Waldemar Jan Dziak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Waldemar Jan Dziak
Waldemar Jan Dziak w 2013
Waldemar Jan Dziak w 2013
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 7 stycznia 1952
Warszawa
profesor nauk nauk humanistycznych
Specjalność: stosunki międzynarodowe, myśl polityczna, cywilizacje azjatyckie
Alma Mater Uniwersytet Warszawski

Waldemar Jan Dziak, pseudonimy Waldemar Ogiński, Waldemar Jan Ogiński (ur. 7 stycznia 1952 w Warszawie) – polski naukowiec, politolog i pisarz, profesor nauk humanistycznych.

Jest wykładowcą na kilku polskich uczelniach wyższych (m.in.: Collegium Civitas, Akademia Dyplomatyczna). W latach 2013–2015 był doradcą ds. promocji i mediów w zarządzie SK Banku. W latach 2006–2010 był rektorem Wyższej Szkoły Komunikowania i Mediów Społecznych im. Jerzego Giedroycia w Warszawie. Od 2007 jest kierownikem Zakładu Azji i Pacyfiku ISP PAN[1]. W latach 1994–2009, równolegle z działalnością naukową, prowadził działalność biznesową: był prezesem lub wiceprezesem spółek zajmujących się ekologicznym wykorzystaniem odpadów, utylizacją i recyklingiem[2].

Życiorys[edytuj]

Absolwent XXX Liceum Ogólnokształcącego im. Jana Śniadeckiego w Warszawie. W 1976 roku ukończył Wydział Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego. W 1982 roku tamże obronił rozprawę doktorską, za którą otrzymał nagrodę rektora II stopnia. W latach 1976–1990 pracownik naukowy Uniwersytetu Warszawskiego. Od 1991 adiunkt w Instytucie Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk, w 2001 uzyskał habilitację, a w 2010 roku otrzymał tytuł naukowy profesora nauk humanistycznych[3]. Od 2001 jest członkiem Rady Naukowej ISP PAN. Od 1997 jest kierownkiem Zakładu Azji i Pacyfiku oraz Centrum Badań Azji Wschodniej w Instytucie Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk.

Waldemar Dziak jest politologiem, specjalistą w zakresie stosunków międzynarodowych. Tematem jego badań jest problematyka krajów bałkańskich oraz krajów Dalekiego Wschodu, ze szczególnym uwzględnieniem: Albanii, Bośni i Hercegowiny, Korei Północnej i Chin. Od lat 90. XX wieku współpracuje zawodowo z polskimi mediami. Początkowo, pod pseudonimem Waldemar Ogiński, był komentatorem w Tok FM. W latach 1999–2001, od poniedziałku do piątku, w godzinach 7.00–10.00, prowadził audycje radiowe z cyklu Rozmowy niekontrolowane[4].

Popularność radiowa pozwoliła mu zaistnieć w telewizji. Na antenie TV Puls przez krótki czas był gospodarzem programu publicystycznego Humory Waldemara Ogińskiego[5]. Z kolei pod pseudonimem Waldemar Jan Ogiński prowadził program publicystyczny Salon polityczny w Superstacji[6]. Regularnie jest gościem różnych programów telewizyjnych i radiowych jako ekspert od spraw międzynarodowych.

Dorobek pisarski Waldemara Dziaka to od kilkunastu lat przede wszystkim książki na temat Chin i Korei Północnej. W 2004 roku jego biografia polityczna Kim Dzong Ila spotkała się z reakcją ze strony władz KRLD. Zabroniono autorowi dożywotnio wjazdu na terytorium tego kraju[7].

We wrześniu 2016, po pięciu miesiącach współprowadzenia programu TVP W tyle wizji, zrezygnował z udziału w nim[8].

Publikacje[edytuj]

Autor lub współautor następujących prac:

  • 1982 Walka o koncepcję linii politycznej Komunistycznej Partii Chin w latach 1956-1960
  • 1988 Eurokomunizm: Teoria i praktyka
  • 1990 Stalin. Stalinizm. Stalinowcy
  • 1989 Albania między Belgradem, Moskwą a Pekinem 1948-1978
  • 1992 W kraju Orwella. O funkcjonowaniu północnokoreańskiego modelu państwa totalitarnego
  • 1996 Chiny - wschodzące supermocarstwo
  • 2001 Kim Ir Sen. Dzieło i polityczne wizje
  • 2003 Korea. Pokój czy wojna
  • 2004 Kim Jong II
  • 2006 Korea & Chiny, tom 1 i 2
  • 2007 Mao. Zwycięstwa. Nadzieje. Klęski[9]
  • 2009 Korea Północna u źródeł rodzinnej sukcesji władzy
  • 2009 Pająk z Góry Katsuragi
  • 2010 Pjongjang. Rok 1956.
  • 2011 Republika Korei. Zarys ewolucji systemu politycznego[10]
  • 2012 Porywacze Yodogo
  • 2013 Kim Dzong Un. Kronika życia i walki
  • 2014 Chińska Armia Ludowo-Wyzwoleńcza
  • 2015 Tybet. Szkice z dziejów chińsko-tybetańskich
  • 2015 Historia polityczna Chin 1839-2014. Kronika najważniejszych wydarzeń
  • 2016 Historia polityczna Chin 1839–2014. Konspekt analityczny
  • 2016 Korea Północna. Wewnętrzne wektory trwania (z Krzysztofem Sajewskim)

Przypisy

  1. Zakład Azji i Pacyfiku ISP PAN (pol.). isppan.waw.pl. [dostęp 2013-06-02].
  2. Maciej Nowicki: Profesor staje na głowie: Uniwersytecki wykład musi się dziś łączyć z show (pol.). W: Wprost [on-line]. wprost.pl, 2002. [dostęp 2013-06-02].
  3. Prezydent wręczył nominacje profesorskie (pol.). prezydent.pl, 2010-11-18. [dostęp 2011-01-15].
  4. Michał Sadowski: Doktor Dziak i Mister Hyde (pol.). rp.pl, 2001-02-08. [dostęp 2011-02-06].
  5. II Festiwal Dobrego Humoru (pol.). wp.pl. [dostęp 2011-02-06].
  6. Program TV. Salon Polityczny (pol.). teleman.pl. [dostęp 2011-02-06].
  7. Pająk z Góry Katsuragi (pol.). zbrodniawbibliotece.pl, 28.07.2009. [dostęp 2013-06-02].
  8. tvp.info: W tyle wizji (pol.). [dostęp 2016-08-24].
  9. książka napisana we współpracy z doktorem Jerzym Bayerem.
  10. książka napisana we współpracy z doktor Grażyną Strnad.

Linki zewnętrzne[edytuj]