Władysław Bugała

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Władysław Bugała
Data i miejsce urodzenia 24 kwietnia 1924
Bartkowice
Data śmierci 16 czerwca 2008
Miejsce spoczynku cmentarz parafialny w Kórniku
Zawód dendrolog
Tytuł naukowy profesor zwyczajny
Alma Mater Uniwersytet Poznański
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Medal 30-lecia Polski Ludowej

Władysław Bugała (ur. 24 kwietnia 1924 w Bartkowicach, zm. 16 czerwca 2008) – polski botanik, dendrolog, wieloletni dyrektor Instytutu Dendrologii PAN oraz kierownik arboretum w Kórniku.

Kamień upamiętniający Władysława Bugałę na terenie Arboretum Wirty

Życiorys[edytuj]

Władysław Bugała ukończył szkołę powszechną w Bartkowicach oraz gimnazjum w Częstochowie i Szkołę Rolniczą w Czernichowie (1944). W latach 1945–1948 studiował na Wydziale Rolniczo-Leśnym Uniwersytetu Poznańskiego. Jeszcze podczas studiów, w 1947 roku, został asystentem profesora Stefana Białoboka w arboretum kórnickim. W 1960 roku uzyskał stopień doktora, na podstawie pracy Krytyczny przegląd odmian geograficznych i mieszańców Populus alba L. oraz studia nad tym gatunkiem w dolinie Wisły, w 1967 roku habilitację, na podstawie rozprawy Systematyka euroazjatyckich topoli z grupy Populus nigra L. Od 1960 roku był adiunktem w Instytucie Dendrologii Polskiej Akademii Nauk. W 1963 roku wstąpił do PZPR[1].

W 1974 roku został zastępcą dyrektora Instytutu, rok później profesorem nadzwyczajnym. W 1980 roku zastąpił odchodzącego na emeryturę Stefana Białoboka na stanowisku dyrektora Instytutu Dendrologii, jednocześnie pełniąc funkcję kierownika arboretum w Kórniku. W 1988 roku otrzymał tytuł profesora zwyczajnego. W obszar jego zainteresowań naukowych wchodziły między innymi: systematyka i zmienność topoli, hodowla i selekcja lilaków, różaneczników i innych drzew ozdobnych, inwentaryzacja zbiorów dendrologicznych Polski zachodniej. Wyhodował dwie nowe odmiany mieszańcowe topoli wielkolistnych. Jego dorobek naukowy obejmuje 161 opublikowanych pozycji, w tym autorstwo bądź współautorstwo szeregu książek i podręczników dendrologicznych. Był promotorem pięciu doktoratów.

Był członkiem Polskiego Towarzystwa Dendrologicznego, Polskiego Towarzystwa Botanicznego i przewodniczącym jego Sekcji Dendrologicznej w latach 1979–2000, członkiem Komitetu Botaniki PAN, Rady Naukowej Instytutu Botaniki PAN, rad naukowych kilku polskich ogrodów botanicznych i arboretów. Na emeryturę przeszedł w 1996 roku, pozostając członkiem Rady Naukowej Instytutu Dendrologii PAN. Jego hobby stanowiło myślistwo i pszczelarstwo.

Był odznaczony między innymi Krzyżami Kawalerskim (1970) i Oficerskim (1985) Orderu Odrodzenia Polski, Medalem 30-lecia Polski Ludowej[1] oraz odznaką honorową „Za zasługi dla rozwoju województwa poznańskiego”. Zmarł 16 czerwca 2008 roku i został pochowany na cmentarzu parafialnym w Kórniku.

Przypisy

  1. a b Kto jest kim w Polsce 1984. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984, s. 101–102. ISBN 8322320736.

Bibliografia[edytuj]

  • Tomasz Bojarczuk, Jerzy Tumiłowicz: Profesor Władysław Bugała (1924–2008). „Rocznik Polskiego Towarzystwa Dendrologicznego”. Vol. LVIII. Warszawa: 2010. ISSN 2080-4164.
  • Tadeusz Przybylski: Prof. dr hab. Władysław Bugała: Dendrolog i organizator nauki. „Biuletyn Ogrodów Botanicznych, Muzeów i Zbiorów”. Vol. 11, 2002. ISSN 1230-3291.