Witold Stanisław Michałowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Witold Stanisław Michałowski
Michał Bereha
Data i miejsce urodzenia 23 sierpnia 1939
Warszawa
Data i miejsce śmierci 6 grudnia 2017
Warszawa
Zawód inżynier
pisarz
podróżnik
publicysta
dziennikarz
Miejsce zamieszkania Warszawa
Narodowość Polska

Witold Stanisław Michałowski, ps. Michał Bereha (ur. 23 sierpnia 1939 w Warszawie, zm. 6 grudnia 2017 w Warszawie) – polski inżynier, nadzorował budowy rurociągów przesyłowych w wielu państwach Europy, Azji, Afryki i Ameryki, ekspert w dziedzinie geopolityki paliwowo-energetycznej, założyciel Ligi Konsumentów Gazu (obecnie Liga Konsumentów Energii)[1][2][3][4], pisarz, dziennikarz, podróżnik, i publicysta.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie i działalność zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia na Politechnice Warszawskiej. W 1967 kierował I Polską Wyprawą w Góry Mongolskiego Ałtaju. Od 1968 r. zawodowo zajmuje się budową rurociągów ropy naftowej i gazu. Był w tym czasie m.in. szefem nadzoru inwestorskiego II nitki rurociągu PRZYJAŹŃ i rurociągu PÓŁNOCNEGO w HYDROBUDOWIE – 6, dyrektorem ds. Inwestycji rurociągowych na terenie b. ZSRR w B.K.D.E. INSTALEXPORT oraz szefem nadzoru budowy gazociągu BOISBRIAND – MONTREAL w Kanadzie i rurociągu naftowego WARRI-MAIDOGURI w Nigerii. Pracował również przy instalacjach naftowych między innymi w Iranie, Iraku i Libii. Uczestniczył w pracach przy projektowaniu i budowie rakiety Meteor 2 – jedynej jak dotąd polskiej rakiety, która dotarła w kosmos[2][3][4]. Był doradcą sejmowej komisji gospodarki, pełnomocnikiem ministra ochrony środowiska ZNiL ds. Międzynarodowego Rezerwatu Biosfery Karpat Wschodnich. Jest członkiem Polskiego Komitetu ds. Gospodarki Energetycznej FSNT Naczelnej Organizacji Technicznej.

Jako pierwszy w Polsce w roku 1976 publicznie na łamach „Przeglądu Technicznego” podjął temat budowy terminali LNG (terminale na gaz skroplony), wskutek interwencji ZSRR zakazano mu dalszych publikacji na ten temat[2][3][4].

Od roku 1995 pełni funkcję redaktora naczelnego kwartalnika „Rurociągi” (do sierpnia 2011 ukazały się 63 numery)[2]. W 2010 Witold Michałowski założył Ligę Konsumentów Gazu (obecnie Liga Konsumentów Energii) – organizację lobbującą na rzecz suwerenności paliwowo – energetycznej Polski[1][2]. Wraz z Piotrem Malczewskim został wyróżniony Kolosami 2000 za dotarcie do Kraju Urianchajskiego w centralnej Azji i powtórzenie trasy wyprawy Antoniego Ferdynanda Ossendowskiego z 1920. Przebywał na kontraktach między innymi w Iranie, Iraku, Libii, Nigerii, ZSRR i Kanadzie[3][4].

W 1992 założył Fundację OdysseumOśrodek Dokumentacji Dokonań Polaków w Świecie, działającą pod patronatem Muzeum Azji i Pacyfiku. Jest członkiem Związku Literatów Polskich oraz Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. Publikuje m.in. w „Obywatelu[5], „Nasz Dziennik”, „Nasza Polska”, a także innych pismach. Jest również stałym komentatorem w Radio Maryja i Telewizji Trwam oraz okazyjnie w innych mediach o zasięgu ogólnopolskim między innymi w Polskim Radio Program III[2][3][4].

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

Był współautorem pierwszej konstytucji programowej i podstaw ideologicznych Samoobrony RP[6]. Przez wiele lat doradzał przewodniczącemu tej partii Andrzejowi Lepperowi[7]. Zasiadał w zarządzie regionalnym Związku Zawodowego „Samoobrona”[8]. W wyborach samorządowych w 2002 kandydował do sejmiku mazowieckiego z listy Samoobrony RP[9]. W sierpniu 2005 wystąpił z tej partii[10]. W wyborach parlamentarnych w 2005 bez powodzenia kandydował do Sejmu z listy Platformy Janusza Korwin-Mikkego w okręgu płockim[11].

W wyborach samorządowych w 2010 bezskutecznie kandydował do rady miasta Warszawy z listy Komitetu Wyborczego Wyborców Romualda Szeremietiewa[12].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Wyprawa do Pięciu Bogów, 1971
  • Testament barona, 1972 (kilka wydań)
  • Spór o Bieszczady, 1979 (z J. Rygielskim)
  • Tuaregowie i caterpillery, 1983
  • Z szerokiego świata, 1987
  • Pirat i komisarz
  • Tajemnica Ossendowskiego, 1990 wyd. Alfa, Warszawa (w 1983 wydane w Kanadzie)
  • Szi-Kun, 1996
  • Tranzytowy przekręt stulecia, 1997
  • Skok na rurę, Warszawa 1998 – ​ISBN 83-86010-05-3​.
  • Płonący Kaukaz, 2000
  • Wysłańcy innego Nieba, 2002
  • Wielkie safari Antoniego O. Kim był Antoni Ferdynand Ossendowski?, Wydawnictwo Iskry 2004
  • Rurociągi dalekiego zasięgu, 2005 – ​ISBN 83-86010-13-4​ (współautor Stanisław Trzop)
  • Szamańskie safari: Przez Wielki Step, Kaukaz i Bieszczady, 2006
  • Tajne służby w rurach, 2007 – ​ISBN 83-86010-17-7​.
  • Teki Sarmatów, 2009 – ​ISBN 978-83-89188-92-2​.
  • Ałtajskie tropy, 2010 – ​ISBN 978-83-7506-452-0​.
  • Rury pod specjalnym nadzorem, 2010 – ​ISBN 978-83-60748-18-3​.
  • Elity III RP w służbie Gazpromu., 2011

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Witold Michałowski. Liga Konsumentów Energii. „Rurociągi”. Nr. 1–2/63/2011), s. 25–28, 23 sierpnia 2011. Warszawa: Fundacja „Odysseum”. ISSN 1234-7701. 
  2. a b c d e f Witold Michałowski. Suwerenność energetyczna jest możliwa. „Nasza Polska”. Nr.34(825), s. 13, 23 sierpnia 2011. Warszawa: Wydawnictwo „Szaniec”. ISSN 1425. 
  3. a b c d e Audycje w Radio Maryja z udziałem Witolda Stanisława Michałowskiego.
  4. a b c d e Artykuły Witolda Stanisława Michałowskiego zamieszczone na stronie Radia Maryja.
  5. Biogram na stronie pisma „Obywatel”.
  6. Skok na rurę. samoobrona.org.pl.
  7. Sekta wodza. polityka.pl, 13 lutego 1999.
  8. Jesteśmy w Europie. samoobrona.org.pl, 5 maja 1999.
  9. Serwis PKW – Wybory 2002.
  10. Rozpada się dwór Leppera?. gazeta.pl, 20 sierpnia 2005.
  11. Serwis PKW – Wybory 2005.
  12. Serwis PKW – Wybory 2010.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]