Worms Forts: Oblężenie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Worms Forts: Oblężenie
Producent Team 17
Wydawca Sega
Dystrybutor POL: CD Projekt
Data wydania ŚWI: 5 listopada 2004
POL: 5 listopada 2004
Gatunek Zręcznościowa, turowa
Tryby gry gra jednoosobowa, gra wieloosobowa
Wymagania sprzętowe
Platforma Windows 98, Me, 2000, XP, PlayStation 2, Xbox
Nośniki CD (2)
Wymagania

procesor Pentium III lub Athlon 800 MHz, 256 MB RAM, karta graficzna 64 MB

Kontrolery klawiatura, mysz

Worms Forts: Oblężenie (Worms Forts: Under Siege) – to kolejna gra strategiczna ze słynnej serii, tym razem w klimatach starożytnych i średniowiecznych oraz ze zmienionym modelem rozgrywki. Rozgrywa się w trybie turowym i polega na pokonaniu przeciwnika bądź zniszczeniu jego twierdzy przy użyciu przeróżnych broni i niedopuszczeniu, by on pokonał gracza. Większość broni jest dostępnych dopiero po wybudowaniu określonego budynku: wieży, kasztelu, zamku i cytadeli – każdego bardziej wytrzymałego i pozwalającego na użycie potężniejszych broni. Dodatkowo można (jeżeli się zdobyło specjalną skrzynkę) zbudować szpital (reinkarnacja dwóch straconych robali), fabrykę broni (produkcja skrzynek z broniami), laboratorium (2x do obrażeń własnej broni) i cud (po trzech turach zapewnia zwycięstwo). Wszystkie budynki tworzą ze sobą sieć zależności; zniszczenie głównego budynku burzy pozostałe, a budynków nie można budować zbyt daleko. Oprócz możliwości zburzenia twierdzy lub zabicia wszystkich robali jednym z warunków zwycięstwa jest wybudowanie i utrzymanie przez trzy tury tzw. cudu – wielkiej budowli.

Znaczącymi dla gry błędami ostro wytykanymi przez rasowych fanów Wormsów było ogromne zminimalizowanie tak ważnego w serii Worms trybu gry wieloosobowej (tylko 4 drużyny po 4 graczy bez możliwości dobierania sojuszników, zmniejszenie opcji konfiguracyjnych, brak generowania map z powodu konieczności symetryczności plansz), większe niedopracowanie silnika graficznego (jeszcze gorsza praca kamery, mały zasięg filtrowania tekstur, niemożność wybrania rozdzielczości innej niż 800x600, niemożność burzenia plansz w przeciwieństwie do budynków) oraz udziwnienie rozgrywki poprzez oryginalne w serii zaimplementowanie budynków. Dużo trudniej było zniszczyć przeciwnika, ponieważ w celu użycia broni lepszych niż podstawowe trzeba było stawać na budynku. W grze przestały mieć znaczenie same robale, gdyż np. po wyrzuceniu granatu te nie mogły wycofać się w razie niewłaściwego rzutu lub ukryć się przed wrogiem. Dodatkowo liczbę broni ograniczono do 30, a wiele klasycznych broni z poprzednich części (strzelba, uzi, owca, betonowy osioł, bomba bananowa, superowca) podmieniono na balistę, działko wielofunkcyjne (twórcy zawsze mieli poczucie fantazji i to widać w grze traktującej o starożytności i średniowieczu), kurczaka 30-kilowego, osła trojańskiego, wyrzutnię lodówek czy super-hipopotama. Ucharakteryzowano na dawne czasy tak znane bronie jak bazooka, moździerz, granat, nalot czy babunię.

Gra została przyjęta chłodno przez recenzentów w serwisach anglojęzycznych[1]

Rozgrywka[edytuj | edytuj kod]

Tryby gry[edytuj | edytuj kod]

  • Gra jednoosobowa:
    • Szybka gra – zwykła gra z komputerem. Nie można ustawić opcji własnej drużyny.
    • Kampania – 20 misji do wykonania. Można ustawić opcje własnej drużyny.
    • Próby – 10 gier z komputerem. Można ustawić opcje swojej drużyny.
    • Misje treningowe – 5 samouczków mających na celu lepsze zapoznanie się z grą.
  • Gra wieloosobowa – gra bez udziału komputera. Może grać razem od 2 do 4 drużyn. Mogą one ustawiać sobie własne opcje.
  • Gra przez sieć – możliwość rozgrywania bitew z innymi drużynami przez internet.

Pozycje kluczowe[edytuj | edytuj kod]

Twierdza – główny budynek – stoi już na zwykłej pozycji, dzięki czemu na początku gry można stawiać wieże. Żeby móc wybudować kasztel i szpital, trzeba postawić budynek na drugiej pozycji kluczowej. Żeby móc wybudować zamek i fabrykę broni, trzeba zająć trzecią pozycję. Żeby móc wybudować cytadelę i laboratorium, trzeba zająć czwartą pozycję. Żeby zaś zbudować cud, trzeba zająć piątą pozycję.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zarówno według portalu Gamerankings.com, jak i według Metacritic.com, gra uzyskuje średnią ocen w przedziałach 60-65% (na wszystkie wersje). Najgorzej wypadła zdaniem recenzentów wersja na komputery osobiste.