Tadeusz Żmudziński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tadeusz Żmudziński
Data i miejsce urodzenia 9 czerwca 1924
Chorzów
Data i miejsce śmierci 17 października 1992
Katowice
Instrument fortepian
Gatunek muzyka poważna
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Tadeusz Żmudziński (ur. 9 czerwca 1924 w Chorzowie, zm. 17 października 1992 w Katowicach) — polski pianista i pedagog.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie i praca pedagogiczna[edytuj | edytuj kod]

W 1947 ukończył z wyróżnieniem studia w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach (klasa Władysławy Markiewiczówny). Później studiował w Paryżu u Waltera Giesekinga, a także pobierał prywatne lekcje u Alfreda Cortota.

Od 1961 prowadził klasę fortepianu w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie, a od 1973 również w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach. W 1985 otrzymał tytuł profesora zwyczajnego. Jego absolwentami byli m.in. Romana Podsadecka, Andrzej Pikul, Maria Nowosad, Michał Korzistka, Mariola Cieniawa, Marta Peter.

Kariera pianistyczna[edytuj | edytuj kod]

W 1949 został laureatem XII nagrody na IV Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Po sukcesie w Warszawie koncertował m.in. w Austrii, Szwajcarii, na Węgrzech, w Czechosłowacji, Niemczech, Belgii, Holandii, Francji, Hiszpanii, Włoszech, Jugosławii, Grecji, Rumunii, Bułgarii, Rosji, Finlandii, Szwecji, Norwegii, Danii, Islandii, Stanach Zjednoczonych, na Kubie, w Urugwaju, Argentynie, Nigerii i Chinach.

Brał udział w pracach jury wielu konkursów muzycznych, w tym Konkursu im. Alessandro Casagrande w Terni (1975, 1976), Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie (1975, 1980, 1985, 1990), Konkursu im. Karola Szymanowskiego w Łodzi (1983), Międzynarodowego Konkursu im. Ferruccio Busoniego w Bolzano (1984).

Został odznaczony m.in. Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1977).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Woźniakowska Anna: Tadeusz Żmudziński. Pianista i nauczyciel. Kraków 2002.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]