zostanie zastąpione przez 'wyraz2'.

Jeżeli chcemy, aby zamiana nie dotyczyła tylko pierwszego, a wszystkich wystąpień w wierszu, musimy użyć 'g' oznaczające wystąpienia globalne:

sed 's/wyraz1/wyraz2/g' plik1

W przypadku, gdy chcemy zapisać zmiany do pliku o nazwie 'plik2':

sed 's/wyraz1/wyraz2/g' plik1 > plik2

Możemy również użyć komendy bezpośrednio w pliku:

echo "tekst do przetworzenia" | sed "s/do przetworzenia/przetworzony/"

Jeżeli chcemy użyć kilka razy seda na jednym tekście, możemy zamiast:

sed 's/wyraz1/wyraz2/' | sed 's/wyraz3/wyraz4/' | sed 's/wyraz5/wyraz6/'

użyć polecenia tylko raz, a następne poprzedzać jedynie średnikiem:

sed -e 's/wyraz1/wyraz2/;s/wyraz3/wyraz4/;s/wyraz5/wyraz6/'

Podczas wyszukiwania wzorca, możemy skorzystać ze znaków specjalnych:

Znak Znaczenie Przykład użycia
^ Początek wiersza /^slowo/ - Wiersz zaczynający sie od 'slowo'
$ Koniec wiersza /^$/ - Wiersz pusty
. Pojedynczy znak /./ - Wiersz zawierający co najmniej jeden znak
* Zero lub więcej wystąpień poprzedniego znaku / */ - Wiersz zawierający jedną lub więcej sąsiadujących spacji
[ ] Wszystkie znaki pomiędzy '[' i ']' /[abc]/ - Wiersz zawierający 'a', 'b' lub 'c'

Również ze względu na ich uniwersalność, w dobrym tonie jest używanie klas znakowych podczas wyszukiwania wzorca.

Klasa znakowa Znaczenie
[:alnum:] Znaki alfanumeryczne [a-z A-Z 0-9]
[:alpha:] Znaki alfabetyczne [a-z A-Z]
[:blank:] Spacje lub tabulatory
[:cntrl:] Dowolny znak kontrolny
[:digit:] Cyfry [0-9]
[:graph:] Znaki drukowalne (bez odstępów)
[:lower:] Małe litery [a-z]
[:print:] Znaki drukowalne z odstępami
[:punct:] Znaki drukowalne z wyjątkiem odstępów, liter i cyfr
[:space:] Wszystkie znaki odstępu
[:upper:] Duże litery [A-Z]
[:xdigit:] Cyfry w systemie szesnastkowym [0-9 a-f A-F]

Powiązane hasła[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]