Stara Ładoga

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stara Ładoga
Старая Ладога
Ilustracja
Twierdza w Starej Ładodze
Herb
Herb
Państwo  Rosja
Obwód  Obwód leningradzki
Nr kierunkowy 81363
Kod pocztowy 187412
Położenie na mapie obwodu leningradzkiego
Mapa lokalizacyjna obwodu leningradzkiego
Stara Ładoga
Stara Ładoga
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Stara Ładoga
Stara Ładoga
Ziemia 59°59′55,38″N 32°17′49,16″E/59,998717 32,296989
Portal Portal Rosja

Stara Ładoga (ros. Ста́рая Ла́дога, fiń. Vanha Laatokka) - wieś w północnej Rosji, w obwodzie leningradzkim, położone nad brzegiem rzeki Wołchow, w odległości 12 km od jeziora Ładoga.

Historia[edytuj]

Niegdyś miasto nazywało się Ładoga i było drugim co do wielkości miastem w Księstwie Nowogrodzkim. Dendrochronologiadatuje powstanie osady na 753 r. Została ona założona przez fińskich kupców. W następnych wiekach zamieszkiwali ją głównie wikingowie i od 800 do 900 roku była jedną z najważniejszych osad handlowych w północno-wschodniej Europie. Według Latopisu ipatijewskiego w 862 roku do Ładogi przybył wódz Wikingów Ruryk i obrał ją za swoją stolicę. Dlatego według legendy Ładoga była pierwszą stolicą Rusi. Jego następcy przenieśli stolicę do Nowogrodu. Za rządów Jarosława Mądrego, osada w 1019 roku była posagiem[1] jego żony Ingegerdy, córki króla szwedzkiego Olafa. Z tego względu załoga osady składała się głównie z Waregów, którzy pozostawili po sobie napisy runiczne, domy typu skandynawskiego i kurhany z pochówkami w łodziach. Do XIII wieku w Starej Ładodze funkcjonował skandynawski kościół pw. św. Mikołaja.

Cerkiew św. Jana Chrzciciela, fotografia z 1909 r.

Wykopaliska potwierdzają silne powiązania kultury Starej Ładogi z kulturami skandynawską, fińską i słowiańską. W 1703 r. car Piotr I Wielki założył miasto Nowa Ładoga i przemianował miasto Ładoga na Stara Ładoga, pozbawiając ją praw miejskich i herbu.

Zabytki[edytuj]

  • Sercem Starej Ładogi jest średniowieczna kamienna twierdza, stojąca u ujścia rzeki Elena do Wołchow. Fortyfikację rozbudowano w XV i XVI wieku. Był to punkt ważny strategicznie, gdyż była to jedyna przystań, gdzie mogły przycumować statki morskie (nie mogące pokonać progów Wołchowa). Wewnątrz twierdzy znajdują się dwie cerkwie z fragmentami fresków:
  • cerkiew św. Jerzego (koniec XII wieku)
  • cerkiew Zaśnięcia Matki Bożej (XII wiek)
  • Oprócz tego w Starej Ładodze znajduje się drewniana cerkiew św. Dymitra z 1731 r.

Nazwa[edytuj]

Nazwa miejscowości pochodzi z języka finskiego: Alode-joki, czyli "rzeka nizinna". W języku staronordyjskim powstało to "Aldeigja", a w staroruskim "Ладога" ("Ladoga"). Obecna szwedzka nazwa miasta to Aldeigjuborg, a fińska to Vanha Laatokka.

Przypisy

  1. Zdeněk Váňa: Świat dawnych Słowian. Antoni Kroh (tłum.). Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1985, s. 148. ISBN 83-06-01126-0.

Linki zewnętrzne[edytuj]