Bóbrka (powiat krośnieński)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bóbrka
Kościół w Bóbrce, widok od strony wschodniej
Kościół w Bóbrce, widok od strony wschodniej
Państwo  Polska
Województwo podkarpackie
Powiat krośnieński
Gmina Chorkówka
Liczba ludności (2014-12-31) 848[1]
Strefa numeracyjna 13
Kod pocztowy 38-458
Tablice rejestracyjne RKR
SIMC 0346840
Położenie na mapie gminy Chorkówka
Mapa lokalizacyjna gminy Chorkówka
Bóbrka
Bóbrka
Położenie na mapie powiatu krośnieńskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu krośnieńskiego
Bóbrka
Bóbrka
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Bóbrka
Bóbrka
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Bóbrka
Bóbrka
Ziemia49°37′58″N 21°41′55″E/49,632778 21,698611
Strona internetowa miejscowości
Pomnik upamiętniający walki w czasie operacji karpacko-dukielskiej 1944 r.

Bóbrkawieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie krośnieńskim, w gminie Chorkówka[2][3]. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa krośnieńskiego.

Wieś położona jest 15 km od Krosna w bardzo malowniczym terenie, gęsto otoczona lasem.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Założona na prawie magdeburskim w 1397 r. W 1419 r. ówczesny właściciel Mikołaj h. Bogoria – proboszcz z Niepołomic dokonał zapisu swych dóbr na rzecz klasztoru Cystersów z Koprzywnicy. Ostatecznie Bóbrka stała się własnością Cystersów po 1420 r. kiedy to została postawiona w zastaw i nie wykupiona. W XVII wieku Zofia Skotnicka, żona Jana Skotnickiego podpisywała się jako pochodząca z Bóbrki, doceniając przez to wartość tej miejscowości. O istnieniu tzw. oleju skalnego w okolicach Bóbrki informował Jan Długosz (XV w.). W 1721 roku opisano poszukiwanie, a nawet metody wydobycia i przetworzenia oleju skalnego w Bóbrce.

W Bóbrce znajduje się też blisko stuletni kościół będący siedzibą parafii pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa. Parafia należy do dekanatu Dukla archidiecezji przemyskiej.

Około 1870 roku spłonął w Bóbrce okazały dwór Jabłeckich. Odbudować udało się tylko niewielki dworek przez Józefa Ferdynanda Jabłeckiego herbu Kościesza[4], ale i ten już dziś nie istnieje.

Kopalnia Łukasiewicza i Trzecieskiego[edytuj | edytuj kod]

W pobliskim lesie zbudowano pierwszą w świecie kopalnię oleju skalnego, jak wówczas tę substancję nazwano, czyli ropy naftowej. Prace poszukiwawcze rozpoczęto w 1854 roku, a w 1856 Karol Klobassa-Zrencki, Tytus Trzecieski i Ignacy Łukasiewicz zawiązali pierwszą na świecie spółkę naftową. Jako pierwszy destylacji ropy naftowej i otrzymanie z niej nafty dokonał Ignacy Łukasiewicz(w 1853 roku). Po śmierci dyrektora kopalni Adolfa Jabłońskiego w 1887 r. zarząd i kierownictwo kopalni Bóbrka objął powstaniec styczniowy – inż. Zenon Suszycki. Rozpowszechnił na kopalni Bóbrka kanadyjską metodę wiercenia. Jako jeden z pierwszych wdrożył metodę zamykania wód wgłębnych rurami hermetycznymi. Zbudował pierwszy rurociąg do stacji kolejowej w Krośnie, którym tłoczona była ropa z kopalni Bóbrka, Wietrzno i Równe.

W odległości 1 km, na terenie pierwszej kopalni oleju skalnego znajduje się skansenMuzeum Przemysłu Naftowego i Gazowniczego im. Ignacego Łukasiewicza, wraz z najstarszą na świecie kopalnią Franek, czynną do dziś. Łukasiewicz był również fundatorem szkoły w Bóbrce – obecnie remontowanej jako prywatny dom, zgodnie z oryginalnym wyglądem.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Strona urzędu gminy – statystyka.
  2. GUS. Wyszukiwarka TERYT
  3. Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. Józef Ferdynand Jabłecki h. Kościesza.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]