Tim Cahill

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tim Cahill
Ilustracja
Tim Cahill (2009)
Imię i nazwisko Timothy Filiga Cahill
Data i miejsce urodzenia 6 grudnia 1979
Sydney, Australia
Pozycja napastnik, ofensywny pomocnik
Wzrost 180 cm
Kariera juniorska
1995–1997
1997
1997–1998
Sydney Olympic
Sydney United
Millwall FC
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1998–2004
2004–2012
2012–2015
2015–2016
2016
2016–2017
2018
Milwall FC
Everton FC
New York Red Bulls
Shanghai Shenhua
Hangzhou Greentown
Melbourne City
Milwall FC
217 (52)
226 (56)
62 (14)
28 (11)
17 (4)
28 (11)
10 (0)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
1994
2004
2004–2018
 Samoa U-20
 Australia U-23
 Australia
2 (0)
3 (1)
107 (50)

Timothy Filiga Cahill (ur. 6 grudnia 1979 w Sydney) – australijski piłkarz grający na pozycji pomocnika lub napastnika.

Rodzice Tima nie pochodzą z Australii: matka pochodzi z wysp Samoa, natomiast ojciec jest Anglikiem. Jako dziecko grał w klubie Balmain Police Boys Club, a był także graczem juniorskich zespołów Sydney United.

Millwall FC[edytuj | edytuj kod]

W 1997 roku Cahill wyprosił u rodziców wyjazd do Anglii, by mógł się tam rozwinąć piłkarsko. Trafił do londyńskiego zespołu, grającego w niższych ligach, Millwall FC. Z czasem stał się podstawowym graczem drużyny, w której przez cały pobyt rozegrał 250 meczów i zdobył 57 bramek. Dużym sukcesem był awans do finału Pucharu Anglii w sezonie 2003/2004, dzięki czemu drużyna Millwall pierwszy raz w historii awansowała do Pucharu UEFA. W lecie 2004 roku Cahill miał odejść do Crystal Palace, jednak w ostatniej chwili szef klubu, Simon Jordan, zablokował transfer, gdyż nie chciał płacić menedżerowi Cahilla. Tim trafił więc do Evertonu za 2 mln funtów.

Everton F.C.[edytuj | edytuj kod]

W Premier League Cahill debiutował 30 sierpnia 2004 roku w zremisowanym 0:0 meczu z Manchesterem United na Old Trafford. Tim znakomicie wprowadził się w Premier League i w pierwszym sezonie zdobył w lidze aż 10 goli i był jednym z najskuteczniejszych pomocników w lidze. Został uznany najlepszym piłkarzem sezonu 2004/2005 przez fanów Evertonu, a z zespołem The Toffees awansował do kwalifikacji Ligi Mistrzów. W sierpniu 2005 Cahill przedłużył kontrakt z Evertonem do 2010 roku. 18 stycznia 2006 roku zdobył gola w Pucharze Anglii przeciwko Millwall FC i zrezygnował ze specjalnych celebracji po jego zdobyciu tłumacząc, „że byłby to cios w twarz dla zespołu Millwall”.

Reprezentacja Australii[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Australii Cahill zadebiutował 30 marca 2004 roku w wygranym 1:0 meczu z reprezentacją RPA. Wcześniej zagrał w reprezentacji Samoa na poziomie Under-20, a miał wtedy 14 lat. Brał udział w Igrzyskach Olimpijskich w 2004 roku. W 2004 roku został wybrany Piłkarzem Roku Strefy Oceanii, dołączając do takich sław jak Christian Karembeu, Mark Viduka czy Harry Kewell. Zagrał w obu barażowych meczach z reprezentacją Urugwaju i pomógł reprezentacji Australii w awansie do finałów Mistrzostw Świata w Niemczech po dramatycznym konkursie rzutów karnych. Został powołany przez Guusa Hiddinka do 23-osobowej kadry na same finały MŚ. W pierwszym meczu MŚ z reprezentacją Japonii Cahill pojawił się na boisku w 53 minucie, a w 84 oraz 89 dwukrotnie wpisał się na listę strzelców walnie przyczyniając się do historycznego pierwszego triumfu reprezentacji Australii w finałach Mistrzostw Świata. Cahill został także pierwszym piłkarzem, który zdobył bramkę dla Socceroos w historii MŚ. W kolejnych meczach Cahill wychodził już jako zawodnik podstawowej jedenastki. Pomógł w awansie do 1/8 finału, gdzie jednak Australijczycy przegrali 1:0 z Włochami po kontrowersyjnym rzucie karnym, podyktowanym w 95. minucie meczu. Jest jedynym australijskim piłkarzem który strzelał gole na trzech kolejnych Mundialach.

Kariera klubowa w liczbach[edytuj | edytuj kod]

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1997/1998 Millwall FC Anglia  Second Division 1 0
1998/1999 Millwall FC Anglia  Second Division 36 6
1999/2000 Millwall FC Anglia  Second Division 45 12
2000/2001 Millwall FC Anglia  Second Division 41 9
2001/2002 Millwall FC Anglia  First Division 43 13
2002/2003 Millwall FC Anglia  First Division 11 3
2003/2004 Millwall FC Anglia  Football League Championship 40 9
2004/2005 Everton F.C. Anglia  Premier League 33 10
2005/2006 Everton F.C. Anglia  Premier League 32 6
2006/2007 Everton F.C. Anglia  Premier League 18 5
2007/2008 Everton F.C. Anglia  Premier League 18 7
2008/2009 Everton F.C. Anglia  Premier League 29 8
2009/2010 Everton F.C. Anglia  Premier League 33 8
2010/2011 Everton F.C. Anglia  Premier League 27 9
2011/2012 Everton F.C. Anglia  Premier League 35 2
2012 New York Red Bulls Stany Zjednoczone  MLS 12 1
2013 New York Red Bulls Stany Zjednoczone  MLS 27 11
2014 New York Red Bulls Stany Zjednoczone  MLS 23 2
2015 Shanghai Shenhua Chiny  Super League 27 11
2016 Hangzhou Greentown Chiny  Super League

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • Profil w bazie Soccerbase (ang.)
  • Profil w bazie National Football Teams (ang.)