Studzionka (województwo lubuskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Studzionka
Rejon kościoła (przy drodze budynek dawnej szkoły i dzwonnica kościelna)
Rejon kościoła (przy drodze budynek dawnej szkoły i dzwonnica kościelna)
Państwo  Polska
Województwo lubuskie
Powiat sulęciński
Gmina Krzeszyce
Liczba ludności 140
Strefa numeracyjna (+48) 95
Kod pocztowy 66-435
Tablice rejestracyjne FSU
SIMC 0182277
Położenie na mapie gminy Krzeszyce
Mapa lokalizacyjna gminy Krzeszyce
Studzionka
Studzionka
Położenie na mapie powiatu sulęcińskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu sulęcińskiego
Studzionka
Studzionka
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Studzionka
Studzionka
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Studzionka
Studzionka
Ziemia52°37′47,4″N 15°02′52,4″E/52,629833 15,047889

Studzionka (niem. Albrechtsbruch[1], w latach 40. XX wieku Studzienka[2]) – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie sulęcińskim, w gminie Krzeszyce.

Historia[edytuj]

Wieś założona w 1721 przez osadników olęderskich jako Krieschte Hollander (była jedną z dwóch wsi, oprócz Chwałowic, założonych przed fryderycjańską kolonizacją błot nadwarciańskich). Osadzono tutaj 40 kolonistów, których uposażono w 2 łany ziemi. W 1731 istniała już nazwa Albrechtsbruch upamiętniająca margrabiego Albrechta Frydyryka, który w latach 1695 - 1731 był baliwem zsekularyzowanego zakonu joannitów i założycielem wsi. W 1771 żyło we wsi 53 kolonistów, którzy posiadali od 34 do 62 mórg ziemi. Wielka powódź zimą 1779 zniszczyła wszystkie domy osady. W 1780 dokonano nowego podziału gruntów - miejscowość została na nowo założona i odbudowana. W 1792 znajdowało się tu 55 gospodarstw, a na początku XIX wieku gospodarzyło tu 54 chłopów i 18 komorników. W 1939 działało 87 indywidualnych gospodarstw domowych. W okresie międzywojennym stało jeszcze kilka XVIII-wiecznych domostw[2].

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie gorzowskim.

Budynki wsi zlokalizowane są w większości wzdłuż drogi o charakterze pętli, w części równoległej do wału warciańskiego. Znajduje się przy niej kościół, cmentarz i budynek dawnej szkoły[1].

Zabytki[edytuj]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[3]:

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b Piotr Chara, Błota warciańskie, mapa 1:50.000, treść merytoryczna, PPGK, Warszawa, 2008, ​ISBN 978-83-7499-060-8
  2. a b Ziemia Lubuska, Studzionka
  3. Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubuskiego - stan na 31.12.2012 r.. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 10.2.13]. s. 65.