Tokio Hotel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tokio Hotel
ilustracja
Inne nazwy Devilish (wcześniej)
Rok założenia 2001
Pochodzenie Niemcy, (Magdeburg)
Gatunek pop-rock[1], teen pop[2], emo[3][4], glam rock[5][6], rock alternatywny[7], punk pop[8], heavy metal[9], hard rock[10], electronica[11], dance pop[12]
Wydawnictwo muzyczne Island Records, Cherrytree Records, Interscope
Obecni członkowie
Bill Kaulitz
Tom Kaulitz
Gustav Schäfer
Georg Listing
Strona internetowa

Tokio Hotel, wcześniej Devilishniemiecki zespół muzyczny, powstały w 2001 roku z inicjatywy braci-bliźniaków Billa i Toma Kaulitzów, do których dołączyli Gustav Schäfer i Georg Listing.

Zespół zadebiutował na rynku muzycznym w lipcu 2005 roku singlem „Durch den Monsun”, który trafił na niemieckie listy przebojów. Podobny sukces osiągnął drugi singiel grupy, „Schrei” który zyskał popularność w innych krajach, w tym w Polsce. Single pochodziły z debiutanckiej płyty studyjnej zespołu zatytułowanej Schrei, która ukazała się we wrześniu 2005 roku.

W 2007 roku zespół nagrał kolejny album studyjny zatytułowany Zimmer 483, który promowany był przez single „Übers Ende der Welt” i „Spring nicht”. W międzyczasie grupa zdobyła nagrodę Echo i trzy nagrody Comet, a także statuetkę podczas ceremonii wręczenia MTV Europe Music Awards. W 2008 roku zespół zdobył nagrodę MTV Video Music Awards w kategorii „Najlepszy nowy artysta”.

Dwa lata po premierze ostatniego albumu zespół wydał kolejną płytę studyjną zatytułowaną Humanoid, tym razem w wersji dwujęzycznej: angielskiej i niemieckiej. Wiosną muzycy wyruszyli w swoją trzecią europejską trasę koncertową, po czym wyruszyli na koncerty organizowane w Azji.

Nakład ze sprzedaży wszystkich wydawnictw muzycznych Tokio Hotel w Niemczech przekroczył sumę ponad 3 milionów płyt[13], a na świecie ponad 9 milionów[14].

Historia[edytuj]

Nazwa zespołu[edytuj]

Jak tłumaczą sami muzycy, nazwa zespołu ma „oddawać to, co dane im jest przeżywać”. Tokio jest odwołaniem do stolicy Japonii, do której członkowie zespołu chcieliby pojechać, gdyż jest to miasto „równie jak oni szalone”. Hotel nawiązuje do faktu, że w związku z granymi trasami koncertowymi wiele czasu spędzają w hotelach. W jednym z wywiadów Bill Kaulitz dodał, że najlepiej tworzy mu się w hotelach i samochodach[15].

Poprzednia nazwa, Devilish (z ang. diabelny), została zmieniona, ponieważ zespół nie chciał mieć mrocznego wizerunku.

Początki[edytuj]

Bracia Kaulitz interesowali się muzyką od najmłodszych lat. Bill śpiewał i grał na keyboardzie, natomiast Tom zaczął grać na gitarze, będąc zainspirowanym do tego przez swojego ojczyma. W wieku dziewięciu lat wpadli na pomysł założenia zespołu, który nazwali Devilish. Początkowo tworzyli piosenki w języku niemieckim, jednak z czasem powstało kilka piosenek w języku angielskim. Na jednym z koncertów w rodzinnym mieście braci – Magdeburgu, Bill i Tom poznali Gustava Schäfera i Georga Listinga, z którymi zaprzyjaźnili się i nawiązali współpracę. Na swój debiut musieli czekać kolejne pięć lat.

