Alojzy Sitko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Alojzy Sitko
Imię i nazwisko Alojzy Antoni Sitko
Data i miejsce
urodzenia
5 lipca 1911
Bottrop, Niemcy
Data i miejsce
śmierci
23 listopada 1989
Wodzisław Śląski, Polska
Pozycja obrońca
Kariera klubowa
Lata Klub M (G)



1936–1938
1939
?–1947
Odra Wodzisław Śląski
Kalwarianka Kalwaria Zebrzydowska
Olsza Kraków
Wisła Kraków
Zaolzie Trzyniec
Piast Cieszyn



41 (1)

Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1953
1956
1956

1958–1961
1962–1964

1967–1968



1974–1975
Górnik Radlin
 Polska (asystent)
 Polska
 Polska B
Stal Sosnowiec
Górnik Thorez Wałbrzych
Arkonia Szczecin
Górnik Thorez/Zagłębie Wałbrzych
Flota Świnoujście
Lotnik Wrocław
Górnik Polkowice
Zagłębie Lubin

Alojzy Antoni Sitko (ur. 5 lipca 1911 w Bottrop w Niemczech – zm. 23 listopada 1989 w Wodzisławiu Śląskim) – polski piłkarz i trener piłki nożnej.

Karierę piłkarską rozpoczynał w rodzinnym Wodzisławiu Śląskim. Jako piłkarz grał na pozycji obrońcy; występował w Odrze Wodzisław, Kalwariance, Olszy Kraków i Wiśle Kraków (1936-1938 zaliczył trzy sezony w ekstraklasie). W 1936 znalazł się w szerokiej kadrze (22 piłkarzy) na igrzyska olimpijskie w Berlinie, ale ostatecznie nie pojechał na turniej. Po wojnie kontynuował karierę zawodniczą do 1947 w barwach Piasta Cieszyn.

Z zawodu urzędnik, po zakończeniu występów na boisku piłkarskich pracował jako trener. W 1956 był asystentem Ryszarda Koncewicza w dwóch meczach reprezentacji narodowej (z Węgrami i NRD). Analogiczną rolę pełnił przy trenerze Tadeuszu Forysiu w czasie meczu z Bułgarią 26 sierpnia 1956 we Wrocławiu; wchodził jednocześnie w skład tzw. komisji selekcyjnej (obok Artura Woźniaka i Alfreda Nowakowskiego) na ten mecz. Ponadto pracował z kadrą B Polski.

W 1960 uzyskał dyplom trenera I klasy. Pracował z kilkoma klubami polskimi, wprowadził do ekstraklasy Górnik Radlin (1958), Stal Sosnowiec (obecnie Zagłębie 1960) i Zagłębie Wałbrzych (1968), a do I ligi – Zagłębie Wałbrzych (1964) i Zagłębie Lubin (1975). W sezonie 1970/1971 poprowadził Zagłębie Wałbrzych do brązowego medalu Mistrzostw Polski (III miejsca w lidze polskiej).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Gowarzewski: MISTRZOSTWA POLSKI. LUDZIE (1918-1939). 100 lat prawdziwej historii (1), Wydawnictwo GiA, Katowice 2017