Bogusław VIII

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bogusław VIII
Z łaski Bożej książę Szczecina, Pomorza, Kaszubów, Wendów i Rugii [...]
książę stargardzki
Okres panowania od 1377
do 1402
Poprzednik wyodrębnione z Księstwa Słupskiego
Następca on sam, Barnim V
książę słupski
Okres panowania od 1395
do 1402
Poprzednik Warcisław VII
Następca Barnim V
książę stargardzki
Okres panowania od 1402
do 1418
Poprzednik on sam, Barnim V
Następca Bogusław IX
książę słupski
Okres panowania od 1403
do 11 lutego 1418
Poprzednik Barnim V
Następca Bogusław IX
Dane biograficzne
Dynastia Gryfici
Data urodzenia w okr. 13631364, najp. 1368
Data śmierci 11 lutego 1418
Ojciec Bogusław V
Matka Adelajda Welf
Żona Zofia holsztyńska
Dzieci Bogusław IX, Adelajda,
Ingeborga, NN (syn, synowie?), NN (córka), Anna

Bogusław VIII zwany Magnusem (ur. w okr. 13631364, najp. 1368, zm. 11 lutego 1418[1]) – książę stargardzki i słupski, syn Bogusława V, księcia pomorskiego, i Adelajdy Welf.

Życie i panowanie[edytuj]

Syn Bogusława V i Adelajdy Welf, młodszy brat przyrodni Kaźka słupskiego. Od 1377 książę stargardzki, wraz z bratem Barnimem V. Po śmierci starszego brata Warcisława VII w 1395 - książę słupski. Tamże rządził do 1402, kiedy w wyniku podziału księstwa otrzymał dzielnicę stargardzką. Po śmierci brata w 1403 ponownie objął rządy w Słupsku[2].

Na początku 1386 został wybrany biskupem kamieńskim, ale ustąpił wobec nominata papieskiego, biorąc ziemie biskupstwa i kapituły w zarząd administracyjny dóbr. Było to spowodowane brakiem wszystkich święceń kapłańskich, które zaważyły nad dalszym pełnieniem przez niego funkcji biskupa. Zarządzając dobrami kościelnymi, dopuścił się wielu nadużyć i aż do śmierci znajdował się pod klątwą biskupa (22 czerwca 1418). W latach 90. XV w. porzucił stan duchowny i ożenił się z Zofią holsztyńską[2].

W 1386 wraz z bratem Warcisławem VII zawarł sojusz z Krzyżakami, licząc, że z jego pomocą uda mu się zdobyć ziemie pozostałe po Kaźku słupskim. W 1390 przeszedł już jednak na stronę Korony Królestwa Polskiego. W 1392 dzierżawił Bydgoszcz, a w 1395 został sprzymierzeńcem Władysława Jagiełły[3], gdzie osiem lat później został jego dworzaninem, zobowiązując się wspierać go zbrojnie przeciwko Krzyżakom (układ z 1403). Próbował wówczas bezskutecznie skierować handel bałtycki Polski - przez swój port w Darłowie[4][5].

W 1409 ponownie sprzymierzył się z Krzyżakami, by ich porzucić w 1410. Posiłkował Polaków i Litwinów w czasie bitwy pod Grunwaldem, a 29 sierpnia 1410 pod Malborkiem złożył Jagielle hołd lenny, w którego wyniku otrzymał Lębork, Człuchów, Biały Bór, Debrzno, Świdwin, Bytów i Czarne. Poręczył za księcia szczecińskiego Kazimierza V i wyjednał zwolnienie go z polskiej niewoli - był to jedyny w historii dynastii Gryfitów przypadek, by dwaj jej członkowie walczyli w wojnie po przeciwnych stronach[5][4].

