Wigan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy miasta w Greater Manchester (Anglia). Zobacz też: Metropolitan Borough of Wigan – dystrykt hrabstwa Greater Manchester (Anglia).
Wigan
Ilustracja
Widok satelitarny Wigan
Państwo  Wielka Brytania
Kraj  Anglia
Hrabstwo ceremonialne Greater Manchester
Unitary authority Wigan
Populacja (2001)
• liczba ludności
• gęstość

81 203
4 430 os./km²
Nr kierunkowy 01942
Kod pocztowy WN1-WN3, WN5,WN6
Położenie na mapie Greater Manchester
Mapa lokalizacyjna Greater Manchester
Wigan
Wigan
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii
Mapa lokalizacyjna Wielkiej Brytanii
Wigan
Wigan
Ziemia 53°32′N 2°37′W/53,533333 -2,616667
Strona internetowa
Portal Portal Wielka Brytania
Budynek urzędu pocztowego przy Wallgate, w głębi anglikański kościół parafialny pw. Wszystkich Świętych

Wigan (wigæn) to miasto położone w północno-zachodniej części Anglii między miastami Liverpool, Manchester i Preston, w obrębie hrabstwa Greater Manchester. W 2001 roku miasto liczyło 81 203 mieszkańców[1]. Inne sąsiednie miasta to Chorley, St Helens, Bolton i Warrington.

Wigan jest w Anglii najbardziej znane ze swojego molo, niegdyś istotnego punktu załadowczego drewna i węgla. W tej chwili znajduje się tam muzeum i klub nocny.

Mieści się tu jeden z najmłodszych klubów Premier League w Anglii - Wigan Athletic

Historia[edytuj]

Pierwszymi mieszkańcami, którzy osiedlili się na terenie Wigan byli "Brigantes". Rzymianie przejęli "Chochion" (jak wtedy było znane), podczas jednej z wielu wojen z Celtami około 79 roku n.e. i nadali mu nazwę "Coccium". W V wieku jednak opuścili te tereny.

W średniowieczu Wigan stało się częścią "Barony of Makerfield". W 1246 r. król Henryk III, ustanowił go miastem królewskim ze swoim własnym prawem. Wydarzenie to utrwalono w insygniach (herbie) miasta.

Przypisy

  1. KS01 Usual resident population: Census 2001, Key Statistics for urban areas (ang.). Office for National Statistics. [dostęp 2016-05-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2004-07-23)].

Linki zewnętrzne[edytuj]