Serbinów (województwo świętokrzyskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 51°2′13″N 20°31′59″E
- błąd 39 m
WD 51°2'8"N, 20°32'52"E, 51°0'N, 20°34'E
- błąd 39 m
Odległość 1100 m
Serbinów
wieś
Państwo  Polska
Województwo  świętokrzyskie
Powiat kielecki
Gmina Mniów
Liczba ludności (2006) 377
Strefa numeracyjna 41
Kod pocztowy 26-080[1]
Tablice rejestracyjne TKI
SIMC 0253557
Położenie na mapie gminy Mniów
Mapa konturowa gminy Mniów, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Serbinów”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Serbinów”
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa konturowa województwa świętokrzyskiego, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Serbinów”
Położenie na mapie powiatu kieleckiego
Mapa konturowa powiatu kieleckiego, blisko górnej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Serbinów”
Ziemia51°02′13″N 20°31′59″E/51,036944 20,533056

Serbinówwieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim, w gminie Mniów[2].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Części miejscowości[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Serbinów[3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0992390 Bieduśki część wsi
0992409 Ciągłe część wsi
0992415 Piechotne część wsi
0992421 Pociejów część wsi

Serbinów jest punktem początkowym szlak turystyczny żółty żółtego szlaku turystycznego prowadzącego do Końskich. Przez wieś przechodzi szlak rowerowy zielony zielony szlak rowerowy z Sielpii Wielkiej do Błotnicy.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś położona historycznie w powiecie chęcińskim województwa sandomierskiego należała w XVI wieku do Tarłów[5].

W wieku XIX nazywana także Serwinów, wieś w powiecie kieleckim, gminie i parafii Mniów. W pobliżu wsi znajdowały się pokłady węgla i zakłady żelazne w Krasnej. Według spisu miast, wsi, osad Królestwa Polskiego z roku 1827 było we wsi 16 domów i 125 mieszkańców[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 1135 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  2. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2013-03-6].
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. GUS. Rejestr TERYT
  5. Wiesław Bondyra, Dobra ziemskie Tarłów w Małopolsce w czasach saskich, w: Tarłowie. Z dziejów kulturalnych, gospodarczych i politycznych rodu, Janowiec 2009, s. 52-53.
  6. Serbinów 1, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. X: Rukszenice – Sochaczew, Warszawa 1889, s. 436.