Stary Dziebałtów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stary Dziebałtów
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat konecki
Gmina Końskie
Liczba ludności (2006) 470
Strefa numeracyjna (+48) 41
Kod pocztowy 26-200[1]
Tablice rejestracyjne TKN
SIMC 0244251
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Stary Dziebałtów
Stary Dziebałtów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Stary Dziebałtów
Stary Dziebałtów
Ziemia51°08′55″N 20°20′24″E/51,148611 20,340000

Stary Dziebałtówwieś sołecka[2] w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie koneckim, w gminie Końskie.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Części miejscowości[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Stary Dziebałtów[3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0244268 Brzezina część wsi
0244274 Zapłocie część wsi

Historia[edytuj | edytuj kod]

Dziebałtów wieś z metryką sięgającą XV wieku. U Długosza nazywany „Dzibalthof”, osadzony w powiecie koneckim. Według opisu Długosza (1470-1480) wieś należała do parafii Brzeziny (pow. kielecki), była własnością Andrzeja herbu Jelita. Dziesięcinę ze wsi pobierał pleban w Brzezinach. Była też i Wola Dziebałtowska (Długosz L.B. t.II, s.457). Według registru poborowego z roku 1577, Dziebałtów i Brody z Sokołowem, stanowiły jedną całość rozdzieloną na kilka działów, na których siedzieli Dziebałtowscy. Płacą od 27 łanów kmiecych i 15 zagrodników[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. s. według wyboru. [dostęp 2014–03–09].
  2. Jednostki organizacyjne gminy Końskie. Urząd Gminy Końskie. [dostęp 31.04.2015].
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013–02–15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2014–03–09]. 
  4. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 18.11.2015].
  5. Dziebałtów w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo. Warszawa 1900.