Teresa Bogusławska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Teresa Bogusławska
„Tereska”
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 13 lipca 1929
Warszawa
Data i miejsce śmierci 1 lutego 1945
Zakopane
Narodowość polska
Język polski
Dziedzina sztuki poeta

Teresa Maria Bogusławska[1] ps. „Tereska” (ur. 13 lipca 1929 w Warszawie, zm. 1 lutego 1945 w Zakopanem) – polska poetka. Córka Antoniego Bogusławskiego oficera WP i poety oraz lekarki Marii Wolszczan[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Teresa Bogusławska jako mała dziewczynka, ok. 1939.
Teresa Bogusławska w 1944.
Teresa z matką Marią w 1944; jej ostatnie znane zdjęcie.

Mieszkała przy ul. Mazowieckiej 4, a później 19. Podczas okupacji hitlerowskiej uczyła się na tajnych kompletach w warszawskim Gimnazjum im. Cecylii Plater-Zybek. Jesienią 1941 wstąpiła do konspiracji – należała do 6. Warszawskiej Żeńskiej Drużyny Harcerskiej[2][1] Szarych Szeregów. Została aresztowana przez Gestapo 23 lutego 1944 podczas akcji naklejania na niemiecki afisz z listą rozstrzelanych kartek papieru z hasłami[3][4]. Ciężko pobita została osadzona w więzieniu na Pawiaku, gdzie była torturowana na przesłuchaniach i tam nabawiła się gruźlicy. Zwolniona 14 marca, chora na gruźlicę. Do lipca leczyła się w otwockim sanatorium. Wkrótce chciała wrócić do Warszawy.

Podczas powstania warszawskiego szyła mundury i opaski powstańcze. Tworzyła także ryngrafy z wizerunkiem Matki Boskiej[4]. Po kapitulacji powstania przebywała w obozie dla chorych w Tworkach, później znalazła się w Zakopanem. Zmarła na gruźlicze zapalenie opon mózgowych. Miała 16 lat.

W 1946 ukazał się tomik jej poezji pt. Mogiłom i cieniom. W 1979 Józef Szczypka opracował antologię Wołanie z nocy. Wiersze najmłodszej poetki warszawskiej czasu wojny.

Jej imię noszą cztery Warszawskie Żeńskie Drużyny Harcerskie: 169, 178, 183, 224 i 265 oraz łódzka 31.

Bogusławska w utworach muzycznych[edytuj | edytuj kod]

  • 2016 – na płycie sierpień zespołu rockowego Fabryka wydanego nakładem Narodowego Centrum Kultury znalazły utwór do teksu Teresy Bogusławskiej – „Dlaczego nie mam takiej mocy...”[5]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Andrzej Krzysztof Kunert: Słownik biograficzny konspiracji warszawskiej 1939-1945. Warszawa: 1987, s. 44.
  2. Przyrzeczenie złożyła na ręce Anny Zawadzkiej, siostry Tadeusza Zawadzkiego
  3. Inna wersja podaje, że została zabrana z budynku szkoły
  4. a b Andrzej Krzysztof Kunert: Słownik biograficzny konspiracji warszawskiej 1939–1945. Warszawa: 1987, s. 45.
  5. Nowa płyta Fabryki „sierpień”, dorzeczy.pl, 3 listopada 2016 [dostęp 2017-01-16].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Krzysztof Kunert: Słownik biograficzny konspiracji warszawskiej 1939–1945 T.1. Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX, 1987, s. 44-45. ISBN 83-211-0739-7.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]