Studzionka (województwo lubuskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł

52°37′47.4″N 15°2′52.4″E

- błąd

4 m

WD

52°40'N, 15°5'E

- błąd

20344 m

Odległość

1861 m

Studzionka
wieś
Ilustracja
Rejon kościoła (przy drodze budynek dawnej szkoły i dzwonnica kościelna)
Państwo

 Polska

Województwo

 lubuskie

Powiat

sulęciński

Gmina

Krzeszyce

Liczba ludności 

140

Strefa numeracyjna

95

Kod pocztowy

66-435

Tablice rejestracyjne

FSU

SIMC

0182277

Położenie na mapie gminy Krzeszyce
Mapa konturowa gminy Krzeszyce, u góry znajduje się punkt z opisem „Studzionka”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Studzionka”
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa konturowa województwa lubuskiego, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Studzionka”
Położenie na mapie powiatu sulęcińskiego
Mapa konturowa powiatu sulęcińskiego, blisko górnej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Studzionka”
Ziemia52°37′47,4″N 15°02′52,4″E/52,629833 15,047889

Studzionka (niem. Albrechtsbruch[1], w latach 40. XX wieku Studzienka[2]) – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie sulęcińskim, w gminie Krzeszyce.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś założona w 1721 przez osadników olęderskich jako Krieschte Hollander (była jedną z dwóch wsi, oprócz Chwałowic, założonych przed fryderycjańską kolonizacją błot nadwarciańskich). Osadzono tutaj 40 kolonistów, których uposażono w 2 łany ziemi. W 1731 istniała już nazwa Albrechtsbruch upamiętniająca margrabiego Albrechta Frydyryka, który w latach 1695 - 1731 był baliwem zsekularyzowanego zakonu joannitów i założycielem wsi. W 1771 żyło we wsi 53 kolonistów, którzy posiadali od 34 do 62 mórg ziemi. Wielka powódź zimą 1779 zniszczyła wszystkie domy osady. W 1780 dokonano nowego podziału gruntów - miejscowość została na nowo założona i odbudowana. W 1792 znajdowało się tu 55 gospodarstw, a na początku XIX wieku gospodarzyło tu 54 chłopów i 18 komorników. W 1939 działało 87 indywidualnych gospodarstw domowych. W okresie międzywojennym stało jeszcze kilka XVIII-wiecznych domostw[2].

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie gorzowskim.

Budynki wsi zlokalizowane są w większości wzdłuż drogi o charakterze pętli, w części równoległej do wału warciańskiego. Znajduje się przy niej kościół, cmentarz i budynek dawnej szkoły[1].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[3]:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Piotr Chara, Błota warciańskie, mapa 1:50.000, treść merytoryczna, PPGK, Warszawa, 2008, ISBN 978-83-7499-060-8
  2. a b Ziemia Lubuska, Studzionka
  3. Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubuskiego - stan na 31.12.2012 r.. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 65. [dostęp 2013-02-10].