Wojciech Krolopp

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wojciech Aleksander Krolopp
Ilustracja
Wojciech Aleksander Krolopp w 1983
Data i miejsce urodzenia 12 kwietnia 1945
Poznań
Data i miejsce śmierci 12 października 2013
Poznań
Typ głosu sopran
bas[1][2]
baryton[3]
Zawód dyrygent
Aktywność 1957–2003
Współpracownicy
Jerzy Kurczewski
Zespoły
Międzyszkolny Chór Chłopięcy
Poznański Chór Chłopięcy Polskie Słowiki
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Wojciech Aleksander Krolopp (ur. 12 kwietnia 1945 w Poznaniu, zm. 12 października 2013 tamże) – polski dyrygent, długoletni śpiewak – początkowo sopran, a następnie baryton, dziennikarz, menedżer, dyrektor i kierownik artystyczny Polskich Słowików.

Życiorys[edytuj]

Wykształcenie muzyczne zdobył w 1977, mając 32 lata, w poznańskiej Akademii Muzycznej w klasie wokalnej doc. Albina Fechnera. Jako solista – sopran debiutował w 1957, jako solista – baryton w 1964, a jako dyrygent w 1968. Od 1957 był solistą Międzyszkolnego Chóru Chłopięcego założonego przez Jerzego Kurczewskiego, w 1961 przemianowanego na Poznański Chór Chłopięcy[4][1].

W 1968, w wieku 23 lat, został zastępcą Jerzego Kurczewskiego do spraw artystycznych i menedżerem Zespołu. Z jego inicjatywy w 1976 odbyły się Międzynarodowe spotkania chórów chłopięcych „Poznań-76”[a], a także następne festiwale[b][4][3], na których występowały najbardziej znane i cenione zespoły – Wienersaenger – Knaben, niemieckie zespoły z Toelz, Drezna, Lipska, Hannoveru czy Ratyzbony, a także chóry angielskie (Oxford, Windsor), francuskie, rosyjskie (Moskwa), amerykańskie czy południowoafrykańskie.

W 1990 przejął po Jerzym Kurczewskim dyrekcję i kierownictwo artystyczne Polskich Słowików[5][4]. W sezonie muzycznym 2000/2001 chór pod jego kierownictwem zdobył tytuł „Chór Unii Europejskiej – Ambasador Kultury”[6]. W sumie Wojciech A. Krolopp jako solista – wokalista i dyrygent koncertował w 35 krajach 4 kontynentów od amerykańskiego Portland i Seattle po Taiwan, Hong Kong i Singapur.

Od 1990 Wojciech A. Krolopp przygotował nagranie 25 płyt kompaktowych oraz pierwszą w Polsce CD-i (płytę kompaktową video).

Był recenzentem muzycznym pisującym na łamach poznańskiej prasy codziennej i ogólnopolskich czasopism muzycznych[7][c] oraz autorem audycji radiowych na antenie Rozgłośni Polskiego Radia w Poznaniu oraz cyklu programów „Młodzi śpiewacy wielka sztuka” (Polskie Radio Program II).[potrzebny przypis]

Od 1992 „Polskie Słowiki” ze swym dyrygentem realizowali cykl pod hasłem Muzyka w kościołach Poznania i Wielkopolski”. Odbyło się 291 koncertów zrealizowanych w 176 kościołach 137 miejscowości dla około 130 000 osób.

Z okazji 50-lecia „Polskich Słowików” ukazała się książka „Słowiki á la carte” – zbiór reportaży Wojciecha A. Kroloppa.

W dniu 14 czerwca 1998 w Auli Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu odbył się galowy koncert z okazji 30-lecia pracy artystycznej szefa „Polskich Słowików”.

W 1998 Wojciech A. Krolopp został dyrektorem honorowym Fundacji OPUS III w Holandii, a od 2001 pełnił funkcję członka sekretariatu Organizacji Chórów Unii Europejskiej.

Był prezesem Fundacji Poznańskiego Chóru Chłopięcego oraz prezesem Stowarzyszenia Poznański Chór Chłopięcy „Polskie Słowiki”.

Jako dyrygent poprowadził około 1500 koncertów a cappella oraz kantatowo-oratoryjnych. Zespół pod dyrekcją Wojciecha A. Kroloppa wykonał arcydzieła wokalno-instrumentalne Bacha (Johannes-Passion, Matthaeus-Passion, Weihnachts-Oratorium, Ostern-Oratorium, Magnificat, Die hohe Messe in h-moll, kantaty), Haendla (Messias, Cecilien Ode, Dettinger Te Deum), Haydna (Die Sieben letzten Worte unseres erloesers am Kreuze), Charpentier (Te Deum), Mozarta (Kroenungs-Messe, Vespere, Requiem), Pergolesiego (Stabat Mater), Szymanowskiego (Stabat Mater), a także „Bastien und Bastienne” Mozarta.

Sprawa molestowania seksualnego chórzystów[edytuj]

Informacje o molestowaniu chórzystów przez Kroloppa pojawiały się już od lat 60., nigdy jednak nie zostały sformułowane w postaci doniesienia o popełnieniu przestępstwa[8].

