Walery Krokay (major)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Walery Alojzy Krokay
major dyplomowany piechoty major dyplomowany piechoty
Data urodzenia 17 grudnia 1889
Data i miejsce śmierci 4 lipca 1940
Krzesławice
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 1 Dywizja Górska
1 Pułk Strzelców Podhalańskich
3 Pułk Strzelców Podhalańskich
6 Dywizja Piechoty
Dowództwo Okręgu Korpusu Nr V
Stanowiska dowódca batalionu piechoty
szef sztabu dywizji
szef oddziału
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (1920-1941) Złoty Krzyż Zasługi Złoty Krzyż Zasługi Medal Niepodległości

Walery Alojzy Krokay (ur. 17 grudnia 1889, zm. 4 lipca 1940 w Krzesławicach) – major dyplomowany piechoty Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Walery Alojzy Krokay był wnukiem pochodzącego z Węgier Walerego Krokaya, technika kolejowego i wynalazcy: w 1894 roku na Powszechnej Wystawie Krajowej we Lwowie wystawił usprawnione schody do wagonu kolejowego, za które dostał medal w brązie autorstwa wybitnego polskiego rzeźbiarza Cypriana Godebskiego[1].

Z dniem 1 listopada 1924 roku został przeniesiony z dowództwa 1 Dywizji Górskiej do 1 pułku strzelców podhalańskich w Nowym Sączu z równoczesnym odkomenderowaniem na jednoroczny kurs doszkolenia w Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie. 1 grudnia 1924 roku został awansowany do stopnia majora ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 roku i 244. lokatą w korpusie oficerów piechoty[2][3]. Z dniem 15 października 1925 roku, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przeniesiony do 3 pułku strzelców podhalańskich w Bielsku na stanowisko dowódcy II batalionu[4]. 17 listopada 1926 roku został przydzielony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr V w Krakowie[5]. 23 grudnia 1927 roku został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z pozostawieniem na dotychczas zajmowanym stanowisku[6]. 26 kwietnia 1928 roku został przydzielony do dowództwa 6 Dywizji Piechoty w Krakowie na stanowisko szefa sztabu[7][8]. 20 września 1930 roku został ponownie przeniesiony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr V na stanowisko szefa Oddziału Ogólnego Sztabu[9][10].

Po wybuchu wojny organizował działalność podziemia w Krakowie. Został rozstrzelany w 1940 roku w Forcie Krzesławice w ramach Akcji AB, wraz z 16-letnim synem, uczniem liceum, Jerzym. Wcześniej obaj byli uwięzieni w więzieniu na Montelupich w Krakowie, gdzie byli osadzeni w celi śmierci razem ze Stanisławem Marusarzem.

Walery Alojzy Krokay miał jeszcze 2 synów: Adama i Walerego Mariana, cichociemnego i przynajmniej jedną córkę.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stanisław S. Nicieja: Moje Kresy. Opolscy stryjanie. 2013-06-02. [dostęp 2013-11-24].
  2. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 131 z 17 grudnia 1924 roku, s. 735.
  3. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 326, 352.
  4. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 106 z 15 października 1925 roku, s. 572.
  5. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 49 z 17 listopada 1926 roku, s. 403.
  6. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 28 z 23 grudnia 1927 roku. Dodatek Nr 1, s. 3.
  7. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 26 kwietnia 1928 roku, s. 157.
  8. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 123, 177.
  9. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 20 września 1930 roku, s. 295.
  10. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 465.
  11. a b c Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 28.
  12. Zarządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”. Nr 12, s. 122, 11 listopada 1935. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]