U-995

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
U-995
U-995 w Laboe
U-995 w Laboe
Historia
Stocznia Blohm und Voss
Położenie stępki 25 listopada 1942
Wodowanie 22 lipca 1943
 Kriegsmarine
Nazwa U-995
Wejście do służby 16 września 1943
Wycofanie ze służby 1945
 Norweska KMW
Nazwa KMN "Kaura" (S 309)
Wejście do służby 1952
Wycofanie ze służby 1962
Los okrętu okręt muzeum
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność na powierzchni 769 t
w zanurzeniu 871 t
Długość 67,1 m
Szerokość 6,20 m
Zanurzenie 4,74 m
Napęd
na powierzchni 2800 KM
w zanurzeniu 750 KM
Prędkość na powierzchni 17,7 w.
w zanurzeniu 7,6 w.
Zasięg na powierzchni 8850 Mm (10 w.)
w zanurzeniu 80 Mm (4 w.)
Uzbrojenie
5 wyrzutni torped:4 dziób,1 rufa(zapas 14)
lub 39 min TMB lub 26 min TMA działo 37 mm
2 działka 2x20mm
Załoga 44

U-995 – niemiecki okręt podwodny (U-Boot) typu VII C/41 z okresu II wojny światowej. Okręt wszedł do służby w 1943 roku. Kolejni dowódcy: Kptlt. Walter Köhntopp, Oblt. Hans-Georg Hess.

Jeden z czterech drugowojennych U-Bootów zachowanych do czasów współczesnych[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Opóźnienie w budowie U-995 wynikło z uszkodzenia rufy podczas alianckiego nalotu na stocznię. Okręt został wcielony do 5. Flotylli w Kilonii celem treningu i zgrania załogi, m.in. na wodach Zatoki Gdańskiej. Przebazowany do Norwegii, od czerwca 1944 roku w 13. (w Trondheim), a od marca 1945 roku w 14. Flotylli (w Narwiku) jako jednostka bojowa. W maju 1944 roku jednostka została zaatakowana przez łódź latającą Short Sunderland z kanadyjskiego dywizjonu; pięciu członków załogi U-Boota zostało rannych.

Podczas wojny U-995 zwalczał alianckie konwoje i radziecką żeglugę przybrzeżną na Oceanie Arktycznym i Morze Barentsa. Odbył 9 patroli bojowych, podczas których zniszczył trzy niewielkie radzieckie jednostki pływające o łącznej pojemności 1560 BRT, storpedował kolejny statek, uznany później za stratę całkowitą (7176 BRT)[2], okręt (radziecka łódź patrolowa BO-224, 105 t) i jeden okręt pomocniczy (radziecki trałowiec, 633 BRT).

8 lutego 1945 roku U-Boot zdołał wedrzeć się do zajętego przez Rosjan norweskiego portu Kirkenes. Za ten wyczyn (i zatopienie, co okazało się nieprawdą, dużego frachtowca) dowódca, Oblt. Hans-Georg Hess, został odznaczony Krzyżem Rycerskim. W momencie zakończenia wojny U-995 znajdował się w Trondheim, gdzie oczekiwał na zamontowanie chrap. Okręt został poddany Brytyjczykom, jednak w przeciwieństwie do większości kapitulujących U-Bootów uniknął zatopienia podczas operacji Deadlight, ponieważ nie nadawał się do żeglugi i nie mógł zostać przebazowany na Wyspy Brytyjskie[3].

W październiku 1948 roku okręt został przekazany Norwegii, zaś w grudniu 1952 roku po modyfikacjach został wcielony do marynarki norweskiej pod nazwą KMN "Kaura" (S 309) jako jednostka szkolna[4]. Uczestniczył w manewrach NATO, odbył wizytę w Anglii. W 1962 roku okręt został wycofany ze służby, zaś później odsprzedany Niemcom za symboliczną markę. W czasie renowacji przywrócono mu wygląd z końca wojny. Od października 1971 roku okręt muzeum w Laboe w sąsiedztwie pomnika poświęconego ofiarom wojny na morzu.

Przypisy

  1. Pozostałe to U-505, U-534, U-2540.
  2. Amerykański frachtowiec typu Liberty "Horace Bushnell" z konwoju JW-65. Statek udało się doholować do Murmańska, a jego ładunek odzyskać. Po wojnie został wyremontowany przez Rosjan i włączony jako jednostka transportowa i zaopatrzeniowa dla rybackiej floty dalekomorskiej. Złomowany w 1978 roku.
  3. Podobnie jak U-310, U-315, U-324.
  4. Podobnie jak "Kya" – ex-U-926, "Kinn" – ex-U-1202, "Knerter" – ex-U-4706.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. U-995 (ang.). [dostęp 4 lutego 2012].
  2. U-995. [dostęp 4 lutego 2012].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]