Przejdź do zawartości

Włodzimierz Bojarski

Dodaj linki
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Włodzimierz Bojarski
Data i miejsce urodzenia

19 maja 1930
Poznań

Senator I kadencji
Okres

od 18 czerwca 1989
do 25 listopada 1991

Przynależność polityczna

Obywatelski Klub Parlamentarny

Multimedia w Wikimedia Commons
Cytaty w Wikicytatach

Włodzimierz Witold Bojarski (ur. 19 maja 1930 w Poznaniu) – polski energetyk i nauczyciel akademicki, profesor nauk technicznych, senator I kadencji.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Absolwent liceum ogólnokształcącego w Wolsztynie[1]. W 1950 ukończył studia na Politechnice Gdańskiej, a w 1954 także na Politechnice Warszawskiej. W 1963 uzyskał stopień doktora, a w 1967 habilitował. Od 1976 do 2000 pracował w Instytucie Podstawowych Problemów Techniki PAN. W 1980 otrzymał tytuł naukowy profesora w zakresie nauk technicznych[2]. Wykładowca m.in. Warszawskiej Szkoły Zarządzania. Był członkiem komitetów Polskiej Akademii Nauk: Komitetu Prognoz „Polska 2000 Plus”, Komitetu „Człowiek i Środowisko” i Komitetu Problemów Energetyki.

W latach 40. działał w niezależnym od władz komunistycznych harcerstwie[3]. W 1980 wstąpił do NSZZ „Solidarność”. Brał udział w obradach Okrągłego Stołu. Od 1989 do 1991 z ramienia Komitetu Obywatelskiego zasiadał w Senacie I kadencji, reprezentując województwo wałbrzyskie[4]. Od 1990 do 1991 należał do Porozumienia Centrum[5]. W kolejnych wyborach parlamentarnych bez powodzenia ubiegał się o reelekcję z ramienia Wyborczej Akcji Katolickiej.

Został członkiem do zespołu wspierania Radia Maryja i związanego z tą rozgłośnią stowarzyszenia „Nasza przyszłość – Polska”[6]. Był też wiceprzewodniczącym rady programowej Ligi Polskich Rodzin, z której odszedł na skutek konfliktu z Romanem Giertychem[7].

Laureat Nagrody im. Sługi Bożego Jerzego Ciesielskiego – Ojca Rodziny (2008)[8], wyróżniony odznaczeniem Polonia Mater Nostra Est (2010).

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

Od 1953 był żonaty z biolog Aliną z domu Skupieńską (1925–2022), mieli pięcioro dzieci[1][9].

Publikacje

[edytuj | edytuj kod]
  • Badania systemowe w gospodarce paliwowo-energetycznej (współautor), 1977.
  • Dokąd Polsko? Wobec globalizacji i integracji europejskiej, 2002.
  • Efektywność systemowa przedsięwzięć gospodarczych, 2001.
  • Gospodarka energetyczna jako dyscyplina naukowa (współautor), 1977.
  • Gospodarka i państwo dla społeczeństwa, 2009.
  • Kryzys gospodarki polskiej. Przyczynek do analizy (współautor), 1981.
  • Ochrona środowiska w państwowej polityce energetycznej (współautor), 1994.
  • Podstawy analizy i inżynierii systemów, 1984.
  • Podstawy metodyczne oceny efektywności w systemach energetycznych, 1979.
  • Przykładowe zastosowania analizy i inżynierii systemów, 1984.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ a b Włodzimierz Bojarski. senat.pl. [dostęp 2026-02-04].
  2. ↑ Prof. dr hab. Włodzimierz W. Bojarski, [w:] portal „Ludzie Nauki”, MNiSW / OPI PIB [dostęp 2024-03-12].
  3. ↑ Harcerstwo otwierało skrzydła do lotu. naszdziennik.pl, 9 lutego 2008. [dostęp 2020-05-17].
  4. ↑ Informacje na stronie Senatu. [dostęp 2020-05-17].
  5. ↑ Kto jest kim w polityce polskiej. Warszawa: PAI, 1993, s. 33. ISBN 83-223-2645-9.
  6. ↑ Informacje na stronie stowarzyszenia NpP. [dostęp 2020-05-17].
  7. ↑ Ludzie Rydzyka. onet.pl, 1 marca 2005. [dostęp 2010-06-17].
  8. ↑ Wartość rodziny. Nagroda Fundacji „Źródło” dla prof. Włodzimierza Bojarskiego. „Dziennik Polski”, s. 8, 15 lutego 2008. 
  9. ↑ Młoda duchem: Alina Bojarska (1925–2022). opusdei.org, 15 grudnia 2022. [dostęp 2026-02-04].

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
Laureaci Nagrody im. Sługi Bożego Jerzego Ciesielskiego – Ojca Rodziny
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Włodzimierz_Bojarski&oldid=79727529”