Warcisław VII

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Warcisław VII
Z łaski Bożej książę szczeciński, pomorski, kaszubski, władca Slawii i Rugii
książę słupski
Okres panowania od 1377
do 1395
Poprzednik Kazimierz IV
Następca Bogusław VIII
Dane biograficzne
Dynastia Gryfici
Data urodzenia w okr. 13621363, najp. 1365
Data śmierci 25 lutego 1395
Ojciec Bogusław V
Matka Adelajda Welf
Żona Maria
Dzieci Eryk Pomorski, Katarzyna

Warcisław VII (ur. w okr. 13621363, najp. 1365, zm. 25 lutego 1395[1]) – książę słupski z dynastii Gryfitów, syn Bogusława V, księcia wołogosko-rugijskiego i słupskiego oraz Adelajdy Welf.

Życie i panowanie[edytuj kod]

Syn Bogusława V i Adelajdy Welf, młodszy brat (przyrodni) Kaźka Słupskiego i starszy, rodzony Bogusława VIII. W 1377 objął władzę w Księstwie Słupskim po śmierci Kaźka (Kazimierza IV), po pewnym czasie do współrządów dopuścił Bogusława VIII, któremu kilkakrotnie wydzielał różne części księstwa. Usiłował uzyskać od Polski ziemię kujawską i dobrzyńską po starszym bracie, ale bez powodzenia[1][2].

W 1386 w Lęborku, wraz z bratem Bogusławem VIII zawarł przeciwko Polsce sojusz z Zakonem krzyżackim, który obiecał mu pomoc w zdobyciu ziem po Kaźku Słupskim i wspomógł znaczną sumę pieniędzy[2][3]. W 1388 jego syn Bogusław został adoptowany przez królową Małgorzatę I, otrzymał nowe imię Eryk, został koronowany na króla Norwegii, a później panował w trzech państwach skandynawskich jako Eryk Pomorski[4][5][6]. Warcisław VII przeszedł w tym czasie na stronę Polski, nie wywiązując się z sojuszu z Krzyżakami i wprowadził blokadę dróg wiodących z Niemiec do państwa zakonnego, uniemożliwiając przybywanie nowych rycerzy do zakonu. W 1390 wraz z Bogusławem VIII zawarł w Pyzdrach układ z Władysławem Jagiełłą, otrzymując Nakło w zamian za prowadzenie dalszej blokady lądowej państwa krzyżackiego. W latach 13911392 odbył pielgrzymkę do Ziemi Świętej[3][7].

Został zamordowany w niewyjaśnionych okolicznościach na początku 1395, prawdopodobnie pod zamkiem w Szadzku, być może za sprawą Krzyżaków. Jego miejsce pochówku nie jest znane[8][7].

Rodzina[edytuj kod]

Z małżeństwa z Marią, córką Henryka III, księcia meklemburskiego na Schwerinie i Ingeborgi duńskiej miał dwoje dzieci[9], tj.

Genealogia[edytuj kod]

Warcisław IV
ur. w okr. 11–27 V 1291
zm. w okr. 31 VII–1 VIII 1326
Elżbieta
ur. w okr. 1300–1304
zm. w okr. II–III 1355
lub przed 2 II 1356
Ernest I
ur. w okr. 1297–1305
zm. 1361
Adelajda Everstein–Polle
ur. przed 1325
zm. w okr. 29 IX 1373–1376
         
     
  Bogusław V
ur. w okr. 1317–1318
 zm. w okr. 3 II–24 IV 1374
Adelajda Welf
ur. ok. 1341
zm. być może 5 II 1407
     
   
Maria
ur. 1363–1367
zm. w okr. 9 VIII 1402–7 II 1403
OO   przed 23 III 1380
Warcisław VII
(ur. w okr. 1362–1363,
najp. 1365,
zm. 25 II 1395)
                   
                   
                   
Katarzyna
ur. 1390 lub 1391
zm. 4 III 1426
Eryk Pomorski
ur. przed 11 VI 1382
zm. zap. 3 V lub przed 16 VI 1459


Przypisy

  1. a b E. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, ss. 323-325.
  2. a b J. W. Szymański, Książęcy ród Gryfitów, s. 397.
  3. a b K. Kozłowski, J. Podralski, Gryfici. Książęta Pomorza Zachodniego, s. 69.
  4. E. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, s. 332.
  5. A. Kersten, Historia Szwecji, ss. 102-103.
  6. K. Kozłowski, J. Podralski, Gryfici. Książęta Pomorza Zachodniego, s. 79.
  7. a b J. W. Szymański, Książęcy ród Gryfitów, s. 398.
  8. E. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, ss. 324-325.
  9. E.Rymar, Rodowód książąt pomorskich, s. 325.
  10. E. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, ss. 332-337.

Bibliografia[edytuj kod]

Opracowania[edytuj kod]

Literatura dodatkowa (opracowania)[edytuj kod]

Literatura dodatkowa (online)[edytuj kod]

Poprzednik
Bogusław V
książę słupski
1377-1395
Następca
Bogusław VIII