Ultima Online

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ultima Online
Producent Origin Systems
Wydawca Electronic Arts
Projektant Raph Koster
Data wydania wrzesień 1997
Gatunek MMORPG
Tryby gry wieloosobowa
Kategorie wiekowe ESRB: Teen (T)
PEGI: 12+
Wymagania sprzętowe
Platforma Windows
Nośniki CD (1)
Wymagania

Pentium II 300 MHz, 32 MB RAM

Kontrolery mysz, klawiatura

Ultima Online (UO) – gra komputerowa typu MMORPG, wydana we wrześniu 1997 roku[1] przez Origin Systems. Od momentu wydania doczekała się ośmiu dodatków, wśród których dodatek Ultima Online: Kingdom Reborn w 2007 roku wprowadził nowy silnik graficzny z udoskonaloną grafiką. Rozgrywka jest umieszczona w świecie fantasy znanym z serii Ultima.

Produkcja[edytuj | edytuj kod]

Jej głównym twórcą jest Richard Garriott znany również jako Lord British[2]. W 2004 roku grę przejęło Electronic Arts, dwa lata później Mythic Entertainment, a od 1 lutego 2014 roku wydawcą jest firma Broadsword[3].

Gra jest obsługiwana przez oficjalną sieć kilkudziesięciu serwerów zlokalizowanych we wszystkich strefach czasowych świata. Największa popularność gra zyskała w Japonii. Po wydaniu dodatku Samurai Empire, Japończycy stanowią najliczniejszą grupę graczy.

Gra wymaga opłacenia miesięcznego abonamentu. Istnieje również możliwość zakupu tak zwanych kart GameTime, które działają tak jak telefoniczne karty przedpłacone.

Odbiór[edytuj | edytuj kod]

Ultima Online została wpisana ośmiokrotnie do Księgi rekordów Guinnessa: Gamer’s Edition 2012, między innymi w kategoriach: „First MMORPG to Reach 100,000 Players”, „Longest Running MMORPG”, czy „First and Only Person to Kill Lord British”[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Leigh Alexander: Ultima Online Celebrates 10 Years With In-Game Events (ang.). Gamasutra, 2007-09-25. [dostęp 2017-11-07].
  2. Richard Garriott: the man, the myth, the mischief (ang.). polygon.com.
  3. Justin Olivetti: Mythic devs form new studio, take over DAoC and Ultima Online (ang.). engadget.com, 2 maja 2014.
  4. D.B. Weston: Greatest Moments in Video Game History. DB Weston, s. 107. ISBN 978-1-301-17414-0.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]