Rodzina[edytuj]

Z małżeństwa z Zofią holsztyńską[1], córką Henryka Żelaznego, hrabiego Holsztynu i Ingeborgi, córki Albrechta I meklemburskiego zostawił liczne potomstwo:

Genealogia[edytuj]

Warcisław IV
ur. w okr. 11–27 V 1291
zm. w okr. 31 VII–1 VIII 1326
Elżbieta
ur. w okr. 1300–1304
zm. w okr. II–III 1355
lub przed 2 II 1356
Ernest I
ur. w okr. 1297–1305
zm. 1361
Adelajda Everstein–Polle
ur. przed 1325
zm. w okr. 29 IX 1373–1376
         
     
  Bogusław V
ur. w okr. 1317–1318
 zm. w okr. 3 II–24 IV 1374
Adelajda Welf
ur. ok. 1341
zm. być może 5 II 1407
     
   
Zofia holsztyńska
ur. po 1360, najwcz. ok. 1370
zm. 24 IX 1448
OO   ok. 1398
Bogusław VIII
(ur. w okr. 1363–1364, najp. 1368,
zm. 11 II 1418)
                   
                   
                 
Bogusław IX
ur. najp. 1405
zm. 7 XII 1446

Adelajda
ur. najp. 1410
zm. 1447
Ingeborga
ur. w okr. 1413–1414,
zm. przed 27 III 1452
NN (syn, synowie?) NN, córka
ur. w okr. 1414–1418
zm. ?
   
Anna
ur. najp. 1418
zm. w okr. 1484–1488


Śmierć[edytuj]

Bogusław VIII zmarł 11 lutego 1418. Według nowożytnej tradycji jego ciało zostało pochowane w nieoznaczonej ziemi, z uwagi na klątwę i wyklęcie. Według części badaczy został pochowany zapewne w katedrze kamieńskiej (M. Klemptzen, W, Jobst, A. Hiltebrand, L. Klücken, M. Wehrmann)[7], gdzie w rocznicę jego śmierci miano odprawiać mszę za darowany dwór kapitule kamieńskiej[8]. Istnieją również przesłanki o pochowaniu księcia w Darłowie, po tym jak tamtejsi kartuzi mieli wykraść jego ciało i złożyć na swojej ziemi[8][4].

Przypisy

  1. a b E. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, ss. 325-328.
  2. a b E. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, ss. 325-326.
  3. B. Wachowiak (pod red.), Źródła do kaszubsko-polskich aspektów Pomorza Zachodniego do roku 1945, T. I, [w:] Z. Szultka (wyd.), Pomorze Zachodnie pod rządami książąt plemiennych i władców z dynastii Gryfitów, s. 123.
  4. a b c K. Kozłowski, J. Podralski, Gryfici. Książęta Pomorza Zachodniego, s. 73.
  5. a b J. W. Szymański, Książęcy ród Gryfitów, s. 114.
  6. E. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, ss. 337-346.
  7. E. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, przyp. 70, s. 326.
  8. a b J. W. Szymański, Książęcy ród Gryfitów, s. 115.

Bibliografia[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

Źródła[edytuj]

  • Wachowiak B. (pod red.), Źródła do kaszubsko-polskich aspektów Pomorza Zachodniego do roku 1945, T. I [w:] Pomorze Zachodnie pod rządami książąt plemiennych i władców z dynastii Gryfitów: (990-1121-1637-1648/1653), Szultka Z. (wyd.), Polska Akademia Nauk, Instytut Historii im. Tadeusza Manteuffla, Wydawnictwo Poznańskie, Zrzeszenie Kaszubsko-Pomorskie, Poznań – Gdańsk 2006, ISBN 83-7177-459-1.

Opracowania[edytuj]

Literatura dodatkowa (opracowania)[edytuj]

Literatura dodatkowa (online)[edytuj]

Poprzednik
wyodrębnione z Księstwa Słupskiego
książę stargardzki
1377-1402
Następca
on sam, Barnim V
Poprzednik
Warcisław VII
Barnim V
książę słupski
1395-1402
Następca
Barnim V
Poprzednik
on sam, Barnim V
książę stargardzki
1402-1418
Następca
Bogusław IX
Poprzednik
Barnim V
książę słupski
1403-1418
Następca
Bogusław IX