Wielka Przełęcz Świętego Bernarda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wielka Przełęcz Świętego Bernarda
Ilustracja
Schronisko turystyczne latem
Państwo  Włochy
 Szwajcaria
Wysokość 2469 m n.p.m.
Pasmo Alpy Pennińskie
Położenie na mapie Valais
Mapa konturowa Valais, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Wielka Przełęcz Świętego Bernarda”
Położenie na mapie Szwajcarii
Mapa konturowa Szwajcarii, blisko dolnej krawiędzi po lewej znajduje się punkt z opisem „Wielka Przełęcz Świętego Bernarda”
Ziemia45°52′12″N 7°10′19″E/45,870000 7,171944

Wielka Przełęcz Świętego Bernarda (franc. Col du Grand-Saint-Bernard, wł. Colle del Gran San Bernardo, niem. Grosser Sankt Bernhard, ret. Pass dal Grond Son Bernard) – przełęcz w Alpach Pennińskich, w głównym alpejskim grzbiecie wododziałowym, na granicy Włoch i Szwajcarii. Przez przełęcz przechodzi droga łącząca dolinę Rodanu na północy i dolinę Dora Baltea na południu.

Przełęcz jest najwyższym punktem historycznego, znanego już od średniowiecza pod nazwą Via Francigena transalpejskiego szlaku, którym pielgrzymi z Anglii i Francji pielgrzymowali do Rzymu.

Przełęcz znana jest przede wszystkim z przemarszu wojsk napoleońskich w roku 1800. Na terenie przełęczy znajduje się ponadto pochodzący z około 1050 roku klasztor kanoników regularnych, założony przez Bernarda z Menthon. Powstał on głównie z myślą służenia jako punkt etapowy wędrującym tędy pielgrzymom. Wkrótce tutejsi mnisi zasłynęli też z niesienia pomocy zagubionym lub śmiertelnie zmęczonym podróżnym.

Od nazwy przełęczy wzięła się nazwa rasy psów bernardynów, które pomagały i do dziś pomagają w górskich akcjach ratowniczych.

19 lipca 2006 przełęcz odwiedził Benedykt XVI. Wizyta ta do końca była utrzymywana w tajemnicy i nikt spoza otoczenia papieża o niej nie wiedział.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]