Wysoka (powiat wrocławski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wysoka
Ruina folwarku w starej części wsi
Ruina folwarku w starej części wsi
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat wrocławski
Gmina Kobierzyce
Liczba ludności (III 2011) 2544[1]
Strefa numeracyjna (+48) 71
Kod pocztowy 52-200 Wysoka
Tablice rejestracyjne DWR
SIMC 0875655
Położenie na mapie gminy Kobierzyce
Mapa lokalizacyjna gminy Kobierzyce
Wysoka
Wysoka
Położenie na mapie powiatu wrocławskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu wrocławskiego
Wysoka
Wysoka
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Wysoka
Wysoka
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Wysoka
Wysoka
Ziemia51°02′45″N 17°00′30″E/51,045833 17,008333

Wysokawieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wrocławskim, w gminie Kobierzyce.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa wrocławskiego.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 2544 mieszkańców[1]. Jest drugą co do wielkości miejscowością gminy Kobierzyce.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Wieś graniczy z peryferyjnymi wrocławskimi osiedlami Ołtaszyn i Partynice.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Pierwotną nazwą miejscowości była polska nazwa Wysoka. Miejscowość została wymieniona w łacińskim dokumencie wydanym w 1332 roku we Wrocławiu w zlatynizowanej staropolskiej formie Wyssoca[2]. Później została zgermanizowana i do roku 1945 nosiła niem. nazwę Zehnhufen.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Swoje posiadłości we wsi i pałacyk myśliwski miał tu Julius Schottländer, a potem jego syn Paul, ale po wojnie pałacyk uległ dewastacji i został rozebrany.

Do lat 90. XX wieku było tu Państwowe Gospodarstwo Rolne, a perspektywy rozwoju wsi nie były zachęcające. Obecnie stara część wsi pozostaje w silnym kontraście wobec nowo powstających osiedli.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[3]:

  • park, powstały około 1900 r.
  • folwark

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Colmar Grünhagen: Codex Diplomaticus Silesiae T.22 Regesten zur schlesischen Geschichte 1327-1333. Breslau: E. Wohlfarth's Buchhandlung, 1903.