Wyspa św. Barbary w Bydgoszczy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wyspa św. Barbary
Ilustracja
Widok z mostu Sulimy-Kamińskiego
Państwo  Polska
Położenie na mapie Bydgoszczy
Mapa lokalizacyjna Bydgoszczy
Wyspa św. Barbary
Wyspa św. Barbary
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Wyspa św. Barbary
Wyspa św. Barbary
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Wyspa św. Barbary
Wyspa św. Barbary
Ziemia53°07′24,5″N 18°00′00,7″E/53,123472 18,000194
Wiosną
Zimą
Wieczorem

Wyspa św. Barbarywyspa rzeczna w rejonie staromiejskim Bydgoszczy, o powierzchni ok. 0,06 ha (45 m x 13 m).

Wyspa jest zadrzewiona i niedostępna od strony lądu.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Wyspa położona jest na Brdzie, tuż za Jazem Farnym, w pobliżu katedry bydgoskiej oraz mostu im. Jerzego Sulimy-Kamińskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wyspa powstała w II połowie XIX wieku z materiału rzecznego podczas regulacji Brdy w Bydgoszczy. Przedstawia ja mapa miasta z 1876 r., podczas gdy wcześniej nie występowała w ikonografii[1]. W latach 30. XX w. planowano postawienie na wyspie figury św. Barbary, której projekt opracował bydgoski rzeźbiarz Piotr Triebler[1]. Do realizacji jednak nie doszło. Próby świetlnej iluminacji wyspy podejmowano już w dwudziestoleciu międzywojennym.

W 2012 roku prezydent Bydgoszczy w ramach kompleksowego planu zagospodarowania nabrzeży i w celu budowy kładki łączącej południowy brzeg rzeki z wyspą, przejął należący do kurii diecezjalnej fragment bulwaru o powierzchni ponad 700 m kw. Z uwagi na spór dotyczący wartości przedmiotowej działki nie doszło dotąd do uregulowania stanu prawnego nieruchomości i podjęcia prac nad nową przeprawą[2].

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Nazwa wyspy pochodzi od kultu św. Barbary, patronki szyprów i sterników bydgoskich[3]. Prawo do uprawiania żeglugi na Brdzie i Wiśle Bydgoszcz miała zagwarantowane w przywileju lokacyjnym Kazimierza Wielkiego, a potwierdzone zostało później przez innych królów. Cech szyprów rzecznych został zatwierdzony w Bydgoszczy w 1487 r. przez Andrzeja Kościeleckiegostarostę bydgoskiego i podskarbiego wielkiego koronnego. Z XV wieku istnieją przekazy o działającym w mieście Bractwie Sterników, które ufundowało kaplicę w kościele Karmelitów, znajdującym się na północnym nabrzeżu Brdy, nieopodal wyspy. Po zburzeniu kościoła Karmelitów w 1822 r. obraz św. Barbary przeniesiono do kościoła farnego, również sąsiadującego z wyspą.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Encyklopedia Bydgoszczy. t.1. praca zbiorowa pod red. Włodzimierza Jastrzębskiego. Towarzystwo Miłośników Miasta Bydgoszczy. Bydgoszcz 2011. ​ISBN 978-83-926423-3-6​, str. 338
  2. Krzysztof Błażejewski Kuria ceni sobie bulwar, Express Bydgoski 10.08.2015
  3. http://web.archive.org/web/20080404151520/http://blog.tenbit.pl/kanal_bydgoski/07-01/ dostęp 14-01-2010

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Biskup Marian red.: Historia Bydgoszczy. Tom I do roku 1920. Warszawa-Poznań: Bydgoskie Towarzystwo Naukowe, 1991
  • Derenda Jerzy. Piękna stara Bydgoszcz – tom I z serii Bydgoszcz miasto na Kujawach. Praca zbiorowa. Towarzystwo Miłośników Miasta Bydgoszczy. Bydgoszcz 2006

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]