Joanna Kos-Krauze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Joanna Kos-Krauze
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 8 grudnia 1972
Olsztyn
Zawód reżyser
scenarzystka
Współmałżonek Mateusz Kos
Krzysztof Krauze

Joanna Kos-Krauze (ur. 8 grudnia 1972 w Olsztynie) – polska reżyserka i scenarzystka.

Życiorys[edytuj]

Początkowo pracowała przy programach telewizyjnych i reklamowych oraz filmach dokumentalnych. Z mężem – reżyserem Krzysztofem Krauze – na początku XXI wieku stworzyła jeden z najbardziej twórczych duetów w polskim kinie. Była pomysłodawczynią, współscenarzystką i drugim reżyserem filmu Mój Nikifor (2004). Współpracowała także przy filmach telewizyjnych z cyklu Wielkie rzeczy (2000).

W 2006 jako współreżyser i współscenarzystka odebrała Złote Lwy na 31. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych za kolejny obraz stworzony wspólnie z mężem Plac Zbawiciela, który spotkał się z entuzjastycznym przyjęciem większości krytyków.

W 2013 wielkim sukcesem okazał się kolejny film stworzony przez małżeństwo Krauze Papusza, poświęcony romskiej poetce Bronisławie Wajs. Po śmierci męża w 2014 kontynuowała prace nad filmem Ptaki śpiewają w Kigali poruszający temat ludobójstwa w Rwandzie.

Życie prywatne[edytuj]

Pochodzi z Olsztyna, z domu Susek. Była żoną rabina Mateusza Kosa, syna filozofa Bohdana Kosa i malarki Ninel Kameraz-Kos, z którym ma syna Michała (nosiła wówczas nazwisko teściowej Kameraz-Kos). Od 2004 była czwartą żoną reżysera Krzysztofa Krauzego (do jego śmierci).[1][2]

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy