Wikipedia:Strona główna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Czy wiesz…

Z nowych i ostatnio rozbudowanych artykułów w Wikipedii:

Gymnopilus bellulus (Peck) Murrill 368594.jpg

…że pewne łysaki (na zdjęciu) mogą być piękne?

gdzie niedaleko Biskupca wykąpiesz się w brunatnej wodzie?

…jak Francisco de Zurbarán przedstawił świętą Apolonię?

…który kompozytor został zapisany w księgach rachunkowych jako Aluyseto?

Wydarzenia

Wybory do Parlamentu EuropejskiegoTylko nie mów nikomuGiro d’ItaliaMistrzostwa świata w hokejuKilogram

Zmarli: Ahmad SzachGlauco SansoviniRosław SzayboNiki Lauda (na fotografii)Jürgen KißnerHerman WoukI.M. PeiBob Hawke

Rocznice

24 maja: imieniny obchodzą m.in.: Amalia, Joanna i Zuzanna; dzień niepodległości Erytrei
Okrągłe, pięcioletnie rocznice:

Artykuł na medal

Ewa Demarczyk Polish singer.jpg
Dyskografia Ewy Demarczykpolskiej wokalistki wykonującej repertuar z gatunku poezji śpiewanej, składa się z trzech albumów studyjnych, jednego albumu kompilacyjnego, pięciu singli oraz trzech pocztówek dźwiękowych. Debiutancki album wokalistki – Ewa Demarczyk śpiewa piosenki Zygmunta Koniecznego – został wydany w 1967 roku. Według danych pochodzących z oficjalnej strony internetowej wokalistki album sprzedał się w Polsce w nakładzie ponad 100 tysięcy egzemplarzy, uzyskując status platynowej płyty. Z albumu pochodzą m.in. utwory „Karuzela z madonnami”, „Czarne anioły” oraz „Taki pejzaż”, za których wykonanie piosenkarka otrzymała nagrodę główną na I Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu. Drugi studyjny album wokalistki zatytułowany Ewa Demarczyk został wydany przez rosyjską wytwórnię płytową Melodia w 1975 roku, wyłącznie na terenie Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich. W 1979 roku wydano do tej pory ostatni, trzeci album piosenkarki Live. Album oryginalnie ukazał się jako podwójny longplay, uzyskując status złotej płyty za sprzedaż ponad 100 tysięcy egzemplarzy w Polsce. W 2011 roku, nakładem wytwórni płytowej Luna Music wydano tribute album poświęcony Ewie Demarczyk, zatytułowany Anioły w kolorze: Piosenki z repertuaru Ewy Demarczyk. Czytaj więcej…

Dobry artykuł

Wrocław - Dom Handlowy Feniks.jpg

Spółdzielczy Dom Handlowy „Feniks”secesyjny dom handlowy we Wrocławiu, we wschodniej części Rynku (Rynek 31-32), znany również jako Kathedrale des Kommerz (świątynia komercji) oraz Warenpalast (pałac towarów). Najstarsza działająca placówka handlowa we Wrocławiu – czynna od 1904 roku. W chwili otwarcia był to jeden z największych i najnowocześniejszych obiektów handlowych w Europie. Według Normana Daviesa dom handlowy Barascha był świetnym przykładem secesji, a zarazem zapowiedzią epoki konsumpcjonizmu. Dom handlowy został wybudowany w miejsce dwóch kamienic przyrynkowych – Rynek 31, zwanej kamienicą Pod Złotym Dzbanem lub Pod Złotym Drzewem, i Rynek 32 – oraz sześciu kamienic mieszczańskich stojących przy ulicy Kurzy Targ 1 od strony południowej. Wnętrze domu handlowego było zwieńczone beczkowym szklanym dachem o konstrukcji stalowej, kratownicowym, ozdobionym stiukowym sklepieniem i barokowymi lunetami. Podłogi wyłożone były dębowym parkietem, a na ścianach znajdowały się mozaiki, reliefy, kryształowe lustra i kute secesyjne balustrady. Secesyjny wystrój wnętrz został zaprojektowany przez Juliusa Koblinsky’ego. Czytaj więcej…