16 czerwca 2003 został zatrzymany pod zarzutem poddawania osób małoletnich innym czynnościom seksualnym[5][4][9]. 13 stycznia 2004 rozpoczął się proces o molestowanie seksualne małoletnich chórzystów[10], którego dyrygent dopuszczał się w latach 1994–1998. W lutym 2004 w związku z podejrzeniem nowotworu u Kroloppa zdiagnozowane zostało zaawansowane AIDS i proces zawieszono na czas szeregu operacji[8].

Ostatecznie 24 lipca 2004 sąd skazał Kroloppa na karę ośmiu lat pozbawienia wolności. W świetle zebranego przez prokuraturę materiału dowodowego, w tym zeznań ponad 40 świadków, Krolopp wykorzystywał seksualnie trzech małoletnich chłopców (wielokrotny seks oralny, analny oraz molestowanie), każdego co najmniej kilkanaście razy. Jak zauważył sąd w uzasadnieniu, działanie Kroloppa cechowała:

Quote-alpha.png
determinacja w zaspokojeniu popędu, premedytacja oraz niewyobrażalna i niedająca się zmierzyć żadnymi środkami krzywda, jaką wyrządził przestępczymi działaniami wobec swoich małoletnich podopiecznych, którzy zamiast znaleźć opiekę i ochronę w osobie oskarżonego, padli ofiarą przestępczych działań[8].

Sąd zwrócił też m.in. uwagę na dbałość Kroloppa o budowanie swojego nieskazitelnego wizerunku w środowisku artystycznym i politycznym Poznania (molestowania dopuszczał się głównie na wyjazdach)[8].

4 lutego 2005 w związku z przedawnieniem się jednego z udowodnionych przestępstw Sąd Okręgowy w Poznaniu skrócił wyrok do sześciu lat pozbawienia wolności[8][11]. Kasacja obrońcy skazanego mec. Eugeniusza Michałka została oddalona przez Sąd Najwyższy oraz uznana przezeń za bezzasadną. Obrona wnosiła w kasacji o uchylenie wyroku[9]. Ze względu na stan zdrowia karę odbywał z przerwami[12].

Odznaczenia i nagrody[edytuj]

Uwagi

  1. Międzynarodowe spotkania chórów chłopięcych „Poznań-76” odbyły się w dniach 5–14.02.1976; była to kontynuacja I międzynarodowego festiwalu chórów chłopięcych (25–28.06.1967).
  2. Np. II Międzynarodowe spotkania chórów chłopięcych „Poznań-80” (16–20.02.1980), III Międzynarodowy festiwal chórów chłopięcych (12–27.02.1983), w 1992, 1995, 2001 jako Światowy Festiwal Chórów Chłopięcych.
  3. Np. Gazeta Poznańska (zob. w „Kronika Miasta Poznania” nr 1/1988, s. 102), Gazeta Zachodnia (zob. w „Kronika Miasta Poznania” nr 1–2/1984, s. 109), Wprost, Ruch Muzyczny, Poradnik Muzyczny[potrzebny przypis].

Przypisy

  1. a b Wojciech Krolopp: Poznański chór chłopięcy i Jerzy Kurczewski (1945–1975) (s. 106–136) (pol.). „Kronika Miasta Poznania” nr 3/1977. [dostęp 2012-06-01].
  2. Wydarzenia w Poznaniu w: „Kronika Miasta Poznania” nr 3/1987, s. 142.
  3. a b Romuald Połczyński: Turnieje chórów chłopięcych (1967–1983) (s. 105–140) (pol.). „Kronika Miasta Poznania” nr 1/1986. [dostęp 2012-06-01].
  4. a b c d Paweł Wieczorek: Pan od chóru (pol.). Przekrój, 3 lipca 2003. [dostęp 2012-06-01].
  5. a b Wojciech Wyszogrodzki: Zły dotyk maestra (pol.). Przegląd Tygodnik, 2003. [dostęp 2012-06-01].
  6. „Polskie Słowiki” są już w Unii Europejskiej.
  7. Poznańskie festiwale symfoniczne w latach 1979–1983 w: „Kronika Miasta Poznania” nr 1–2/1984, s. 109; on-line: [1].
  8. a b c d e Marcin Kącki: Maestro. Agora, 2013. ISBN 9788326815287.
  9. a b pap, ss, ab: Krolopp ostatecznie skazany (pol.). Wprost.pl, 2006-03-09. [dostęp 2012-10-20].
  10. Osiem lat dla Kroloppa (pol.). poznan.naszemiasto.pl, 2004-07-24. [dostęp 2012-10-20].
  11. RMF/PAP: 6 lat dla dyrygenta (pol.). Polskalokalna.pl/news, 2005-02-04. [dostęp 2012-10-20].
  12. Łukasz Cieśla: Wojciech Krolopp wyszedł z więzienia (pol.). Głos Wielkopolski, 2008-08-12. [dostęp 2012-06-01].
  13. Wydarzenia w Poznaniu w: „Kronika Miasta Poznania” nr 3/1987, s. 138.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]