Wacław Białkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wacław Białkowski
Data i miejsce urodzenia 30 stycznia 1905
Białystok
Data i miejsce śmierci 25 grudnia 1978
Białystok
Wicewojewoda warszawski
Okres od 1949
do 1950
Przynależność polityczna Stronnictwo Demokratyczne
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi POL Odznaka Zasłużony Działacz Stronnictwa Demokratycznego BAR.png
Odznaka „Zasłużony Białostocczyźnie”

Wacław Białkowski (ur. 30 stycznia 1905 w Białymstoku, zm. 25 grudnia 1978 tamże) – polski urzędnik państwowy, wicewojewoda białostocki (1944–1949) i p.o. wojewody białostockiego (1945; 1947; 1948–1949), wicewojewoda warszawski (1949–1950).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Białymstoku w rodzinie Jana i Małgorzaty z Ellertów. Po ukończeniu Gimnazjum im. Zygmunta Augusta w rodzinnym mieście studiował prawo na Uniwersytecie Stefana Batorego, uzyskując w 1932 stopień magistra. Podczas studiów związany z lewicą akademicką, przyjaźnił się m.in. z Henrykiem Dembińskim i Stefanem Jędrychowskim. Należał do Polskiej Akademickiej Korporacji Chrześcijańskiej "Conradia"[1]. W latach 1933–1939 zatrudniony w administracji państwowej w Postawach i Głębokiem (m.in. jako wicestarosta tych powiatów). Podczas II wojny światowej pracował fizycznie w Białymstoku. Po zakończeniu działań wojennych na Podlasiu w 1944 związał się ze Stronnictwem Demokratycznym. Stał na czele Wydziału Administracyjno-Samorządowego Wojewódzkiego Komitetu SD, był również wiceprzewodniczącym tegoż Komitetu. W 1944 objął obowiązki zastępcy pełnomocnika PKWN na województwo białostockie Jerzego Sztachelskiego (de facto: wicewojewody). Formalnie został mianowany wicewojewodą w kwietniu 1945, urząd sprawując do stycznia 1949. W czasie swej pracy na Podlasiu trzykrotnie pełnił obowiązki wojewody ze względu na częste zmiany na tym stanowisku: na wiosnę 1945, od lutego do sierpnia 1947 i od maja 1948 do stycznia 1949. Był pełnomocnikiem rządu ds. nacjonalizacji przemysłu w województwie białostockim. W wyborach w 1947 wpisany na niemandatowe miejsce na liście tzw. Bloku Demokratycznego w okręgu Białystok. Z rekomendacji SD sprawował mandat radnego Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku (1946–1949).

W styczniu 1949 objął funkcję wicewojewody warszawskiego, którą sprawował do okresu reformy administracji publicznej znoszącej urząd wojewody. Po odejściu z funkcji był m.in. zastępcą rektora Uniwersytetu i Politechniki Warszawskiej ds. administracyjnych. Kontynuował pracę w aparacie partyjnym, był m.in. wiceprzewodniczącym Koła Prawników Dzielnicowego Komitetu SD na Mokotowie oraz wiceprzewodniczącym Wojewódzkiego Komitetu w Warszawie. Zasiadał w Radzie Naczelnej SD.

Żonaty z Walerią ze Zdrodowskich (1911–1999). Odznaczony m.in. Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym i Srebrnym Krzyżem Zasługi, a także odznakami: "Zasłużony Białostocczyźnie" (złotą), XXV-lecia SD, „Zasłużonemu Działaczowi Stronnictwa Demokratycznego”. Zmarł w 1978. Został pochowany na Cmentarzu Farnym w Białymstoku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Conradia. Spis korporantów na stronie Archiwum Korporacyjnego, archiwumkorporacyjne.pl [dostęp: 5 maja 2011]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wacław Białkowski, Wspomnienia o pracy w województwie białostockim w latach 1944-1949, "Rocznik Białostocki", Rok V, s. 59–86 (ze zdjęciem na stronie 60)
  • Adam Drążek, Wacław Białkowski, w: Słownik biograficzny białostocko-łomżyńsko-suwalski (red. Adam Dobroński), zeszyt 3, Wydawnictwo Prymat, Białystok 2005, s. 15–17
  • "Kurier Polski", nr 278 z 28 grudnia 1978, str. 2; Tamże, nr 280 z 31 grudnia 1978–1 stycznia 1979, str. 2 (nekrologi umieszczone przez instancje SD)