Vukovar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Vukovar
Ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Chorwacja
Żupania vukowarsko-srijemska
Miasto Vukovar
Wysokość 108 m n.p.m.
Populacja (2011)
• liczba ludności

26 468[1]
Nr kierunkowy 032
Kod pocztowy 32 000
Położenie na mapie Chorwacji
Mapa konturowa Chorwacji, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Vukovar”
Ziemia45°21′N 19°00′E/45,350000 19,000000
Strona internetowa

Vukovarmiasto we wschodniej Chorwacji, w Slawonii, stolica żupanii vukowarsko-srijemskiej, siedziba miasta Vukovar. Miasto leży u ujściu Vuki do Dunaju, w pobliżu granicy z Serbią. Miasto jest przemysłu włókienniczego (produkcja pończoch) i spożywczego. Ponadto w Vukovarze mieści się port rzeczny[2].

W 2011 roku liczyło 26 468 mieszkańców[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Vukovar powstał na miejscu osady iliryjskiej Pierwsze wzmianki historyczne pochodzą z początku XIII w[2].

W 1991 roku, przed bitwą o Vukovar, 43,7% mieszkańców miasta stanowili Chorwaci, 37,4% Serbowie, a 7,3% Jugosłowianie. Zdaniem źródeł serbskich, przed oblężeniem miasta dochodziło do dyskryminacji i zabijania Serbów przez ludność chorwacką[3].

Podczas wojny w Chorwacji dnia 27 sierpnia 1991 roku 36 tys. żołnierzy Jugosłowiańskiej Armii Ludowej (JNA) i serbskie siły paramilitarne zaatakowały Vukovar[4]. Miasta broniło 1800 członków Gwardii Narodowej. Wojska JNA zdobyły miasto 18 listopada. Według szacunków podczas oblężenia zginęło ok. 3,5 tys. obrońców miasta (członków Gwardii Narodowej i uzbrojonych cywili) oraz 4 tys. żołnierzy JNA i serbskich sił paramilitarnych[5]. Następnie około dwustu pacjentów szpitala zamordowano w pobliskiej wsi Ovčara, a pięćdziesiąt zaginęło po przewiezieniu ich w nieznane miejsce. Kilka tysięcy mieszkańców Vukovaru przewieziono do obozów, gdzie Serbowie poddali ich torturom podczas przesłuchań[6]. Ludność chorwacką wysiedlono[7]. Mordami w Ovčarze kierował burmistrz Vukovaru Slavko Dokmanović[8].

W październiku 1996 roku Międzynarodowy Trybunał Karny dla byłej Jugosławii (ICTY) potwierdził, że pacjenci vukovarskiego szpitala zostali pochowani w Ovčarze[9]. ICTY ekshumowała ponad 250 ciał. Dzięki badaniom antropologicznym oraz analizie znalezionych przedmiotów i ubrań udało się zidentyfikować prawie wszystkie ciała[10]. Do 2007 roku ekshumowano 1982 ciała ofiar oblężenia miasta (z czego 200 w Ovčarze). Los 486 zaginionych podczas ofensywy JNA i serbskich bojówek jest nieznany[8].

W listopadzie 2010 prezydent Serbii Boris Tadić przybył do miasta i przeprosił w imieniu swego państwa za dokonane w 1991 zbrodnie. Tadić złożył także kwiaty w miejscu masakry pacjentów szpitala[11].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Miasto posiada zabytki z XVIII wieku, takie jak: klasztor franciszkanów z kościołem św. Filipa i Jakuba, cerkiew św. Mikołaja, kaplica św. Roka[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Državni zavod za statistiku Republike Hrvatske (chorw.). Državni zavod za statistiku Republike Hrvatske. [dostęp 2020-01-11].
  2. a b c Vukovar, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2021-05-30].
  3. Waldenberg 2005 ↓, s. 135–136.
  4. Waldenberg 2005 ↓, s. 135.
  5. Nowak 2014 ↓, s. 163.
  6. Zawada 2014 ↓, s. 179.
  7. Waldenberg 2005 ↓, s. 136.
  8. a b Zawada 2014 ↓, s. 180.
  9. Bilski 2000 ↓, s. 221.
  10. Coff 2007 ↓, s. 195.
  11. Bartosz Wieliński: Serbia jedna się z Chorwacją. wyborcza.pl, 2010-11-04. [dostęp 2021-05-30].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ryszard Bilski: Kocioł bałkański. Warszawa: Świat Książki, 2000. ISBN 83-7227-502-5.
  • Clea Coff: Pamięć kości. Pośród umarłych w Ruandzie, Bośni, Chorwacji i Kosowie. Warszawa: 2007. ISBN 978-83-60192-41-2.
  • Łukasz Nowak: Łamanie praw człowieka podczas rozpadu Jugosławii, w latach 1991–1995. W: Oblicza współczesnych konfliktów zbrojnych. Tomasz Okraska (red.). Katowice: Uniwersytet Śląski, 2014. ISBN 978-83-940948-0-5.
  • Marek Waldenberg: Rozbicie Jugosławii: jugosłowiańskie lustro międzynarodowej polityki. T. 1–2. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar, 2005. ISBN 83-7383-154-1.
  • Zawada Przemysław: Łamanie praw człowieka podczas rozpadu Jugosławii, w latach 1991–1995. W: Oblicza współczesnych konfliktów zbrojnych. Tomasz Okraska (red.). Katowice: Uniwersytet Śląski, 2014. ISBN 978-83-940948-0-5.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]