Yvonne Reynders

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Yvonne Reynders
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 4 sierpnia 1937
Schaarbeek, Belgia
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Belgia
Mistrzostwa świata w kolarstwie torowym
złoto Zurych 1961 Na dochodzenie
złoto Paryż 1964 Na dochodzenie
złoto San Sebastián 1965 Na dochodzenie
srebro Mediolan 1962 Na dochodzenie
srebro Liège 1963 Na dochodzenie
srebro Frankfurt 1966 Na dochodzenie
Mistrzostwa świata w kolarstwie szosowym
złoto Zandvoort 1959 Start wspólny
złoto Douglas 1961 Start wspólny
złoto Ronse 1963 Start wspólny
złoto Nürburg 1966 Start wspólny
srebro Salò 1962 Start wspólny
srebro Lasarte-Oria 1965 Start wspólny
brąz Ostuni 1976 Start wspólny

Yvonne Reynders (ur. 4 sierpnia 1937 w Schaarbeek) – belgijska kolarka torowa i szosowa, sześciokrotna medalistka torowych i siedmiokrotna medalistka szosowych mistrzostw świata.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy sukces w karierze Yvonne Reynders osiągnęła w 1959 roku, kiedy na szosowych mistrzostwach świata w Zandvoort zdobyła złoty medal w wyścigu ze startu wspólnego. Sukces ten Belgijka powtórzyła trzy razy: na MŚ w Douglas (1961), MŚ w Ronse (1963) oraz MŚ w Nürburgu (1966). Ponadto zdobyła w tej konkurencji jeszcze trzy medale: srebrne podczas MŚ w Salò (1962), gdzie wyprzedziła ją tylko jej rodaczka Marie-Rose Gaillard i podczas MŚ w Lasarte-Oria (1965), gdzie uległa jedynie Elisabeth Eichholz z NRD, a na MŚ w Ostuni (1976) była trzecia za Holenderką Keetie van Oosten-Hage i Włoszką Luiginą Bissoli. Równocześnie Reynders startowała w kolarstwie torowym. Pierwszy sukces w tej dyscyplinie odniosła w 1961 roku, zwyciężając w indywidualnym wyścigu na dochodzenie podczas mistrzostw świata w Zurychu. W konkurencji tej najlepsza była także na mistrzostwach świata w Paryżu w 1964 roku i rozgrywanych rok później mistrzostwach w San Sebastián. Ponadto w tej konkurencji trzykrotnie zajmowała drugie miejsce: na MŚ w Mediolanie (1962), MŚ w Liège (1963) oraz MŚ we Frankfurcie (1966), za każdym razem przegrywając tylko z Brytyjką Beryl Burton. Kilkakrotnie zdobywała medale szosowych mistrzostw świata, w tym trzy złote, ale nigdy nie wystąpiła na igrzyskach olimpijskich (kobiety zaczęły rywalizację olimpijską w kolarstwie w 1984 roku). Wygrała także wiele wyścigów szosowych, głównie w Belgii i Holandii.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]