2003–2006: Schrei[edytuj]

Bill Kaulitz, 2010

W 2003 roku zaczęli tworzyć materiał na swoją debiutancką płytę studyjną. W lipcu 2005 roku ukazał się ich debiutancki singiel „Durch den Monsun”, który trafił na wysokie miejsca niemieckich list przebojów. Drugi singiel grupy, „Schrei”, zyskał popularność w kilku krajach, w tym m.in. w Polsce. Single zapowiadały debiutancką płytę studyjną zespołu zatytułowaną Schrei, która ukazała się w 19 września 2005 roku. Pozostałymi utworami promującymi album zostały single „Rette mich” i „Der letzte Tag”. W marcu 2006 roku zakończyła się trasa koncertowa Schrei Tour. Podzielona ona została na dwie części: Schrei Tour 2005 oraz Schrei Tour 2006. W 2006 roku zespołowi towarzyszył jako support polski zespół Blog 27. Koncerty odbywały się na terenie całych Niemiec, a także Austrii i Szwajcarii.

2007–2010: Zimmer 483 i Humanoid[edytuj]

Tom Kaulitz i Georg Listing, 2010

26 stycznia 2007 roku ukazała się ich druga płyta studyjna zatytułowana Zimmer 483, która szybko trafiła na pierwsze miejsce niemieckich list najczęściej kupowanych albumów. Pierwszym promującym płytę singlem został utwór „Übers Ende der Welt”. Pod koniec lutego premierę miało ekskluzywne wydanie płyty, wzbogacone o płytę DVD. Drugim singlem z krążka został utwór „Spring nicht”, który ukazał się w kwietniu 2007 roku. Trasa promująca album o nazwie The Zimmer 483 Tour rozpoczęła się na przełomie marca i kwietnia. Pozostałymi singlami z płyty zostały piosenki – „An deiner Seite (Ich bin da)” i „1000 Meere”.

3 kwietnia 2007 roku rozpoczęła się ich trasa koncertowa o nazwie Tour 483. W tym czasie muzycy zagrali też na wielu galach muzycznych (Echo, Comet) oraz na koncertach typu The Dome (koncerty organizowane przez stację RTL2). 14 lipca 2007 roku, tj. w Dzień Zdobycia Bastylii, Tokio Hotel zagrali na zaproszenie prezydenta Francji przed półmilionową publicznością. W tym samym roku zespół wystąpił w Izraelu, będąc tym samym pierwszym niemieckim artystą, jaki wystąpił na terenie tego kraju.

Członkowie zespołu Tokio Hotel, 2009

W 2008 roku zaczęła się nowa trasa koncertowa zespołu o nazwie 1000 Hotels European Tour, lecz musiała zostać anulowana z powodu choroby Billa Kaulitza. Pod koniec marca wokalista zmuszony był poddać się operacji usunięcia cysty ze strun głosowych[16]. Do końca roku zespół zagrał kilka koncertów w Europie i Ameryce Północnej, po czym w grudniu zaczął nagrywać nową płytę.

Na początku 2009 roku producent zespołu David Jost zapowiedział premierę albumu na październik. W lipcu gitarzysta Tom Kaulitz poinformował, że nowa płyta będzie się nazywać Humanoid, zaś singlem promującym będzie piosenka „Automatisch”/„Automatic”[17]. Pierwszy koncert w ramach trasy Welcome to Humanoid City promującej nowy album odbył się 27 sierpnia 2009 roku w Kolonii. Zespół odwiedził łącznie 32 miasta na świecie[18]. Sam album pt. Humanoid został nagrany w języku niemieckim i angielskim, obie wersje miały swoją premierę na całym świecie w tym samym czasie, czyli 2 października 2009. Drugim singlem z nowej płyty został utwór „Lass uns Laufen”/„World Behind My Wall”.

