Stary Dziebałtów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stary Dziebałtów
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat konecki
Gmina Końskie
Liczba ludności (2006) 470
Strefa numeracyjna (+48) 41
Kod pocztowy 26-200[1]
Tablice rejestracyjne TKN
SIMC 0244251
Położenie na mapie gminy Końskie
Mapa lokalizacyjna gminy Końskie
Stary Dziebałtów
Stary Dziebałtów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Stary Dziebałtów
Stary Dziebałtów
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Stary Dziebałtów
Stary Dziebałtów
Położenie na mapie powiatu koneckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu koneckiego
Stary Dziebałtów
Stary Dziebałtów
Ziemia51°08′55″N 20°20′24″E/51,148611 20,340000

Stary Dziebałtówwieś sołecka[2] w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie koneckim, w gminie Końskie.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Części miejscowości[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Stary Dziebałtów[3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0244268 Brzezina część wsi
0244274 Zapłocie część wsi

Historia[edytuj | edytuj kod]

Dziebałtów wieś z metryką sięgającą XV wieku. U Długosza nazywany „Dzibalthof”, osadzony w powiecie koneckim. Według opisu Długosza (1470-1480) wieś należała do parafii Brzeziny (pow. kielecki), była własnością Andrzeja herbu Jelita. Dziesięcinę ze wsi pobierał pleban w Brzezinach. Była też i Wola Dziebałtowska (Długosz L.B. t.II, s.457). Według registru poborowego z roku 1577, Dziebałtów i Brody z Sokołowem, stanowiły jedną całość rozdzieloną na kilka działów, na których siedzieli Dziebałtowscy. Płacą od 27 łanów kmiecych i 15 zagrodników[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. s. według wyboru. [dostęp 2014–03–09].
  2. Jednostki organizacyjne gminy Końskie. Urząd Gminy Końskie. [dostęp 31.04.2015].
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013–02–15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2014–03–09]. 
  4. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 18.11.2015].
  5. Dziebałtów w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo. Warszawa 1900.