Spirydion Albański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Spirydion Albański
Ilustracja
Imię i nazwisko Spirydion Jan Albański
Data i miejsce
urodzenia
4 października 1907
Lwów, Austro-Węgry
Data i miejsce
śmierci
28 marca 1992
Katowice, Polska
Pozycja bramkarz
Wzrost 176 cm
Kariera piłkarska
Lata Klub M (G)
1928–1939
1939–1940
1941
1944–1945
1945–1946
Pogoń Lwów
Dinamo Lwów
Spartak Lwów
Resovia
Pogoń Katowice
234 (0)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
1931–1936
1936
 Polska
 Polska IO
18 (0)
3 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1945
1945–1946

1951
1953–1954



Resovia
Pogoń Katowice
Sparta/Spójnia Katowice
Unia Chorzów (asystent)
Rozwój Katowice
Zagłębianka Dąbrowa Górn.
Unia Strzemieszyce
Podlesianka Katowice
Górnik 09 Mysłowice

Spirydion Jan Albański (ur. 4 października 1907 we Lwowie, zm. 28 marca 1992 w Katowicach) – polski piłkarz grający na pozycji bramkarza.

Kariera sportowa[edytuj]

Syn Joachima i Krystyny. Piłkę nożną uprawiał już podczas nauki w gimnazjum. Cała kariera sportowa w okresie międzywojennym związana była z Pogonią Lwów. 6 maja 1928 zadebiutował w Ekstraklasie. W ciągu następnych 11 lat opuścił tylko 5 meczów Pogoni (łącznie rozegrał w niej 234 mecze). Trzykrotny wicemistrz Polski w piłce nożnej (1932, 1933, 1935). W ekstraklasie wystąpił w 174 kolejnych meczach, co jest drugim wynikiem w historii tych rozgrywek.

W reprezentacji zadebiutował 5 lipca 1931 w meczu Łotwa - Polska (0:5). Do 1936 rozegrał w niej 21 spotkań. Uznawany za jednego z najlepszych i najpopularniejszych polskich bramkarzy lat 30. (doskonała sprawność, refleks i wszechstronne wyszkolenie techniczne). W 1933 uznany za najlepszego polskiego piłkarza, a w plebiscycie "Przeglądu Sportowego" zajął 10.miejsce.

W 1936 wystąpił na Igrzyskach Olimpijskich w Berlinie, zagrał we wszystkich 4 meczach polskiej reprezentacji: z Węgrami 3:0 (eliminacje), z Wielką Brytanią 5:4 (ćwierćfinał), z Austrią 1:3 (półfinał), z Norwegią 2:3 (walka o brąz) - zajmując 4.miejsce w turnieju olimpijskim. W meczu z Norwegią był kapitanem drużyny.

II wojnę światową spędził we Lwowie, podczas okupacji sowieckiej grał w klubach: Dynamo Lwów 1939-1940 i 1944 i Spartak Lwów 1941. Po wojnie kontynuował karierę w klubach: Resovia w Rzeszowie 1944-1945 i Pogoń Katowice 1945-1946. Od 1950 trener piłki nożnej II klasy, sędzia piłkarski i hokejowy. Zawodowo związany z Głównym Instytutem Górniczym. Zmarł na kilka miesięcy przed swymi 85. urodzinami.

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  • Wojciech Frączek, Mariusz Gudebski, Jarosław Owsiański: Encyklopedia ekstraklasy, statystyczny bilans 80 sezonów. Fundacja Dobrej Ksiązki Warszawa, 2015 strony = 1-1344. ISBN 978-83-86320-65-3.
  • Andrzej Gowarzewski: MISTRZOSTWA POLSKI. LUDZIE (1918-1939). 100 lat prawdziwej historii (1), Wydawnictwo GiA, Katowice 2017