Od 2011: Kings of Suburbia[edytuj]

W grudniu 2011 roku Bill i Tom Kaulitzowie za pomocą aplikacji BTK Twins opublikowali pierwsze zdjęcia ze studia nagrań oraz potwierdzili, że zespół pracuje nad kolejnym albumem[19]. W styczniu 2014 roku ogłoszono, że album jest już gotowy i wyjdzie w tymże roku[20]. 12 września ukazał się pierwszy singiel z krążka zatytułowany „Run Run Run”. Do końca miesiąca premierę miały pozostałe dwa single z płyty – „Girl Got a Gun” i „Love Who Loves You Back”.

3 października 2014 roku zespół wydał swój piąty album studyjny zatytułowany Kings of Suburbia, który kilka dni po premierze znalazł się na szczycie najlepiej sprzedających się albumów w serwisie iTunes w około dwudziestu krajach. Na początku 2015 roku odbyła się pierwsza część trasy Feel It All. Tokio Hotel zagrali podczas niej koncerty w małych europejskich klubach.

2017: Dream Machine[edytuj]

Premiera albumu Dream Machine odbyła się 3 marca 2017 roku. Pierwszymi oficjalnie znanymi tytułami z płyty są "What If" i "Something New". Zostały stworzone do nich teledyski, które zostały opublikowane w serwisie YouTube[21]. W tym samym czasie ruszyło również Tokio Hotel TV 2017. 12 marca, koncertem w Londynie, rozpoczęła się trasa koncertowa Dream Machine Tour, która potrwa do 29 kwietnia. Obejmie ona też jeden koncert w Polsce (12 kwietnia w Warszawie).

Dyskografia[edytuj]

 Osobny artykuł: Dyskografia Tokio Hotel.
Rok Tytuł
2005 Schrei
2007 Zimmer 483
2007 Scream
2009 Humanoid
2014 Kings of Suburbia
2017 Dream Machine

Trasy koncertowe[edytuj]

# Nazwa trasy koncertowej[22]
1. Schrei Live Tour
  • Obejmowała 58 koncertów (głównie w Niemczech).
  • Składała się z trzech części.
  • Jedna z części była grana jako Open Air.
2. Zimmer 483 Tour
  • Obejmowała 38 koncertów.
  • Składała się z dwie części.
  • Trasa obejmowała także Polskę.
3. North America Tour
  • Obejmowała dziewiętnaście koncertów
4. 1000 Hotels Europa Tour
  • Obejmowała 24 koncerty
  • Z powodu choroby Billa Kaulitza zespół zagrał tylko dziewięć pierwszych koncertów.
  • Trasę kontynuowano po rekonwalescencji wokalisty.
  • Druga część trasy obejmowała dziewięć koncertów.
5. Welcome to Humanoid City Tour
  • Trasa obejmowała 38 koncertów (w Europie, Azji i Ameryce Południowej)
  • Producenci z powodów technicznych zmuszeni byli do odwołania pięciu koncertów.
  • Trasa ponownie obejmowała Polskę.
  • 15 grudnia 2010 zespół wystąpił po raz pierwszy w Tokio.
6. Feel It All World Tour 2015, cz. 1 : The Club Experience
  • Trasa obejmowała 15 koncertów w Europie
  • 27 marca Tokio Hotel zagrali w klubie Stodoła w Warszawie.
  • Koncerty odbywały się w klubach.
  • Po raz pierwszy zostały wprowadzone tzw. pakiety VIP.
7. Feel It All World Tour 2015, cz. 2: Ameryka Północna
  • Trasa obejmowała 14 koncertów na terenie Stanów Zjednoczonych.
8. Feel It All World Tour 2015, cz. 3: The Arena Experience
  • Trasa obejmowała 8 koncertów na terenie Ameryki Łacińskiej.
9. Feel It All World Tour 2015, cz. 4: Rosja, Białoruś i Ukraina
  • Trasa rozpoczęła się 10 października w Irkucku, a zakończyła 10 listopada w Moskwie.
10. Dream Machine Tour
  • Trasa rozpocznie się 12 marca 2017 w Londynie, a zakończy 29 kwietnia w Krasnodarze (Rosja)
  • 12 kwietnia zagrają w Warszawie w klubie Progresja

