Terminal LNG w Świnoujściu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Polskie LNG S.A.
Terminal LNG
im. Prezydenta
Lecha Kaczyńskiego

w Świnoujściu

Ilustracja
terminal w roku 2018
Państwo  Polska
Siedziba Świnoujście
Adres ul. Ku Morzu 1
Data założenia 2009
Forma prawna spółka akcyjna
Prezes Paweł Jakubowski
Przewodniczący Rady Nadzorczej Izabella Łyś-Gorzkowska
Udziałowcy Gaz-System S.A.
Nr KRS 0000345690
Dane finansowe
Kapitał zakładowy 1 668 000 000
Położenie na mapie Świnoujścia
Mapa lokalizacyjna Świnoujścia
Terminal LNG w Świnoujściu
Terminal LNG w Świnoujściu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Terminal LNG w Świnoujściu
Terminal LNG w Świnoujściu
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Terminal LNG w Świnoujściu
Terminal LNG w Świnoujściu
Ziemia53°54′34,0″N 14°17′42,3″E/53,909444 14,295083
Strona internetowa

Terminal LNG im. Prezydenta Lecha Kaczyńskiego w Świnoujściu (popularnie określany jako gazoport) – polski terminal przeładunkowy i regazyfikacyjny skroplonego gazu ziemnego (LNG) w Świnoujściu. Położony jest w prawobrzeżnej części miasta, Warszowie na wyspie Wolin, na ulicy Ku Morzu 1, nieopodal najwyższej na polskim wybrzeżu Bałtyku latarni morskiej. Otwarty w 2015, pierwszy gazowiec wpłynął 11 grudnia 2015[1]. Operatorem terminala jest spółka Polskie LNG S.A.

Podstawowe informacje[edytuj | edytuj kod]

Powstanie terminalu LNG pozwoliło na odbieranie skroplonego gazu ziemnego drogą morską praktycznie z dowolnego kierunku na świecie, co przyczyniło się do zwiększenia bezpieczeństwa energetycznego Polski. Decyzja o budowie gazoportu zapadła w 2006 r[2]. Budowa terminalu LNG została uznana przez Radę Ministrów za inwestycję strategiczną dla Polski.

Zbiorniki gazu

Procesy technologiczne obsługiwane obecnie przez terminal: rozładunek LNG z tankowca przy nabrzeżu rozładunkowym, procesowe składowanie LNG w zbiornikach, regazyfikacja LNG i wysyłka gazu (NG) do Krajowego Systemu Przesyłowego oraz załadunek LNG na cysterny samochodowe i ISO-kontenery.[3]

Obecna zdolność przeładunkowa terminalu wynosi 5 mld Nm³ rocznie. Na terenie terminalu zlokalizowane są także dwa kriogeniczne zbiorniki do procesowego magazynowania LNG o pojemności 160 000 m³ każdy. [4]

Program Rozbudowy Terminalu LNG[edytuj | edytuj kod]

Spółka realizuje obecnie Program Rozbudowy Terminalu LNG[5], który składa się czterech elementów:

  • Dodatkowych instalacji regazyfikacyjnych - zwiększających nominalną moc regazyfikacyjną terminalu do 7,5 mld Nm3/rocznie.
  • Trzeciego zbiornika LNG – zwiększającego elastyczność pracy instalacji terminalu LNG oraz zapewniającego optymalną zdolność procesową składowania surowca.
  • Instalacji przeładunkowej LNG na kolej – rozszerzającej zakres świadczonych usług o możliwość załadunku kontenerów ISO i cystern kolejowych oraz umożliwiającą  dotarcie do nowych potencjalnych klientów.
  • Dodatkowego nabrzeże statkowego, które umożliwi załadunek i rozładunek zbiornikowców, przeładunek LNG (transshipment) oraz załadunek jednostek bunkrujących LNG i usługę bunkrowania.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Według danych z 2009 r. planowano inwestycję terminala gazu płynnego LNG na akwenie Zatoki Pomorskiej (na północy do 600 m od brzegu, na zachodzie falochron wschodni). Na lądzie miała objąć działkę o powierzchni 40 ha, m.in. z zaprojektowanymi dwoma zbiornikami o pojemności 160 000 m³ każdy. Przewidziano budowę falochronu osłonowego, obrotnicę dla statków, miejsca schronienia, nabrzeże dalbowe o długości 412 m, 10 wysp cumowniczych i stanowiska statkowe. Konieczna była zmiana planu zagospodarowania przestrzennego, modernizacja dróg dojazdowych i budowa wiaduktów do terminalu. Inwestycja miała być gotowa przed rokiem 2013[6].

