Taiichi Ōno

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Taiichi Ōno
Data i miejsce urodzenia 29 lutego 1912
Dalian (Republika Chińska)
Data i miejsce śmierci 28 maja 1990
Toyota (Japonia)
Zawód inżynier przemysłowy, menedżer
Narodowość japońska
Alma Mater Nagoya Institute of Technology
Pracownicy na linii montażowej w fabryce Toyoty w Ōhira w Japonii

Taiichi Ōno (jap. 大野耐一 Ōno Taiichi?, ur. 29 lutego 1912 w Dalianie, zm. 28 maja 1990 w Toyocie) − japoński inżynier, menedżer, twórca Systemu Produkcyjnego Toyoty (TPS).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Taiichi Ōno urodził się w 1912 w Dalianie, gdzie jego ojciec pracował dla Kolei Mandżurskich. Pod koniec I wojny światowej rodzina Ōno przeprowadziła się do Japonii[1].

W 1932 ukończył Politechnikę w Nagoi[2]. W tym samym roku rozpoczął pracę w należącej do rodziny Toyoda firmie Toyoda Bōshoku produkującej maszyny dla przemysłu włókienniczego. Po sprzedaży tego przedsiębiorstwa brytyjskiej spółce Platt Brothers, rodzina Toyoda zainwestowała środki uzyskane z tej transakcji w dalsze rozwijanie produkcji samochodów. W 1937 została ona skoncentrowana w nowo utworzonej spółce Toyota Motor Company.

Taiichi Ōno podjął pracę w Toyocie w 1943. W 1954 awansował na stanowisko dyrektora, w 1970 dyrektora wykonawczego, a w 1975 − wiceprezesa firmy.

Od połowy lat 40. zaczął wdrażać nowe narzędzia i zasady organizacji pracy, które później zostały nazwane Systemem Produkcyjnym Toyoty. W 1948 rozpoczął wprowadzanie systemu ssącego (ang. pull system), zainspirowany rozwiązaniami stosowanymi w amerykańskim przemyśle lotniczym w czasie II wojny światowej oraz w amerykańskich supermarketach[3]. W 1960 wdrożył w nowym zakładzie Toyota Motomachi system kanban, nad którym pracował od lat 50. Umożliwiło to prowadzenie produkcji opartej na zasadzie just in time (JIT). W 1962 nowy system Ōno został wprowadzony we wszystkich fabrykach Toyoty, a od 1965 zaczął być on również wdrażany u kooperantów japońskiego koncernu[4].

W 1966 fabryka Kamigo stała się pierwszym zakładem produkcyjnym Toyoty, w którym Ōno wprowadził jidokę (autonomizację) na całej linii produkcyjnej.

W 1978 w wydanej w języku japońskim książce poświęconej Systemowi Produkcyjnemu Toyoty Ōno przedstawił po raz pierwszy klasyfikację mudy, czyli marnotrawstwa (strat) występującego w firmie produkcyjnej[5].

W 1978 odszedł z Toyoty i objął stanowisko prezesa jednej ze spółek-córek i zarazem dostawcy koncernu, Toyota Gosei[6].

Zmarł 28 maja 1990 w japońskim mieście Toyota[1].

Publikacje w języku angielskim[edytuj | edytuj kod]

  • Taiichi Ohno: Toyota Production System: Beyond Large-Scale Production. Cambridge: Productivity Press, 1988. ISBN 0-915299-14-3. (wydanie japońskie: 1978, wydanie polskie: 2008)
  • Taiichi Ohno: Workplace management. Cambridge: Productivity Press, 1988. ISBN 0-915299-19-4. (wydanie japońskie: 1982)
  • Taiichi Ohno, Setsuo Mito: Just-In-Time for Today and Tomorrow. Cambridge: Productivity Press, 1988. ISBN 0-915299-20-8. (wydanie japońskie: 1986)

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Taiichi Ōno był zwolennikiem bezpośredniej, głębokiej obserwacji oraz analizy procesów w miejscu wykonywania pracy (jap. gemba). Jedną ze stosowanych przez niego metod szkoleniowych było stawianie pracownika, często na kilka godzin, w kręgu narysowanym na podłodze hali produkcyjnej. Dzięki temu pracownik nabierał świadomości gemba – uczył się procesów i gromadził spostrzeżenia na temat potencjalnych usprawnień[7]. Ćwiczenie to nazywane jest w literaturze zarządzania kręgiem Ohno[8].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 John Holusha: Taiichi Ohno, Whose Car System Aided Toyota's Climb, Dies at 78. W: The New York Times [on-line]. nytimes.com. [dostęp 2013-06-23].
  2. Mary A. Junewick (red.): LeanSpeak. The Productivity Business Improvement Dictionary. New York: Productivity Press, 2002, s. 92. ISBN 1-56327-275-X.
  3. Michael A. Cusumano. Manufacturing Innovation: Lessons from the Japanese Auto Industry. „Sloan Management Review”. 30/1, s. 34, Fall 1988. 
  4. Tahahiro Fujimoto: The evolution of manufacturing system at Toyota. New York: Oxford University Press, 1999, s. 61. ISBN 0-19-512320-4.
  5. Wyd. polskie zob. :Taiichi Ohno: System Produkcyjny Toyoty. Więcej niż produkcja na dużą skalę. Wrocław: ProdPress.com, 2008, s. 22. ISBN 978-83-926020-8-8.
  6. Shigeo Shingo: A Revolution in Manufacturing: the SMED System. Portland: Productivity Press, 1985, s. 154. ISBN 0-915299-03-8.
  7. Masaaki Imai: Gemba kaizen. Zdroworozsądkowe, niskokosztowe podejście do zarządzania. Warszawa: Wydawnictwo MT Biznes, 2006, s. 64. ISBN 83-88970-77-1.
  8. Jeffrey K. Liker: Droga Toyoty. 14 zasad zarządzania wiodącej firmy produkcyjnej świata. Warszawa: Wydawnictwo MT Biznes, 2005, s. 346-347. ISBN 978-83-88970-92-4.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Nota biograficzna na wewnętrznej stronie okładki [w:] Taiichi Ohno: Workplace management. Cambridge: Productivity Press, 1988. ISBN 0-915299-19-4.