Taiichi Ōno

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Taiichi Ōno
大野 耐一

Ōno Taiichi
Data i miejsce urodzenia 29 lutego 1912
Dalian (Republika Chińska)
Data i miejsce śmierci 28 maja 1990
Toyota (Japonia)
Zawód, zajęcie inżynier przemysłowy, menedżer
Narodowość japońska
Alma Mater Nagoya Institute of Technology

Taiichi Ōno (jap. 大野 耐一 Ōno Taiichi, ur. 29 lutego 1912 w Dalianie, zm. 28 maja 1990 w Toyocie) − japoński inżynier, menedżer, twórca Systemu Produkcyjnego Toyoty (TPS).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Taiichi Ōno urodził się w 1912 w Dalianie, gdzie jego ojciec pracował dla Kolei Mandżurskich. Pod koniec I wojny światowej rodzina Ōno przeprowadziła się do Japonii[1].

W 1932 ukończył politechnikę w Nagoi[2]. W tym samym roku rozpoczął pracę w należącej do rodziny Toyoda firmie Toyoda Bōshoku produkującej maszyny dla przemysłu włókienniczego. Po sprzedaży tego przedsiębiorstwa brytyjskiej spółce Platt Brothers, rodzina Toyoda zainwestowała środki uzyskane z tej transakcji w dalsze rozwijanie produkcji samochodów. W 1937 została ona skoncentrowana w nowo utworzonej spółce Toyota Motor Company.

Taiichi Ōno podjął pracę w Toyocie w 1943. W 1954 awansował na stanowisko dyrektora, w 1970 dyrektora wykonawczego, a w 1975 − wiceprezesa firmy.

Od połowy lat 40. zaczął wdrażać nowe narzędzia i zasady organizacji pracy, które później zostały nazwane Systemem Produkcyjnym Toyoty. W 1948 rozpoczął wprowadzanie systemu ssącego (ang. pull system), zainspirowany rozwiązaniami stosowanymi w amerykańskim przemyśle lotniczym w czasie II wojny światowej oraz w amerykańskich supermarketach[3]. W 1960 wdrożył w nowym zakładzie Toyota Motomachi system kanban, nad którym pracował od lat 50. Umożliwiło to prowadzenie produkcji opartej na zasadzie just in time (JIT). W 1962 nowy system Ōno został wprowadzony we wszystkich fabrykach Toyoty, a od 1965 zaczął być on również wdrażany u kooperantów japońskiego koncernu[4].

W 1966 fabryka Kamigo stała się pierwszym zakładem produkcyjnym Toyoty, w którym Ōno wprowadził jidokę (autonomizację) na całej linii produkcyjnej.

W 1978 w wydanej w języku japońskim książce poświęconej Systemowi Produkcyjnemu Toyoty Ōno przedstawił po raz pierwszy klasyfikację mudy, czyli marnotrawstwa (strat) występującego w firmie produkcyjnej[5].

W 1978 odszedł z Toyoty i objął stanowisko prezesa jednej ze spółek-córek i zarazem dostawcy koncernu, Toyota Gosei[6].

Zmarł 28 maja 1990 w japońskim mieście Toyota[1].

Publikacje w języku angielskim[edytuj | edytuj kod]

  • Taiichi Ohno: Toyota Production System: Beyond Large-Scale Production. Cambridge: Productivity Press, 1988. ISBN 0-915299-14-3. (wydanie japońskie: 1978, wydanie polskie: 2008)
  • Taiichi Ohno: Workplace management. Cambridge: Productivity Press, 1988. ISBN 0-915299-19-4. (wydanie japońskie: 1982)
  • Taiichi Ohno, Setsuo Mito: Just-In-Time for Today and Tomorrow. Cambridge: Productivity Press, 1988. ISBN 0-915299-20-8. (wydanie japońskie: 1986)

Krąg Ohno[edytuj | edytuj kod]

  • Taiichi Ōno był zwolennikiem bezpośredniej, głębokiej obserwacji oraz analizy procesów w miejscu wykonywania pracy (jap. gemba). Jedną ze stosowanych przez niego metod szkoleniowych było stawianie pracownika, często na kilka godzin, w kręgu narysowanym na podłodze hali produkcyjnej. Dzięki temu pracownik nabierał świadomości gemba – uczył się procesów i gromadził spostrzeżenia na temat potencjalnych usprawnień[7]. Ćwiczenie to nazywane jest w literaturze zarządzania kręgiem Ohno[8].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b John Holusha: Taiichi Ohno, Whose Car System Aided Toyota's Climb, Dies at 78. W: The New York Times [on-line]. nytimes.com. [dostęp 2013-06-23].
  2. Mary A. Junewick (red.): LeanSpeak. The Productivity Business Improvement Dictionary. New York: Productivity Press, 2002, s. 92. ISBN 1-56327-275-X.
  3. Michael A. Cusumano. Manufacturing Innovation: Lessons from the Japanese Auto Industry. „Sloan Management Review”. 30/1, s. 34, Fall 1988. 
  4. Tahahiro Fujimoto: The evolution of manufacturing system at Toyota. New York: Oxford University Press, 1999, s. 61. ISBN 0-19-512320-4.
  5. Wyd. polskie zob. :Taiichi Ohno: System Produkcyjny Toyoty. Więcej niż produkcja na dużą skalę. Wrocław: ProdPress.com, 2008, s. 22. ISBN 978-83-926020-8-8.
  6. Shigeo Shingo: A Revolution in Manufacturing: the SMED System. Portland: Productivity Press, 1985, s. 154. ISBN 0-915299-03-8.
  7. Masaaki Imai: Gemba kaizen. Zdroworozsądkowe, niskokosztowe podejście do zarządzania. Warszawa: Wydawnictwo MT Biznes, 2006, s. 64. ISBN 83-88970-77-1.
  8. Jeffrey K. Liker: Droga Toyoty. 14 zasad zarządzania wiodącej firmy produkcyjnej świata. Warszawa: Wydawnictwo MT Biznes, 2005, s. 346-347. ISBN 978-83-88970-92-4.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Nota biograficzna na wewnętrznej stronie okładki [w:] Taiichi Ohno: Workplace management. Cambridge: Productivity Press, 1988. ISBN 0-915299-19-4.