Szczepańcowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Szczepańcowa
Państwo  Polska
Województwo podkarpackie
Powiat krośnieński
Gmina Chorkówka
Liczba ludności (2014-12-31) 1240[1]
Strefa numeracyjna (+48) 13
Kod pocztowy 38-457[2]
Tablice rejestracyjne RKR
SIMC 0347488
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Szczepańcowa
Szczepańcowa
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Szczepańcowa
Szczepańcowa
Ziemia49°40′06″N 21°42′35″E/49,668333 21,709722
Strona internetowa miejscowości

Szczepańcowawieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie krośnieńskim, w gminie Chorkówka.

Miejscowość jest siedzibą rzymskokatolickiej parafii św. Rafała Kalinowskiego należącej do dekanatu Krosno III w archidiecezji przemyskiej.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego.

Geografia[edytuj]

Wieś na zachodzie graniczy ze Zręcinem, na południu z Wrocanką, na wschodzie z Głowienką na północy ze Świerzową Polską.

Części wsi[edytuj]

Integralne części wsi Szczepańcowa[3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0347494 Czajki część wsi
0347502 Dół część wsi
0347519 Góra część wsi
0347525 Jaworze część wsi
0347531 Miasteczko część wsi
0347548 Pod Wrocanką przysiółek
0347554 Siarówka część wsi
0347560 Wygon część wsi

Historia[edytuj]

Szczepańcowa była wsią królewską lokowaną prawdopodobnie na prawie magdeburskim w połowie XIV wieku. Pod koniec XIV wieku istniała jako Szczepańcowa Wola. Drugi człon nazwy wsi pochodzi od apelatywu wola, który oznaczał, że wieś okresowo była zwolniona z płacenia danin.

5 listopada 1399 roku król Władysław Jagiełło darował wieś łowczemu sandomierskiemu Piotrowi Falkowskiemu.

23 lipca 1400 roku Władysław Jagiełło przekazał Krosnu wszystkie lasy należące do Szczepańcowej, zostawiając właścicielowi tylko 4 łany. Sześć lat później Piotr z Falkowa sprzedał wieś za 140 grzywien Krosnu. Transakcję tę zatwierdził król w 1407 roku aktem wydanym w Bieczu. Uwolnił również Krosno od wszystkich ciężarów, które Piotr Falkowski zobowiązany był ponosić z tytułu posiadania wsi. Od tej pory sołtys Szczepańcowej miał podlegać miastu.

W 1460 roku rajcy miejscy oraz sołtysi wsi: Piotr i Jan, zawarli umowę, zgodnie którą część lasu leżącego pomiędzy Szczepańcową a Polanką przypadła tymże sołtysom. Układ ten z polecenia królewskiego został potwierdzony 9 kwietnia 1464 roku przez podkomorzego i starostę sanockiego, Mikołaja Pieniążka z Witowic oraz podkomorzego sanockiego w polu Piotra z Rytarowic.

W 1482 roku sołtysem wsi był Michał Morawa. Po jego śmierci odziedziczyła je jego żona Małgorzata i córki Anna i Apolonia. To od nich Krosno wykupiło Szczepańcową wypłacając równocześnie wszystkie zobowiązania wsi.

Rejestry poborowe z 1515 roku podają, że we wsi znajdowały się 4 łany kmiece, karczma i młyn.

Jeszcze pod koniec XIX wieku Szczepańcowa słynęła z piekarstwa. Tutaj wypiekano pszeniczne kukiełki i obwarzanki, które, nawleczone na nić, sprzedawano na okolicznych jarmarkach.

Linki zewnętrzne[edytuj]



Przypisy

  1. Strona urzędu gminy - statystyka
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 18.11.2015].