W lipcu 2010 Polskie LNG SA, spółka zależna od Gaz-Systemu, powołana do budowy i eksploatacji terminalu LNG w Świnoujściu, zakończyła proces wyboru generalnego wykonawcy inwestycji. Podpisana została umowa z konsorcjum: Saipem S.p.A. (Włochy) – Saipem SA (Francja) – Techint Compagnia Technica Internazionale S.p.A. (Włochy) – Snamprogetti Canada Inc. (Kanada) – PBG SA (Polska) – PBG Export Sp. z o.o. (Polska). Zadaniem konsorcjum było wybudowanie terminalu LNG w Świnoujściu oraz przekazanie go do użytkowania – z ustalonym początkowo terminem 30 czerwca 2014[7]. Pod koniec 2010 zostały przeprowadzone prace geologiczne i geodezyjne[8]. 23 marca 2011 premier Donald Tusk dokonał oficjalnego położenia kamienia węgielnego pod budowę[9]. We wrześniu 2013 wcześniej ustalona data oddania została przesunięta na 30 grudnia 2014[10].

Wokół budowy gazoportu trwały spory dotyczące m.in. dotacji ze strony UE[11] oraz głębokości tras żeglugowych przecinanych przez budowany Gazociąg Północny[12].

Koszt gazoportu miał wynieść około 2,5 mld zł[13]. Przewidywano finansowanie z czterech źródeł[14]:

Ostatecznie wartość inwestycji sięgnęła 3 mld 638 mln zł, w tym dofinansowanie z UE ponad 888 mln zł[16].

20 listopada 2015 z katarskiego portu Ras Laffan do terminalu LNG w Świnoujściu wypłynął statek Al Nuaman z pierwszą dostawą 210 tys. m³ skroplonego gazu ziemnego[17]. Do celu statek dotarł 11 grudnia 2015[18]. Dostawcą pierwszych dwóch dostaw jest Qatargas Operating Company Limited[1].

18 czerwca 2016 terminal otrzymał imię prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego[19].

19 grudnia 2018 Polskie LNG oficjalnie poinformowało o rozpoczęciu postępowania przetargowego, które wyłoni wykonawcę trzech kluczowych elementów Programu Rozbudowy Terminalu LNG im. Prezydenta Lecha Kaczyńskiego w Świnoujściu. Są nimi: trzeci zbiornik, dodatkowe instalacje procesowe zwiększające moc regazyfikacyjną oraz instalacja przeładunkowa LNG wraz z bocznicą kolejową.[1]

4 stycznia 2019 spółka ogłosiła przetarg na wykonawcę drugiego nabrzeża dla statków w gazoporcie[20].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Pierwsza dostawa katarskiego LNG dotarła do Polski. Defence24.pl, 2015-12-11.
  2. Marcinkiewicz: Rząd zdecydował o budowie gazoportu. pb.pl. [dostęp 18.09.2015].
  3. Polskie LNG S.A.: Terminal LNG w Świnoujściu, www.polskielng.pl [dostęp 2019-01-31].
  4. Polskie LNG S.A.: Terminal LNG w Świnoujściu, www.polskielng.pl [dostęp 2019-01-31].
  5. Polskie LNG S.A.: Program Rozbudowy Terminalu LNG, www.polskielng.pl [dostęp 2019-01-31].
  6. Port zewnętrzny w Świnoujściu (pol.). Zarząd Portu Szczecin-Świnoujście. [dostęp 2009-03-18].
  7. Terminal LNG. wnp.pl. [dostęp 20.10.2010].
  8. Gazoport sfinansowany w 10 proc. (pol.). forbes.pl. [dostęp 26.03.2011].
  9. Andrzej Kublik. Gazoport startuje, czas odblokować przyszłość Świnoujścia. „Gazeta Wyborcza”, s. 24, 24.03.2011. Agora. 
  10. Opóźnienie w budowie terminalu LNG oficjalnie zatwierdzone (pol.). szczecin.wyborcza.pl, 2013-09-10.
  11. Polska wygrała. Niemcy nie zablokują gazoportu. dziennik.pl. [dostęp 20.10.2010].
  12. Agnieszka Łakoma: Nord Stream budzi polskie obawy. [dostęp 20.10.2010].
  13. a b Andrzej Kublik. Szybka ścieżka dla gazoportu. „Gazeta Wyborcza”, s. 30, 2011-10-14 (pol.). 
  14. Tomasz Popławski, zbigniew Rapciak. Terminal LNG zwiększa bezpieczeństwo energetyczne Polski. „Dziennik Gazeta Prawna”, dodatek „Forum Biznesu”, s. 1, 2011-08-30 (pol.). 
  15. Gaz-System otrzyma z EBOiR 300 mln zł na budowę terminalu LNG (pol.).
  16. Największe inwestycje w Polsce, które powstały dzięki unijnym dotacjom, metrocafe.pl 6-8 maja 2016
  17. tm, pap: Statek z LNG z Kataru wypłynął do Polski. 2015-11-20.
  18. Historyczna chwila. Pierwszy statek wpłynął do gazoportu. tvn24bis.pl, 2015-12-11.
  19. Terminal LNG w Świnoujściu nosi od dziś imię Lecha Kaczyńskiego. polskieradio.pl, 2016-06-18.
  20. Gazoport w Świnoujściu doczeka się drugiego nabrzeża. Ruszył przetarg

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]