Mniów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mniów
Mniów, ul. Kolonia, widok na kościół św. Stanisława.
Mniów, ul. Kolonia, widok na kościół św. Stanisława.
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat kielecki
Gmina Mniów
Liczba ludności (2012) 1956[1]
Strefa numeracyjna (+48) 41
Kod pocztowy 26-080
Tablice rejestracyjne TKI
SIMC 0253244
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Mniów
Mniów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Mniów
Mniów
Ziemia 51°00′45″N 20°29′11″E/51,012500 20,486389
Strona internetowa miejscowości
Kościół w Mniowie
Zespół Szkół w Mniowie – Gimnazjum
Widok na ulicę Kielecką w Mniowie

Mniówwieś[2] w środkowej Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim, w gminie Mniów, ok. 20 km na północny zachód od centrum Kielc przy drodze krajowej nr 74.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Miejscowość jest siedzibą gminy Mniów.

Położenie[edytuj]

Miejscowość położona jest w otulinie Suchedniowsko-Oblęgorskiego Parku Krajobrazowego, pomiędzy pasmami Wzgórz Kołomańskich i Oblęgorskich, Gór Świętokrzyskich.

Mniów przecina rzeka Czarna Taraska.

Historia[edytuj]

Pierwsze zapiski, w których wymieniony został Mniów pochodzą z XIV wieku, kiedy wieś była własnością rodziny Mniowskich herbu Nieczuja będącej prawdopodobnie linią boczną rodu Odrowążów.

W 1590 właścicielem Mniowa został kasztelan wieluński, Jakub Gawroński herbu Rawicz, który w 1596, za zgodą arcybiskupa gnieźnieńskiego Stanisława Karnkowskiego zbudował we wsi modrzewiowy kościół. Lokalizacja kościoła spowodowała, że Mniów stał się lokalnym centrum administracyjnym i gospodarczym.

Zabytki[edytuj]

  • Kościół pw. św. Stanisława Biskupa, wzniesiony po 1655. Ufundowany przez ks. Szymona Górawskiego i konsekrowany w 1685 r. W świątyni znajdowały się niegdyś trzy cenne dzwony, zostały jednak zarekwirowane przez austriacki oddział w czasie I wojny światowej. Największy z dzwonów został odlany z brązu w 1886 r. u Zwoleńskiego w Warszawie. Średni pochodził z 1666 r. i znajdowały się na nim herby: Prus oraz litery S.O.p.M – skrót od Stanisław Owczarkiewicz proboszcz Mniowa. Data powstania najmniejszego z dzwonów, bez znaków szczególnych, jest nieznana. Łączna wartość dzwonów wynosiła przed wojną co najmniej 2000 marek.
Wpisany do rejestru zabytków nieruchomych (nr rej.: A.425 z 15.01.1957 i z 15.02.1967)[3].
  • Cmentarz parafialny z XIX w. (nr rej.: A.426 z 24.06.1992)[3] przy ulicy Gajowej, z mogiłami ludzi pomordowanych przez hitlerowców.
  • Pomnik w kształcie piramidy znajdujący się w centrum Mniowa. Piramida wykonana jest ze szkła, a w jej środku znajduje się tzw. „Diabelski Kamień z Kontrewersu” sprzed ok. 3-4 tys. lat na którym wyryte są dwie postacie, przypominające duszki Kokopelli – znane z mitologii Indian Hopi. Jest to jedyne tego typu znalezisko w Polsce[4].
  • Budynek dawnej stacji pocztowej z XVII wieku, przebudowany w 2 połowie XIX wieku przy ul. Kieleckiej.
  • Pomnik przy ulicy Kamieniec, upamiętniający rozbicie bunkra mniowskiej placówki AK „Brzezina”.
  • Cmentarz ofiar pacyfikacji z 1943 r. w Mniowie-Raszówce.
  • Pomnik ofiar terroru 1943 r. w Mniowie-Pogłodowie.

Sport[edytuj]

Kluby piłkarskie[edytuj]

  • Victoria Mniów
    • Pełna nazwa: Stowarzyszenie Rozwoju Kultury i Sportu Victoria Mniów
    • Rok założenia: 2003
    • Barwy klubowe: biało-zielone
    • Sekcje: Seniorzy, Juniorzy Młodsi, Trampkarze Młodsi, Żacy
    • Największe sukcesy: awans do klasy „A” w sezonie 2010/2011
  • Przy Zespole Szkół im. Jana Pawła II działają Uczniowskie Kluby Sportowe, które mają duże osiągnięcia w różnych dyscyplinach.

Znani mieszkańcy Mniowa[edytuj]

  • Ryszard Kotys (ur. 20 marca 1932 w Mniowie), polski aktor, znany między innymi z roli Paździocha w serialu „Świat według Kiepskich”, kawaler Krzyża Kawalerskiego Orderu Odrodzenia Polski (1999).
  • Pelagia Borowska (ur. 8 października 1952 w Mniowie), pisarka.
  • Mariusz Abramowicz (ur. 31 maja 1973 w Kielcach), dziennikarz radiowy i telewizyjny.

Infrastruktura[edytuj]

Kultura, sport, turystyka[edytuj]

  • Kompleks Sportowy w Mniowie
  • 45 Drużyna Wielopoziomowa „Przeczesywacze bagien” im.Szarych Szeregów
  • Biblioteka Publiczna
  • Gazeta miesięczna „Nasza gmina”
  • Świetlica środowiskowa dla dzieci, przy Środowiskowym Domu Samopomocy „Caritas
  • Victoria Mniów – sekcja piłki nożnej
  • Koło łowieckie „Cietrzew”

Edukacja[edytuj]

  • Zespół Szkół nr 1 im. Jana Pawła II:
    • Przedszkole
    • „Zerówka”
    • Szkoła Podstawowa
    • Gimnazjum

Opieka medyczna[edytuj]

  • Gminny Ośrodek Zdrowia w Mniowie
  • Przychodnia Rodzinna Raszówka
  • NZOZ „Dentos-Medic” Przychodnia Specjalistyczna
  • Środowiskowy Dom SamopomocyCaritas
  • Świętokrzyskie Centrum Ratownictwa Medycznego i Transportu Sanitarnego w Kielcach – Oddział Mniów

Pozostałe[edytuj]

  • Ochotnicza Straż Pożarna
  • Oczyszczalnia ścieków „Lemna”
  • Zakład Usług Komunalnych
  • Zespół Obsługi Placówek Oświatowych

Przypisy

  1. http://www.bip.mniow.pl/uploads/media/podzial.pdf.
  2. TERYT.
  3. a b Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo świętokrzyskie. 31 marca 2016; 6 miesięcy temu. [dostęp 2015-11-10]. s. 28.
  4. Gazeta.pl Kielce Przeniesiono tajemniczy kamień z Kontrewersu.

Bibliografia[edytuj]

  • Tadeusz Janduła: Ocalić od zapomnienia. Końskie: Avant Garde, 1998.
  • Eugeniusz Kosik: We włościańskim Mniowie: monografia historyczno-gospodarcza gminy Mniów. Urząd Gminy Mniów, 1999. ISBN 8391070301.

Linki zewnętrzne[edytuj]