Tadeusz Gadacz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tadeusz Antoni Gadacz
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 22 października 1955
Kraków
Zawód filozof,
religioznawca
Tytuł naukowy profesor
Alma Mater Papieska Akademia Teologiczna
Uczelnia Collegium Civitas w Warszawie, Uniwersytet Pedagogiczny w Krakowie
Partia Nowoczesna

Tadeusz Antoni Gadacz (ur. 22 października 1955 w Krakowie) – polski filozof i religioznawca, były pijar, prof. dr hab., prof. Collegium Civitas w Warszawie, dyrektor Instytutu Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie oraz pracownik Wydziału Humanistycznego Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Redaktor Encyklopedii Religii Wydawnictwa Naukowego PWN. Członek partii Nowoczesna[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Doktorat z filozofii uzyskał w 1984 na Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie na podstawie rozprawy Wolność jednostki w filozofii G.W.F. Hegla. Habilitację obronił na tej samej uczelni w 1990 na podstawie pracy Wolność a odpowiedzialność. Rosenzweiga i Levinasa krytyka Heglowskiej wolności ducha. Tłumacz Gwiazdy Zbawienia Franza Rosenzweiga.

Był bliskim współpracownikiem ks. prof. Józefa Tischnera. Dyrektor krakowskiej szkoły pijarów, w której wprowadził koedukację. W 1995 został wybrany na prowincjała pijarów, przedstawiając program otwarcia się na zmiany posoborowe i rzeczywistość świecką. Kilka miesięcy później opuścił jednak zakon i stan duchowny.

Członek Collegium Invisibile[2]. Jest członkiem rady redakcyjnej „Etyki”.

Miejsca pracy, zajmowane stanowiska, pełnione funkcje[3]:

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

W 2010 został oskarżony przez prof. Jana Woleńskiego o wykorzystanie w 2 tomie monografii Historia filozofii XX wieku (2009) fragmentów prac innych autorów bez ich prawidłowego oznaczenia[5]. Rzecznik dyscyplinarny Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie umorzył postępowanie w tej sprawie[6].

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Łukasz Grzesiczak: Prof. Tadeusz Gadacz: Jestem wkurzony i idę w politykę. krakow.wyborcza.pl, 2016-11-29. [dostęp 2016-12-10].
  2. Lista tutorów Collegium Invisibile. ci.edu.pl. [dostęp 2011-04-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-09-16)].
  3. Tadeusz Gadacz w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  4. Dane pracownika - Tadeusz Gadacz. W: Pracownicy [on-line]. wh.agh.edu.pl. [dostęp 2016-12-10].
  5. Jan Woleński. O historii filozofii Tadeusza Gadacza. „Diametros”. 23, s. 190-249, marzec 2010. 
  6. Adam Leszczyński. Tajemnica znikających przypisów. „Magazyn Gazety Wyborczej”, s. 23, 2012-01-28. 
  7. Wydawnictwo Nieoczywiste, Uniwersalne prawdy i prawa życia dla mądrych ludzi na trudne czasy, nieoczywiste.pl [dostęp 2018-07-30] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]