Nagrody i wyróżnienia[edytuj]

Nagrody i wyróżnienia
Rok Nagroda Kategoria Uwagi
2005 Złoty Pingwin Najlepszy singiel Nagroda
Najlepszy zespół popowy/rockowy roku
Einslive Krone Najlepszy debiut roku
Bambi Awards Najlepszy występ popowy
2006 Steiger Awards Najlepszy debiut
Regenbogen Awards Najlepszy debiut
Bravo Supershow Najlepszy zespół rockowy
Bild Osgar Awards Muzyka
Amadeus Awards Najlepsze DVD
Najlepszy album roku
Najlepszy singiel roku
Goldene Stimmgabel Najlepszy pop
World Music Awards Best niemiecki artysta
Eins Live Krone Najlepszy artysta na żywo
Echo Debiut roku
2007 MTV EMA Najlepszy kontakt z publicznością
Goldene Stimmgabel Najlepszy międzynarodowy zespół
European Border Breakers Najlepszy album (Schrei)
B.Z. Culture Awards Najlepszy zespół rockowy
Echo Najlepszy teledysk
2008 MTV EMA Headliner
TMF Award Najlepszy międzynarodowy artysta – Bill Kaulitz
TMF Awards Najlepszy międzynarodowy teledysk ("Don't Jump")
MTV VMA Najlepszy występ – Wybór fanów
Najlepszy debiut
TRL Awards Singiel roku ("Monsoon")
Najlepszy zespół
Silver Otto Najlepszy zespół rockowy
Grammy, Finlandia Najlepszy międzynarodowy artysta
Echo Awards Najlepszy teledysk
Golden Kamera Musik National
NRJ Music Awards Najlepszy międzynarodowy zespół
Rockbjörnen Awards
2009 MTV EMA Berlin Najlepszy zespół
Select Live Awards Najlepszy międzynarodowy debiut
Premios Telehit Najlepszy międzynarodowy zespół rockowy
Audi International Audi Generation Awards
Hit eksportowy Niemiec Bayerischen Musiklöwen 2009
Najlepszy artysta roku TRL TRL Awards
Superzespół Golden Otto
2010 NRJ Music Awards 2010 Najlepsza grupa roku
Viva Comet 2010 Najlepszy występ na żywo
Kids Choice Awards Ulubiona gwiazda muzyki
Radio Regenbogen Awards Międzynarodowy zespół roku
Złoty Pingwin Najlepsza płyta
Najlepszy zespół
MTV EMA Najlepszy międzynarodowy występ
2011 MTV O Music Award Najlepsza grupa fanów
2012
March Music Madness Najlepszy zespół
2013 MTV O Music Award Najlepsza grupa fanów
MTV EMA Największa grupa fanów
Comet
Rok Kategoria Uwagi
2005 Super Comet 2005 Nagroda
Najlepszy debiutant
2006 Najlepszy debiut
2007 Super Comet
Najlepszy zespół
Najlepszy teledysk
2008 Super Comet
Najlepszy teledysk ("An deiner Seite")
Najlepszy występ na żywo
Najlepszy zespół
2009 Najlepsza gwiazda sieci
2010 Najlepszy występ na żywo
MTV Latin Awards
Rok Kategoria Uwagi
2008 Najlepszy fanklub Nagroda
Najlepszy międzynarodowy debiut
Najlepszy dzwonek telefoniczny ("Monsoon")
Piosenka roku
Hitkrant Awards
Rok Kategoria Uwagi
2008 Najbardziej przerażający chłopak – Bill Nagroda
Najgorętszy chłopak – Bill
Piosenka, która zostaje w głowie ("Monsoon")
Piosenka, która poprawia nastrój ("Monsoon")
Najlepszy koncert

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]

  • Oficjalna strona (niem. • ang. • fr. • wł. • norw. • hiszp. • port.)